بیانیه نشویل

«بدانید که یهوه خداست، او ما را آفرید. ما از آنِ او هستیم…» -مزمور ۱۰۰ آیه ۳

مقدمه

مسیحیان انجیلی در آستانۀ قرن بیست‌ویکم در دورانی از تحولات تاریخی زندگی می‌کنند. با حرکت فرهنگ غرب به سمت پسا-مسیحیت، تجدید نظری گسترده در تعریف معنای انسان آغاز شده است. روح زمانه دیگر توانایی درک یا لذت بردن از زیبایی نقشۀ خداوند برای زندگی انسان را ندارد. بسیاری این حقیقت را انکار می‌کنند که خدا انسان را برای جلال خود آفریده است و اهداف نیکوی او شامل طراحی شخصی و جسمانی ما به‌عنوان مرد و زن است. به‌طور رایج چنین تصور می‌شود که هویت انسان به‌عنوان مرد و زن، بخشی از طرح زیبای خدا نیست، بلکه بازتابی از ترجیحات مستقل افراد است. ازاین‌رو، مسیر شادی کامل و پایدار که از طریق نقشۀ نیکوی خداوند برای مخلوقاتش فراهم می‌شود، با انتخاب‌های کوته‌بینانه‌ای جایگزین شده است که دیر یا زود زندگی انسان را تباه کرده و موجب بی‌حرمتی به خداوند می‌شوند.

چنین روحیۀ سکولار و نگرش عصر حاضر چالشی بزرگ برای کلیسای مسیح ایجاد می‌کند. آیا کلیسای خداوند عیسی مسیح ایمان استوار، آموزه‌های کتاب‌مقدسی، وضوح و شجاعت خود را از دست خواهد داد و با روح این عصر ادغام خواهد شد؟ یا اینکه به کلام حیات تمسک خواهد جست، شجاعت را از عیسی مسیح دریافت خواهد کرد و بدون شرمساری راه او را به‌عنوان راه زندگی اعلام خواهد نمود؟ آیا کلیسا شهادت روشن و ضدفرهنگی خود را در برابر جهانی که به‌نظر می‌رسد در مسیر نابودی است، حفظ خواهد کرد؟

ما بر این باوریم که در نسل کنونی، وفاداری به ایمان به معنای اعلام دوبارۀ داستان حقیقی جهان و جایگاه ما در آن است، به‌ویژه در مورد حقیقت وجود مرد و زن. کتاب‌مقدس تعلیم می‌دهد که تنها یک خدا وجود دارد که خالق و سرور همۀ هستی است. هر فرد موظف است با قلبی شاکر، ستایشی از عمق وجود و وفاداری کامل، پاسخگوی او باشد. این مسیر نه‌تنها برای جلال دادن خدا است، بلکه راهی برای شناخت خودمان نیز می‌باشد. فراموش کردن خالق، به معنای فراموش کردن هویت حقیقی ما است، زیرا او ما را برای خود آفریده است. ما نمی‌توانیم بدون شناخت واقعی او که ما را آفریده است، خود را به‌درستی بشناسیم. ما خود را نیافریده‌ایم و مالک خود نیستیم. هویت حقیقی ما، به‌عنوان زن و مرد، از سوی خداوند به ما عطا شده است. تلاش برای تبدیل خود به چیزی که خدا ما را برای آن نیافریده است، نه‌تنها جاهلانه، بلکه ناامیدکننده است.

ما بر این باوریم که تدبیر خدا برای خلقت و راه نجات او، بیشترین جلال را برای خدا و بزرگ‌ترین نیکویی را برای ما به ارمغان می‌آورد. تدبیر نیکوی خدا، بیشترین آزادی را برای ما فراهم می‌کند. عیسی فرمود که آمده است تا ما حیات داشته باشیم و آن را به‌وفور تجربه کنیم. او به نفع ماست، نه علیه ما.

بنابراین، به امید خدمت به کلیسای مسیح و اعلام علنی اهداف نیکوی خدا دربارۀ تمایلات جنسی انسانی که در کتاب‌مقدس آشکار شده است، تأییدها و انکارهای زیر را ارائه می‌دهیم.