اعتقادنامه وست مینستر، فصل بیست و ششم، مشارکت مقدسین

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

فصل بیست و ششم

مشارکت مقدسین

 

1. همه­ی مقدسین با عیسای مسیح، که رئیس آن­ها می­باشد، به وسیله­ی روحش از طریق ایمان متحد شده­اند و با او در فیض و زحمات و مرگ و رستاخیز و جلال وی مشارکت دارند1. این مقدسین با یکدیگر در محبت متحد شده و در عطایا و برکات یکدیگر نیز اشتراک دارند2 و بر آن­ها واجب است که وظایف عمومی و شخصی خود را که باعث سعادت روحانی و جسمانی همگان می­گردد به انجام رسانند3.

2. مقدسین، با توجه به اعتراف ایمان خودشان، موظف هستند در عبادت خدا و انجام سایر خدمات روحانی برای پیشرفت متقابل با یکدیگر اشتراک و مصاحبت داشته باشند4. هم­چنین وظیفه دارند با توجه به امکانات و نیازها، از نظر مالی به یکدیگر کمک کنند. این مصاحبت باید با استفاده از فرصتی که خدا عطا می­فرماید شامل حال تمام کسانی گردد که در هر جا نام خداوند عیسا را می­خوانند5.

3. این مصاحبت و اشتراکی که مقدسین با مسیح دارند به هیچ وجه آن­ها را در الوهیت او شریک و با وی از هیچ نظری مساوی نمی­سازد و قبول هر یک از این دو عقیده­ی غلط به منزله­ی بی­دینی و کفر است6. هم­چنین مصاحبت و اشتراکی که مقدسین با یکدیگر دارند باعث از میان رفتن و سلب حق آن­ها در مورد اموال و دارائی خودشان نمی­گردد7.

 

*****

فصل بیست وششم

1

رساله اول یوحنا 1: 3  از آنچه دیده و شنیدهایم شما را اعلام مینماییم تا شما هم با ما شراکت داشته باشید. و امّا شراکت ما با پدر و با پسرش عیسی مسیح است.

افسسیان 2: 5  ما را نیز که در خطایا مرده بودیم با مسیح زنده گردانید، زیرا که محض فیض نجات یافتهاید.

افسسیان 2: 6  و با او برخیزانید و در جایهای آسمانی در مسیح عیسی نشانید.

افسسیان 3: 16 -  19  16که بحسب دولت جلال خود به شما عطا کند که در انسانیّتِ باطنیِ خود از روح او به قوّت زورآور شوید،  17تا مسیح به وساطت ایمان در دلهای شما ساکن شود؛  18و در محبّت ریشه کرده و بنیاد نهاده، استطاعت یابید که با تمامی مقدّسین ادراک کنید که عرض و طول و عمق و بلندی چیست؛  19و عارف شوید به محبّت مسیح که فوق از معرفت است تا پر شوید تا تمامی پری خدا.

انجیل یوحنا 1: 16  و از پُری او جمیع ما بهره یافتیم و فیض به عوض فیض،
فیلیپیان 3: 10  و تا او را و قوّت قیامت وی را و شراکت در رنجهای وی را بشناسم و با موت او مشابه گردم.

رومیان 6: 5  زیرا اگر بر مثال موت او متّحد گشتیم، هرآینه در قیامت وی نیز چنین خواهیم شد.

رومیان 6: 6  زیرا این را میدانیم که انسانیّت کهنه ما با او مصلوب شد تا جسد گناه معدوم گشته، دیگر گناه را بندگی نکنیم.

رومیان 8: 17  و هرگاه فرزندانیم، وارثان هم هستیم، یعنی وَرَثة خدا و همارث با مسیح، اگر شریک مصیبتهای او هستیم تا در جلال وی نیز شریک باشیم.

دوم تیموتائوس 2: 12  و اگر تحمّل کنیم، با او سلطنت هم خواهیم کرد؛ و هرگاه او را انکار کنیم، او نیز ما را انکار خواهد کرد.

2

افسسیان 4: 15  بلکه در محبّت پیروی راستی نموده، در هرچیز ترقّی نماییم در او که سر است، یعنی مسیح؛

افسسیان 4: 16  که از او تمام بدن مرکّب و مرتّب گشته، به مدد هر مفصلی و برحسب عمل به اندازة هر عضوی بدن را نموّ میدهد برای بنای خویشتن در محبّت.

اول قرنتیان 3: 21 -  23  21پس هیچکس در انسان فخر نکند، زیرا همهچیز از آنِ شما است،  22خواه پولُس، خواه اَپُّلس، خواه کیفا، خواه دنیا، خواه زندگی، خواه موت، خواه چیزهای حال، خواه چیزهای آینده،همه از آنِ شما است،  23و شما از مسیح و مسیح از خدا میباشد.

اول قرنتیان 12: 7  ولی هرکس را ظهور روح بجهت منفعت عطا میشود.
کولسیان 2: 19  و به سر متمسّک نشده که از آن تمامی بدن به توسّط مفاصل و بندها مدد یافته و با هم پیوند شده، نمّو میکند به نموّی که از خداست.

رساله اول یوحنا 1: 3  از آنچه دیده و شنیدهایم شما را اعلام مینماییم تا شما هم با ما شراکت داشته باشید. و امّا شراکت ما با پدر و با پسرش عیسی مسیح است.

رساله اول یوحنا 1: 7  لکن اگر در نور سلوک مینماییم، چنانکه او در نور است، با یکدیگر شراکت داریم و خون پسر او عیسی مسیح ما را از هر گناه پاک میسازد.

3

اول تسالونیکیان 5: 11  پس همدیگر را تسلی دهید و یکدیگر را بنا کنید، چنانکه هم میکنید.

اول تسالونیکیان 5: 14  لیکن ای برادران، از شما استدعا داریم که سرکشان را تنبیه نمایید و کوتاهدلان را دلداری دهید و ضعفا را حمایت کنید و با جمیع مردم تحمّل کنید.

رومیان 1: 11  زیرا بسیار اشتیاق دارم که شما را ببینم تا نعمتی روحانی به شما برسانم که شما استوار بگردید،

رومیان 1: 12  یعنی تا در میان شما تسلّی یابیم از ایمان یکدیگر، ایمان من و ایمان شما.

رومیان 1: 14  زیرا که یونانیان و بَرْبِریان و حکما و جهلا را هم مدیونم.

رساله اول یوحنا 3: 16 -  18  16از این امر محبّت را دانستهایم که او جان خود را در راه ما نهاد و ما باید جان خود را در راه برادران بنهیم.  17لکن کسی که معیشت دنیوی دارد و برادر خود را محتاج بیند و رحمت خود را از او باز دارد، چگونه محبّت خدا در او ساکن است؟  18ای فرزندان، محبّت را بهجا آریم نه در کلام و زبان بلکه در عمل و راستی.

غلاطیان 6: 10  خلاصه بقدری که فرصت داریم، با جمیع مردم احسان بنماییم، علیالخصوص با اهل بیت ایمان.

4

رساله به عبرانیان 10: 24  و ملاحظة یکدیگر را بنماییم تا به محبّت و اعمال نیکو ترغیب نماییم.

رساله به عبرانیان 10: 25  و از با هم آمدن در جماعت غافل نشویم چنانکه بعضی را عادت است، بلکه یکدیگر را نصیحت کنیم و زیادتر به اندازهای که میبینید که آن روز نزدیک میشود.

اعمال رسولان 2: 42  و در تعلیم رسولان و مشارکت ایشان و شکستن نان و دعاها مواظبت مینمودند.

اعمال رسولان 2: 46  و هر روزه در هیکل به یکدل پیوسته میبودند و در خانهها نان را پاره میکردند و خوراک را به خوشی و سادهدلی میخوردند.

اشعیا 2: 3  و قومهای بسیار عزیمت کرده، خواهند گفت: «بیایید تا به کوه خداوند و به خانه خدای یعقوب برآییم تا طریقهای خویش را به ما تعلیم دهد و به راههای وی سلوک نماییم.» زیرا که شریعت از صهیون و کلام خداوند از اورشلیم صادر خواهد شد.

اول قرنتیان 11: 20  پس چون شما در یک جا جمع میشوید، ممکن نیست که شامخداوند خورده شود،

5

اعمال رسولان 2: 44  و همة ایمانداران با هم میزیستند و در همهچیز شریک میبودند

اعمال رسولان 2: 45  و املاک و اموال خود را فروخته، آنها را به هر کس به قدر احتیاجش تقسیم میکردند.

اعمال رسولان 11: 29  و شاگردان مصمّم آن شدند که هر یک برحسب مقدور خود، اعانتی برای برادرانِ ساکنِ یهودیه بفرستند.

اعمال رسولان 11: 30  پس چنین کردند و آن را به دست بَرنابا و سولس نزد کشیشان روانه نمودند.

رساله اول یوحنا 3: 17  لکن کسی که معیشت دنیوی دارد و برادر خود را محتاج بیند و رحمت خود را از او باز دارد، چگونه محبّت خدا در او ساکن است؟

دوم قرنتیان 8: 1 -  24  1لیکن ای برادران، شما را مطّلع میسازیم از فیض خدا که به کلیساهای مکادونیه عطا شده است.  2زیرا در امتحانِ شدیدِ زحمت، فراوانیِ خوشیِ ایشان ظاهر گردید و از زیادتیِ فقر ایشان، دولتِ سخاوتِ ایشان افزوده شد.  3زیرا که شاهد هستم که بحسب طاقت بلکه فوق از طاقت خویش به رضامندی تمام،  4التماس بسیار نموده، این نعمت و شراکتِ در خدمت مقدّسین را از ما طلبیدند.  5و نه چنانکه امید داشتیم، بلکه اوّل خویشتن را به خداوند و به ما برحسب ارادة خدا دادند.  6و از این سبب از تیطُس استدعا نمودیم که همچنانکه شروع این نعمت را در میان شما کرد، آن را به انجام هم برساند.  7بلکه چنانکه در هرچیز افزونی دارید، در ایمان و کلام و معرفت و کمال اجتهاد و محبّتی که با ما میدارید، در این نعمت نیز بیفزایید.  8این را به طریق حکم نمیگویم بلکه بهسبب اجتهاد دیگران و تا اخلاص محبّت شما را بیازمایم.  9زیرا که فیض خداوند ما عیسی مسیح را میدانید که هرچند دولتمند بود، برای شما فقیر شد تا شما از فقر او دولتمند شوید.  10و در این، رأی میدهم زیرا که این شما را شایسته است، چونکه شما در سال گذشته، نه در عمل فقط بلکه در اراده نیز اوّل از همه شروع کردید.  11امّا الحال عمل را به انجام رسانید تا چنانکه دلگرمی در اراده بود، انجامعمل نیز برحسب آنچه دارید بشود.  12زیرا هرگاه دلگرمی باشد، مقبول میافتد، بحسب آنچه کسی دارد نه بحسب آنچه ندارد.  13و نه اینکه دیگران را راحت و شما را زحمت باشد، بلکه به طریق مساوات؛ تا در حال، زیادتی شما برای کمی ایشان بکار آید؛  14و تا زیادتی ایشان بجهت کمی شما باشد و مساوات بشود.  15چنانکه مکتوب است، آنکه بسیار جمع کرد، زیادتی نداشت و آنکه اندکی جمع کرد، کمی نداشت.  16امّا شکر خداراست که این اجتهاد را برای شما در دل تیطُس نهاد.  17زیرا او خواهش ما را اجابت نمود، بلکه بیشتر با اجتهاد بوده، به رضامندی تمام به سوی شما روانه شد.  18و با وی آن برادری را فرستادیم که مدح او در انجیل در تمامی کلیساها است.  19و نه همین فقط بلکه کلیساها نیز او را اختیار کردند تا در این نعمتی که خدمت آن را برای تمجید خداوند و دلگرمی شما میکنیم، همسفر مابشود.  20چونکه اجتناب میکنیم که مبادا کسی ما را ملامت کند دربارة این سخاوتی که خادمان آن هستیم.  21زیرا که نه در حضور خداوند فقط، بلکه در نظر مردم نیز چیزهای نیکو را تدارک میبینیم.  22و با ایشان برادر خود را نیز فرستادیم که مکرّراً در امور بسیار او را با اجتهاد یافتیم و الحال بهسبب اعتماد کلّی که بر شما میدارد، بیشتر با اجتهاد است.  23هرگاه دربارة تیطُس [بپرسند]، او در خدمت شما رفیق و همکار من است؛ و اگر دربارة برادران ما، ایشان رُسُل کلیساها و جلال مسیح میباشند.  24پس دلیل محبّت خود و فخر ما رادربارة شما در حضور کلیساها به ایشان ظاهر نمایید.

دوم قرنتیان 9: 1 -  15  1زیرا که در خصوص این خدمتِ مقدّسین،زیادتی میباشد که به شما بنویسم.  2چونکه دلگرمی شما را میدانم که دربارة آن بجهت شما به اهل مکادونیه فخر میکنم که از سال گذشته اهل اَخائیه مستعّد شدهاند و غیرت شما اکثر ایشان را تحریض نموده است.  3امّا برادران را فرستادم که مبادا فخر ما دربارة شما در این خصوص باطل شود تا چنانکه گفتهام، مستعّد شوید.  4مبادا اگر اهل مکادونیّه با من آیند و شما را نامستعّد یابند، نمیگویم شما بلکه ما از این اعتمادی که به آن فخر کردیم، خجل شویم.  5پس لازم دانستم که برادران را نصیحت کنم تا قبل از ما نزد شما آیند و برکت موعود شما را مهیّا سازند تا حاضر باشد، از راه برکت نه از راه طمع.  6امّا خلاصه این است، هرکه با بخیلی کارد، با بخیلی هم درو کند و هرکه با برکت کارد، با برکت نیز درو کند.  7امّا هرکس بطوری که در دل خود اراده نموده است بکند، نه به حزن و اضطرار، زیرا خدا بخشنده خوش را دوست میدارد.  8ولی خدا قادر است که هر نعمتی را برای شما بیفزاید تا همیشه در هر امری کفایت کامل داشته، برای هر عمل نیکو افزوده شوید.  9چنانکه مکتوب است که پاشید و به فقرا داد و عدالتش تا به ابد باقی میماند.  10امّا او که برای برزگر بذر و برای خورنده نان را آماده میکند، بذر شما را آماده کرده، خواهد افزود و ثمرات عدالت شما را مزیدخواهد کرد،  11تا آنکه در هرچیز دولتمند شده، کمال سخاوت را بنمایید که آن منشأ شکر خدا بهوسیلة ما میباشد.  12زیرا که بجا آوردن این خدمت، نه فقط حاجات مقدّسین را رفع میکند، بلکه سپاس خدا را نیز بسیار میافزاید.  13و از دلیل این خدمت، خدا را تمجید میکنند بهسبب اطاعت شما در اعتراف انجیل مسیح و سخاوت بخشش شما برای ایشان و همگان.  14و ایشان بهسبب افزونی فیض خدایی که بر شماست، در دعای خود مشتاق شما میباشند.  15خدا را برای عطای ما لاکلام او شکر باد.

6

کولسیان 1: 18  و او بدن یعنی کلیسا را سر است، زیرا که او ابتدا است و نخستزاده از مردگان تا در همهچیز او مقدّم شود.
کولسیان 1: 19  زیرا خدا رضا بدین داد که تمامی پُری در او ساکن شود،

اول قرنتیان 8: 6  لکن ما را یک خداست، یعنی پدر که همه چیز از اوست و ما برای او هستیم، و یک خداوند، یعنی عیسی مسیح که همهچیز از اوست و ما از او هستیم.

اشعیا 42: 8  من یهوه هستم و اسم من همین است. و جلال خود را به کسی دیگر و ستایش خویش را به بتهای تراشیده نخواهم داد.

اول تیموتائوس 6: 15  که آن را آن متبارک و قادر وحید و ملکالملوک و ربّالارباب در زمان معیّن به ظهور خواهد آورد.

اول تیموتائوس 6: 16  که تنها لایموت و ساکن در نوری است که نزدیک آن نتوان شد و احدی از انسان او را ندیده و نمیتواند دید. او را تا ابدالآباد اکرام و قدرت باد. آمین.

مزامیر 14: 7  کاش که نجات اسرائیل از صهیون ظاهر میشد! چون خداوند اسیریِ قوم خویش را برگردانَدْ، یعقوب وجد خواهد نمود و اسرائیل شادمان خواهد گردید.

مزامیر 45: 7  عدالت را دوست و شرارت را دشمن داشتی. بنابراین، خدا، خدای تو تو را به روغن شادمانی بیشتر از رفقایت مسح کرده است.

رساله به عبرانیان 1: 8  امّا در حقّ پسر [نیز میگوید]، ای خدا تخت تو تا ابدالآباد است و عصای ملکوت تو عصای راستی است.

رساله به عبرانیان 1: 9  عدالت را دوست و شرارت را دشمن میداری؛ بنابراین خدا، خدای تو، تو را به روغن شادمانی بیشتر از رفقایت مسح کرده است.

7

خروج 20: 15  «دزدی مکن.

افسسیان 4: 28  دزد دیگر دزدی نکند، بلکه به دستهای خود کار نیکو کرده، زحمت بکشد تا بتواند نیازمندی را چیزی دهد.

اعمال رسولان 5: 4  آیا چون داشتی از آنِ تو نبود و چون فروخته شد در اختیار تو نبود؟ چرا این را در دل خود نهادی؟ به انسان دروغ نگفتی بلکه به خدا.