اعتقادنامه وست مینستر، فصل سی و یکم، انجمن­ها و شوراها

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

فصل سی و یکم

انجمن­ها و شوراها

 

1. به منظور بهتر اداره کردن کلیسا و اصلاح مداوم آن باید مجامعی که انجمن یا شورا خوانده می­شوند تشکیل گردد. پیشوایان کلیساهای محلی به اقتضای مقامی که دارند، و با توجه به اقتداری که از مسیح یافته­اند که کلیسا را بنا کنند، باید مقدمات تشکیل چنین مجامعی را داده و هر چند وقت یک بار که ضروری و برای پیشرفت کلیسا مفید باشد در این مجامع با یکدیگر ملاقات نمایند1.

2. وظیفه­ی انجمن­ها و شوراها در خدمات کلیسایی عبارت است از: حل و فصل مناقشات مربوط به امور دینی و وجدانی، تصویب مقررات و آیین­نامه­ها به منظور بهتر اداره شدن جلسات عبادتی کلیسایی و امور اداری کلیساها، توجه به شکایات در مورد اشکالات اداری و رفع آن­ها. در صورتی که آراء انجمن­ها و شوراها با کلام خدا مطابقت داشته باشد باید با احترام و اطاعت مورد قبول قرار گیرند نه تنها به این علت که با کلام خدا مطابقت دارند بلکه به این دلیل که توسط مقاماتی اتخاذ شده­اند که اقتدار آن­ها توسط خدا بر اساس کلام مقدس وی قرار دارد2.

3. از زمان رسولان مسیح به بعد، در مورد تمام انجمن­ها و شوراها، اعم از همگانی و محلی، امکان اشتباه وجود دارد و بسیاری از آن­ها دچار اشتباه شده­اند. به همین دلیل این انجمن­ها و شوراها را نباید مرجع نهایی درمورد ایمان و عمل بدانیم بلکه باید آن­ها را در این دو مورد جزء عوامل کمک­کننده محسوب نماییم3.

4. انجمن­ها و شوراها فقط باید در مورد امور کلیسایی تصمیم­گیری نمایند و نباید در مورد امور غیرکلیسایی که به دولت مربوط می­گردد دخالت کنند مگر در موارد غیرعادی طبق درخواست مقامات دولتی که در آن صورت می­توانند نظرات خود را با توجه به وجدان دینی به صورت تقاضا یا پیشنهاد به مقامات دولتی ارائه دهند4.

 

*****

 

فصل سی ویکم

1

اعمال رسولان 15: 1 -  41  1و تنی چند از یهودیّه آمده، برادران را تعلیم میدادند که اگر برحسب آیین موسی مختون نشوید، ممکن نیست که نجات یابید.  2چون پولُس و برنابا را منازعه و مباحثه بسیار با ایشان واقع شد، قرار بر این شد که پولُس و برنابا و چند نفر دیگر از ایشان نزد رسولان و کشیشان در اورشلیم برای این مسأله بروند.  3پس کلیسا ایشان را مشایعت نموده از فینیقیّه و سامره عبور کرده، ایمان آوردن امّتها را بیان کردند و همة برادران را شادی عظیم دادند.  4و چون وارد اورشلیم شدند، کلیسا و رسولان و کشیشان ایشان را پذیرفتند و آنها را از آنچه خدا با ایشان کرده بود، خبر دادند.  5آنگاه بعضی از فرقه فریسیان که ایمان آورده بودند، برخاسته، گفتند، اینها را باید ختنه نمایند و امرکنند که سنن موسی را نگاه دارند.  6پس رسولان و کشیشان جمع شدند تا در این امر مصلحت بینند.  7و چون مباحثه سخت شد، پطرس برخاسته، بدیشان گفت، ای برادران عزیز، شما آگاهید که از ایّام اوّل، خدا از میان شما اختیار کرد که امّتها از زبان من کلام بشارت را بشنوند و ایمان آورند.  8و خدای عارفالقلوب بر ایشان شهادت داد بدین که روحالقدس را بدیشان داد، چنانکه به ما نیز.  9و در میان ما و ایشان هیچ فرق نگذاشت، بلکه محضِ ایمان دلهای ایشان را طاهر نمود.  10پس اکنون چرا خدا را امتحان میکنید که یوغی بر گردن شاگردان مینهید که پدران ما و ما نیز طاقت تحمّل آن را نداشتیم،  11بلکه اعتقاد داریم که محضِ فیضِ خداوند عیسی مسیح نجات خواهیم یافت، همچنان که ایشان نیز.  12پس تمام جماعت ساکت شده، به برنابا و پولُس گوش گرفتند چون آیات و معجزات را بیان میکردند که خدا در میان امّتها به وساطت ایشان ظاهر ساخته بود.  13پس چون ایشان ساکت شدند، یعقوب رو آورده، گفت، ای برادران عزیز، مرا گوش گیرید.  14شمعون بیان کرده است که چگونه خدا اوّل امّتها را تفقّد نمود تا قومی از ایشان به نام خود بگیرد.  15و کلام انبیا در اینْ مطابق است چنانکه مکتوب است  16که، بعد از این رجوع نموده، خیمة داود را که افتاده است باز بنا میکنم و خرابیهای آن را باز بنا میکنم و آن را برپا خواهم کرد،  17تا بقیه مردم طالب خداوند شوند و جمیع امّتهایی که بر آنها نام من نهاده شده است.  18این را میگویدخداوندی که این چیزها را از بدو عالم معلوم کرده است.  19پس رأی من این است، کسانی را که از امّتها به سوی خدا بازگشت میکنند زحمت نرسانیم،  20مگر اینکه ایشان را حکم کنیم که از نجاسات بتها و زنا و حیوانات خفه شده و خون بپرهیزند.  21زیرا که موسی از طبقات سَلَف در هر شهر اشخاصی دارد که بدو موعظه میکنند، چنانکه در هر سَبَّت در کنایس او را تلاوت میکنند.  22آنگاه رسولان و کشیشان با تمامی کلیسا بدین رضا دادند که چند نفر از میان خود انتخاب نموده، همراه پولُس و برنابا به انطاکیّه بفرستند، یعنی یهودای ملقّب به برسابا و سیلاس که از پیشوایان برادران بودند.  23و بدست ایشان نوشتند که رسولان و کشیشان و برادران، به برادرانِ از امّتها که در انطاکیّه و سوریّه و قیلیقیّه میباشند، سلام میرسانند.  24چون شنیده شد که بعضی از میان ما بیرون رفته، شما را به سخنان خود مشوّش ساخته، دلهای شما را منقلب مینمایند و میگویند که میباید مختون شده، شریعت را نگاه بدارید و ما به ایشان هیچ امر نکردیم.  25لهذا ما به یک دل مصلحت دیدیم که چند نفر را اختیار نموده، همراه عزیزان خود برنابا و پولُس به نزد شما بفرستیم،  26اشخاصی که جانهای خود را در راه نام خداوند ما عیسی مسیح تسلیم کردهاند.  27پس یهودا و سیلاس را فرستادیم و ایشان شما را از این امور زبانی خواهند آگاهانید.  28زیرا که روحالقدس و ما صواب دیدیم که باری بر شما ننهیم جز این ضروریّات  29که از قربانیهای بتها و خون و حیوانات خفه شده و زنا بپرهیزید که هر گاه از این امور خود را محفوظ دارید به نیکویی خواهید پرداخت والسّلام.  30پس ایشان مرخّص شده، به انطاکیّه آمدند و جماعت را فراهم آورده، نامه را رسانیدند.  31چون مطالعه کردند، از این تسلّی شادخاطر گشتند.  32و یهودا و سیلاس چونکه ایشان هم نبی بودند، برادران را به سخنان بسیار، نصیحت و تقویت نمودند.  33پس چون مدّتی در آنجا بسر بردند، به سلامتی از برادران رخصت گرفته، به سوی فرستندگان خود توجّه نمودند.  34امّا پولُس و برنابا در انطاکیّه توقفّ نموده،  35با بسیاری دیگر تعلیم و بشارت به کلام خدا میدادند.  36و بعد از ایّام چند، پولُس به برنابا گفت، برگردیم و برادران را در هر شهری که در آنها به کلام خداوند اعلام نمودیم، دیدن کنیم که چگونه میباشند.  37امّا برنابا چنان مصلحت دید که یوحنّای ملقّب به مرقس را همراه نیز بردارد.  38لیکن پولُس چنین صلاح دانست که شخصی را که از پَمفلیّه از ایشان جدا شده بود و با ایشان در کار همراهی نکرده بود، با خود نبرد.  39پس نزاعی سخت شد بهحدّی که از یکدیگر جدا شده، برنابا مرقس را برداشته، به قِپْرُس از راه دریا رفت.  40امّا پولُس سیلاس را اختیار کرد و از برادران به فیض خداوند سپرده شده، رو به سفر نهاد.  41و از سوریّه و قیلیقیّه عبور کرده، کلیساها را استوار مینمود.

اعمال رسولان 20: 17  پس از میلیتُس به اَفَسُس فرستاده، کشیشان کلیسا را طلبید.
اعمال رسولان 20: 28  پس نگاه دارید خویشتن و تمامی آن گله را که روحالقدس شما را بر آن اُسْقُف مقرّر فرمود تا کلیسای خدا را رعایت کنید که آن را به خون خود خریده است.

مکاشفه 2: 1 -  6  1به فرشته کلیسای در اَفَسُس بنویس که این را میگوید او که هفت ستاره را بدست راست خود دارد و در میان هفت چراغدان طلا میخرامد.  2میدانم اعمال تو را و مشقّت و صبر تو را و اینکه متحمّل اشرار نمیتوانی شد و آنانی را که خود را رسولان میخوانند و نیستند آزمودی و ایشان را دروغگو یافتی؛  3و صبر داری و بخاطر اسم من تحمّل کردی و خسته نگشتی.  4لکن بحثی بر تو دارم که محبّت نخستین خود را ترک کردهای.  5پس بخاطر آر که از کجا افتادهای و توبه کن و اعمال نخست را به عمل آور والاّ بزودی نزد تو میآیم و چراغدانت را ازمکانش نقل میکنم اگر توبه نکنی.  6لکن این را داری که اعمال نِقُولاویان را دشمن داری، چنانکه من نیز از آنها نفرت دارم.

2

اعمال رسولان 15: 15  و کلام انبیا در اینْ مطابق است چنانکه مکتوب است
اعمال رسولان 15: 24  چون شنیده شد که بعضی از میان ما بیرون رفته، شما را به سخنان خود مشوّش ساخته، دلهای شما را منقلب مینمایند و میگویند که میباید مختون شده، شریعت را نگاه بدارید و ما به ایشان هیچ امر نکردیم.

اعمال رسولان 15: 27 -  31  27پس یهودا و سیلاس را فرستادیم و ایشان شما را از این امور زبانی خواهند آگاهانید.  28زیرا که روحالقدس و ما صواب دیدیم که باری بر شما ننهیم جز این ضروریّات  29که از قربانیهای بتها و خون و حیوانات خفه شده و زنا بپرهیزید که هر گاه از این امور خود را محفوظ دارید به نیکویی خواهید پرداخت والسّلام.  30پس ایشان مرخّص شده، به انطاکیّه آمدند و جماعت را فراهم آورده، نامه را رسانیدند.  31چون مطالعه کردند، از این تسلّی شادخاطر گشتند.

اعمال رسولان 16: 4  و در هر شهری که میگشتند، قانونها را که رسولان و کشیشان در اورشلیم حکم فرموده بودند، بدیشان میسپردند تا حفظ نمایند.
انجیل متی 18: 17  و اگر سخن ایشان را ردّ کند، به کلیسا بگو. و اگر کلیسا را قبول نکند، در نزد تو مثل خارجی یا باجگیر باشد.

انجیل متی 18: 20  زیرا جایی که دو یا سه نفر به اسم من جمع شوند، آنجا درمیان ایشان حاضرم.

انجیل متی 18: 29  پس آن همقطار بر پایهای او افتاده، التماس نموده، گفت، مرا مهلت ده تا همه را به تو ردّ کنم.

3

افسسیان 2: 20  و بر بنیاد رسولان و انبیا بنا شدهاید، که خودِ عیسی مسیح سنگ زاویه است.

اعمال رسولان 17: 11  و اینها از اهل تسالونیکی نجیبتر بودند، چونکه در کمال رضامندی کلام را پذیرفتند و هر روز کتب را تفتیش مینمودند که آیا این همچنین است.

اول قرنتیان 2: 5  تا ایمان شما در حکمت انسان نباشد بلکه در قوّت خدا.

دوم قرنتیان 1: 24  نه آنکه بر ایمان شما حکم کرده باشیم بلکه شادی شما را مددکار هستیم زیرا که به ایمان قایم هستید.

4

انجیل لوقا 12: 13  و شخصی از آن جماعت به وی گفت، ای استاد، برادر مرا بفرما تا ارث پدر را با من تقسیمکند.

انجیل لوقا 12: 14  به وی گفت، ای مرد، کِه مرا بر شما داور یا مُقَسِّم قرار داده است؟

انجیل یوحنا 18: 36  عیسی جواب داد که پادشاهی من از این جهان نیست. اگر پادشاهی من از این جهان میبود، خدّام من جنگ میکردند تا به یهود تسلیم نشوم. لیکن اکنون پادشاهی من از این جهان نیست.

انجیل متی 22: 21  بدو گفتند، از آنِ قیصر. بدیشان گفت، مال قیصر را به قیصر ادا کنید و مال خدا را به خدا!