ایماننامهٔ نیقیه
ما ایمان داریم به یک خدا،
پدرِ قادر مطلق،
آفرینندهٔ آسمان و زمین،
و همهٔ چیزهای دیدنی و نادیدنی.
و به یک خداوند، عیسای مسیح،
پسر یگانهٔ خدا،
که پیش از همهٔ عصرها از پدر مولود شد؛
نور از نور،
خدای حقیقی از خدای حقیقی؛
مولود، نه مخلوق؛
همذات با پدر؛
که همهچیز بهواسطهٔ او آفریده شد.
او بهخاطر ما انسانها و برای نجات ما، از آسمان فرود آمد؛
و بهواسطهٔ روحالقدس از مریم باکره تجسد یافت* و انسان گردید.
او برای ما در زمان پنطیوس پیلاطس مصلوب شد، رنج کشید و دفن گردید؛
و در روز سوم، بر حسب کتابمقدس، از مردگان برخاست؛
و به آسمان صعود کرد و به دست راست پدر نشسته است.
او بار دیگر با جلال خواهد آمد تا زندگان و مردگان را داوری کند،
و پادشاهی او را پایانی نخواهد بود.
و به روحالقدس،
خداوند و بخشندهٔ حیات،
که از پدر صادر میشود،
و با پدر و پسر، پرستش و تمجید میشود،
و بهواسطهٔ انبیا سخن گفته است.
و به یک کلیسای جامع، مقدس و رسولی ایمان داریم.
و به یک تعمید برای آمرزش گناهان اعتراف میکنیم.
و در انتظار رستاخیز مردگان
و حیات جهان آینده هستیم.
آمین.
* تجسد یافت: یعنی جسم انسانی بر خود گرفت، بیآنکه از الوهیت خود چیزی را از دست بدهد.
ایماننامهٔ نیقیه- Nicence Creed یکی از مهمترین اسناد تاریخ کلیسای مسیح است. این ایماننامه در سدهٔ چهارم میلادی و در پاسخ به اختلافات الهیاتی دربارهٔ شخص عیسی مسیح تدوین شد و نقش تعیینکنندهای در دفاع از الوهیت کامل مسیح و تثبیت آموزهٔ تثلیث ایفا کرد.
این سند، همراه با ایماننامهٔ رسولان و ایماننامهٔ آتاناسیوس، از مهمترین ایماننامههای تاریخ کلیسا به شمار میرود و هنوز نیز در بسیاری از کلیساهای جهان مورد استفاده قرار میگیرد.
در اوایل سدهٔ چهارم میلادی، کشیشی از اسکندریه به نام آریوس (Arius) تعلیم میداد که پسر خدا هرچند برترین موجود است، اما ازلی نیست و توسط خدا آفریده شده است. این دیدگاه، الوهیت کامل عیسی مسیح را انکار میکرد و موجب اختلاف گستردهای در کلیسا شد.
برای رسیدگی به این اختلاف، امپراتور کنستانتین در سال ۳۲۵ میلادی شورای بزرگی را در شهر نیقیه- ازنیک واقع در ترکیه کنونی شکیل داد. اسقفان کلیسا پس از بررسی کتابمقدس، تعلیم آریوس را مردود اعلام کردند و ایماننامهای تدوین نمودند که بهروشنی اعلام میکرد پسر خدا «مولود است، نه مخلوق» و «همذات با پدر» است.
در سال ۳۸۱ میلادی، شورای قسطنطنیه- استانبول کنونی این ایماننامه را تکمیل کرد، بهویژه بخش مربوط به روحالقدس را گسترش داد. نسخهای که امروزه معمولاً با عنوان «ایماننامهٔ نیقیه» شناخته میشود، در واقع همان متن تکمیلشدهٔ سال ۳۸۱ میلادی است.
| موضوع | توضیح |
|---|---|
| سال تدوین اولیه | ۳۲۵ میلادی |
| محل تدوین | نیقیه- ازنیک ترکیه کنونی |
| تکمیل نهایی | شورای قسطنطنیه، ۳۸۱ میلادی- استانبول کنونی |
| علت تدوین | پاسخ به تعلیم آریوس دربارهٔ شخص مسیح |
| مهمترین تأکید | الوهیت کامل عیسی مسیح و همذات بودن او با پدر |
| جایگاه تاریخی | یکی از مهمترین ایماننامههای کلیسای جهانی |
