اعتقادنامه وست مینستر، فصل بیست و چهارم، ازدواج و طلاق

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

فصل بیست و چهارم

ازدواج و طلاق

 

1. عقد ازدواج باید میان یک مرد و یک زن منعقد گردد. داشتن بیش از یک زن برای مرد و بیش از یک شوهر برای زن در یک زمان بر خلاف قانون است1.

2. ازدواج به منظور استفاده­ی متقابل زن و شوهر2، ازدیاد مشروع نسل انسان، تربیت نسل مقدس برای کلیسا3 و جلوگیری از فساد اخلاق مقرر شده است4.

3. تمام کسانی که دارای آمادگی فکری و عاطفی و بدنی هستند می­توانند ازدواج کنند5. ولی مسیحیان موظف هستند فقط در خداوند ازدواج نمایند. به همین دلیل کسانی که دارای دین اصلاح شده­ی حقیقی می­باشند نباید با گناهکاران و پیروان پاپ و بت­پرستان ازدواج کنند. اشخاص خداترس نباید با کسانی که در شرارت آشکار بسر می­برند یا دارای عقاید بدعت­کارانه هستند از طریق ازدواج هم یوغ شوند6.

4. ازدواج در درجات قرابتی که در کلام خدا ممنوع شده است نباید انجام شود7. این نوع ازدواج­ها به وسیله­ی قوانین انسانی یا با رضایت طرفین نمی­توانند مشروع گردند8.

5. وقتی بعد از وعده­ی ازدواج و پیش از انجام عقد ازدواج زنای یکی از طرفین آشکار گردد، طرف بی­گناه می­تواند وعده­ی ازدواج را باطل سازد9. در صورتی که بعد از انجام عقد ازدواج زنا انجام شود شخص بی­گناه اختیار دارد تقاضای طلاق نماید10 و بعد از طلاق می­تواند با شخص دیگری ازدواج کند به مانند این که طرف خطاکار فوت کرده باشد11.

6. ذات فاسد انسان مایل است از جدایی بی­مورد کسانی که خدا آن­ها را پیوند داده است دفاع نماید ولی یگانه دلیل مجاز برای گسستن پیوند زناشویی عبارت است از زنا یا ترک عمدی همسر که توسط کلیسا و مقامات دولتی اصلاح­پذیر نباشد12. اقدامات لازم در مورد طلاق باید به طور آشکار و بر اساس مقررات انجام شود و طرفین مجاز نیستند بر طبق تمایلات و نظرات شخصی خود عمل نمایند13.

 

*****

فصل بیست و چهارم

1

پیدایش 2: 24  از این سبب مرد پدر و مادر خود را ترک کرده، با زن خویش خواهد پیوست و یک تن خواهند بود.
انجیل متی 19: 4 -  6  4او در جواب ایشان گفت، مگر نخواندهاید که خالق در ابتدا ایشان را مرد و زن آفرید،  5و گفت، از این جهت مرد، پدر و مادر خود را رها کرده، به زن خویش بپیوندد و هر دو یک تن خواهند شد؟  6بنابراین بعد از آن دو نیستند، بلکه یک تن هستند. پس آنچه را خدا پیوست انسان جدا نسازد.

امثال سلیمان 2: 17  که مُصاحبِ جوانی خود را ترک کرده، و عهد خدای خویش را فراموش نموده است.
اول قرنتیان 7: 2  لکن بهسبب زنا، هر مرد زوجة خود را بدارد و هر زن شوهر خود را بدارد.

انجیل مرقس 10: 6 -  9  6لیکن از ابتدای خلقت، خدا ایشان را مرد و زن آفرید.  7از آن جهت باید مرد پدر و مادر خود راترک کرده، با زن خویش بپیوندد،  8و این دو یک تن خواهند بود چنانکه از آن پس دو نیستند بلکه یک جسد.  9پس آنچه خدا پیوست، انسان آن را جدا نکند.

رومیان 7: 3  پس مادامی که شوهرش حیات دارد، اگر به مرد دیگر پیوندد، زانیه خوانده میشود. لکن هرگاه شوهرش بمیرد، از آن شریعت آزاد است که اگر به شوهری دیگر داده شود، زانیه نباشد.

2

پیدایش 2: 18  و خداوند خدا گفت: «خوب نیست که آدم تنها باشد. پس برایش معاونی موافق وی بسازم

3

ملاکی 2: 15  و آیا او یکی را نیافرید با آنکه بقیه روح را میداشت و از چه سبب یک را (فقط آفرید)؟ از این جهت که ذریت الهی را طلب میکرد. پس از روحهای خود باحذر باشید و زنهار احدی به زوجه جوانی خود خیانت نورزد.

پیدایش 9: 1  و خدا، نوح و پسرانش را برکت داده، بدیشان گفت: «بارور و کثیر شوید و زمین را پر سازید.

4

اول قرنتیان 7: 2  لکن بهسبب زنا، هر مرد زوجة خود را بدارد و هر زن شوهر خود را بدارد.

اول قرنتیان 7: 9  لکن اگر پرهیز ندارند، نکاح بکنند زیرا که نکاح از آتشِ هوس بهتر است.

5

رساله به عبرانیان 13: 4  نکاح به هر وجه محترم باشد و بسترشغیرنجس زیرا که فاسقان و زانیان را خدا داوری خواهد فرمود.

اول تیموتائوس 4: 3  که از مزاوجت منع میکنند و حکم مینمایند به احتراز از خوراکهایی که خدا آفرید برای مومنین و عارفینِ حقّ تا آنها را به شکرگزاری بخورند.

اول قرنتیان 7: 36 -  38  36لکن هرگاه کسی گمان برد که با باکره خود ناشایستگی میکند، اگر به حدّ بلوغ رسید و ناچار است از چنین شدن، آنچه خواهد بکند؛ گناهی نیست؛ بگذار که نکاح کنند.  37امّا کسی که در دل خود پایدار است و احتیاج ندارد بلکه در ارادة خود مختار است و در دل خود جازم است که باکره خود را نگاه دارد، نیکو میکند.  38پس هم کسی که به نکاح دهد، نیکو میکند و کسی که به نکاح ندهد، نیکوتر مینماید.

پیدایش 24: 57  گفتند: «دختر را بخوانیم و از زبانش بپرسیم
پیدایش 24: 58  پس رفقه را خواندند و به ویگفتند: «با این مرد خواهی رفت؟» گفت: «میروم

6

اول قرنتیان 7: 39  زن مادامی که شوهرش زنده است، بسته است. امّا هرگاه شوهرش مرد آزاد گردید تا به هرکه بخواهد منکوحه شود، لیکن در خداوند فقط.

پپیدایش 34: 14  پس بدیشان گفتند: «این کار را نمیتوانیم کرد که خواهر خود را بهشخصی نامختون بدهیم، چونکه این برای ما ننگ است.

خروج 34: 16  و از دختران ایشان برای پسران خود میگیری، و چون دختران ایشان از عقب خدایان خود زنا کنند، آنگاه پسران شما را در پیروی خدایان خود مرتکب زنا خواهند نمود.

تثنیه 7: 3  و با ایشان مصاهرت منما؛ دختر خود را به پسر ایشان مده، و دختر ایشان را برای پسر خود مگیر.

تثنیه 7: 4  زیراکه اولاد تو را از متابعت من برخواهند گردانید، تا خدایان غیر را عبادت نمایند، و غضب خداوند برشما افروخته شده، شما را بزودی هلاک خواهد ساخت.

اول پادشاهان 11: 4  و در وقت پیری سلیمان واقع شد که زنانش دل او را به پیروی خدایان غریب مایل ساختند، و دل او مثل دل پدرش داود با یهُوَه، خدایش کامل نبود.

نحمیا 13: 25 -  27  25بنابراین با ایشان مشاجره نموده، ایشان راملامت کردم و بعضی از ایشان را زدم و موی ایشان را کندم و ایشان را به خدا قَسَم داده، گفتم: «دختران خود را به پسران آنها مدهید و دختران آنها را به جهت پسران خود و به جهت خویشتن مگیرید.  26آیا سلیمان پادشاه اسرائیل در همین امر گناه نورزید با آنکه در امّتهای بسیار پادشاهی مثل او نبود؟ و اگر چه او محبوب خدای خود میبود و خدا او را به پادشاهی تمامی اسرائیل نصب کرده بود، زنان بیگانه او را نیز مرتکب گناه ساختند.  27پس آیا ما به شما گوش خواهیم گرفت که مرتکب این شرارت عظیم بشویم و زنان بیگانه گرفته، به خدای خویش خیانت ورزیم؟»

ملاکی 2: 11  یهودا خیانت ورزیده است و رجاسات را در اسرائیل و اورشلیم بعمل آوردهاند زیرا که یهودا مَقْدَس خداوند را که او آن را دوست میداشت بیحرمت نموده، دختر خدای بیگانه را به زنی گرفته است.
دوم قرنتیان 6: 14  زیر یوغ ناموافق با بیایمانان مشوید، زیرا عدالت را با گناه چه رفاقت و نور را با ظلمت چه شراکت است؟

7

لاویان 18: 1 -  30  1عورت برادر پدر خود را کشف مکن، و به زن او نزدیکی منما. او (به منزلۀ) عمۀ تو است.  2عورت عروس خود را کشف مکن، او زن پسر تو است. عورت او را کشف مکن.  3عورت زن برادر خود را کشف مکن. آن عورت برادر تو است.  4عورت زنی را با دخترش کشف مکن. و دختر پسر او یا دختر دختر او را مگیر، تا عورت او را کشف کنی. اینان از اقربای او میباشند و این فجور است.  5و زنی را با خواهرش مگیر، تا هیوی او بشود، و تا عورت او را با وی مادامی که او زنده است، کشف نمایی.  6و به زنی در نجاست حیضش نزدیکی منما، تاعورت او را کشف کنی.  7و با زن همسایۀ خود همبستر مشو، تا خود را با وی نجس سازی.  8«و کسی از ذریت خود را برای مولک از آتش مگذران و نام خدای خود را بیحرمت مساز. من یهوه هستم.  9«و با ذکور مثل زن جماع مکن، زیرا که این فجور است.  10و با هیچ بهیمهای جماع مکن، تا خود را به آن نجس سازی، و زنی پیش بهیمهای نایستد تا با آن جماع کند، زیرا که این فجور است.  11«به هیچ کدام از اینها خویشتن را نجس مسازید، زیرا به همۀ اینها امتهایی که من پیش روی شما بیرون میکنم، نجس شدهاند.  12و زمین نجس شده است، و انتقام گناهش را از آن خواهم کشید، و زمین ساکنان خود را قی خواهد نمود.  13پس شما فرایض و احکام مرا نگاه دارید، و هیچ کدام از این فجور را به عمل نیاورید، نه متوطن و نه غریبی که در میان شما مأوا گزیند.  14زیرا مردمان آن زمین که قبل از شما بودند، جمیع این فجور را کردند، و زمین نجس شده است.  15مبادا زمین شما را نیز قی کند، اگر آن را نجس سازید، چنانکه امتهایی را که قبل از شما بودند، قی کرده است.  16زیرا هر کسی که یکی از این فجور را بکند، همۀ کسانی که کرده باشند، از میان قوم خود منقطع خواهند شد.  17پس وصیت مرا نگاه دارید، و از این رسوم زشت که قبل از شما به عمل آورده شده است عمل منمایید، و خود را به آنها نجس مسازید. من یهوه خدای شما هستم.«  18و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت:  19«بنیاسرائیل را خطاب کرده، به ایشان بگو: من یهوه خدای شما هستم.  20مثل اعمال زمین مصر که در آن ساکن میبودید عمل منمایید، و مثل اعمال زمین کنعان که من شما را به آنجا داخل خواهم کرد عمل منمایید، و برحسب فرایض ایشان رفتار مکنید.  21احکام مرا بجا آورید و فرایض مرا نگاه دارید تا در آنها رفتار نمایید، من یهوه خدای شما هستم.  22پس فرایض و احکام مرا نگاه دارید، که هر آدمی که آنها را بجاآورد در آنها زیست خواهد کرد، من یهوه هستم.  23«هیچ کس به احدی از اقربای خویش نزدیکی ننماید تا کشف عورت او بکند. من یهوه هستم.  24عورت پدر خود یعنی عورت مادر خود را کشف منما؛ او مادر توست. کشف عورت او مکن.  25عورت زن پدر خود را کشف مکن. آن عورت پدر تو است.  26عورت خواهر خود، خواه دختر پدرت، خواه دختر مادرت چه مولود در خانه، چه مولود بیرون، عورت ایشان را کشف منما.  27عورت دختر پسرت و دختر دخترت، عورت ایشان را کشف مکن، زیرا که اینها عورت تو است.  28عورت دختر زن پدرت که از پدر تو زاییده شده باشد، او خواهر تو است کشف عورت او را مکن.  29عورت خواهر پدر خود را کشف مکن، او از اقربای پدر تو است.  30عورت خواهر مادر خود را کشف مکن، او از اقربای مادر تو است.

اول قرنتیان 5: 1  فیالحقیقه شنیده میشود که در میان شما زنا پیدا شده است، و چنان زنایی که در میان امّتها هم نیست؛ که شخصی زن پدر خود راداشته باشد.
عاموس 2: 7  و به غبار زمین که بر سر مسکینان است، حرص دارند و راه حلیمان را منحرف میسازند و پسر و پدر به یک دختر درآمده، اسم قدّوس مرا بیحرمت میکنند.

8

انجیل مرقس 6: 18  از آن جهت که یحیی به هیرودیس گفته بود، نگاه داشتن زن برادرت بر تو روا نیست.

لاویان 18: 24 -  28  24«به هیچ کدام از اینها خویشتن را نجس مسازید، زیرا به همۀ اینها امتهایی که من پیش روی شما بیرون میکنم، نجس شدهاند.  25و زمین نجس شده است، و انتقام گناهش را از آن خواهم کشید، و زمین ساکنان خود را قی خواهد نمود.  26پس شما فرایض و احکام مرا نگاه دارید، و هیچ کدام از این فجور را به عمل نیاورید، نه متوطن و نه غریبی که در میان شما مأوا گزیند.  27زیرا مردمان آن زمین که قبل از شما بودند، جمیع این فجور را کردند، و زمین نجس شده است.  28مبادا زمین شما را نیز قی کند، اگر آن را نجس سازید، چنانکه امتهایی را که قبل از شما بودند، قی کرده است.

لاویان 20: 19 -  21  19و عورت خواهر مادرت یا خواهر پدرت را کشف مکن؛ آن کس خویش خود را عریان ساخته است. ایشان متحمل گناه خود خواهند بود.  20و کسی که با زن عموی خود بخوابد، عورت عموی خود را کشف کرده است. متحمل گناه خود خواهند بود. بیکس خواهند بود.  21و کسی که زن برادر خود را بگیرد، این نجاست است. عورت برادر خود را کشف کرده است. بیکس خواهند بود.

9

انجیل متی 1: 18 -  20  18امّا ولادت عیسی مسیح چنین بود که چون مادرش مریم به یوسف نامزد شده بود، قبل از آنکه با هم آیند، او را از روحالقدس حامله یافتند.  19و شوهرش یوسف چونکه مرد صالح بود و نخواست او را عبرت نماید، پس اراده نمود او را به پنهانی رها کند.  20امّا چون او در این چیزها تفکّر میکرد، ناگاه فرشته خداوند در خواب بر وی ظاهر شده، گفت، ای یوسف پسر داود، از گرفتن زن خویش مریم مترس، زیرا که آنچه در وی قرار گرفته است، از روحالقدس است.

تثنیه 22: 23  اگر دختر باکرهای به مردی نامزد شود و دیگری او را در شهر یافته، با او همبستر شود،

10

انجیل متی 5: 31  و گفته شده است هر که از زن خود مفارقت جوید، طلاق نامهای بدو بدهد.

انجیل متی 5: 32  لیکن من به شما میگویم، هر کس بغیر علّت زنا، زن خود را از خود جدا کند باعث زنا کردن او میباشد، و هر که زن مُطَلَّقه را نکاح کند، زنا کرده باشد.

11

انجیل متی 19: 9  و به شما میگویم هر که زن خود را بغیر علّت زنا طلاق دهد و دیگری را نکاح کند، زانی است و هر که زن مطلقّهای را نکاح کند، زنا کند.

رومیان 7: 2  زیرا زن منکوحه برحسب شریعت به شوهرِ زنده بسته است، امّا هرگاه شوهرش بمیرد، از شریعتِ شوهرش آزاد شود.

رومیان 7: 3  پس مادامی که شوهرش حیات دارد، اگر به مرد دیگر پیوندد، زانیه خوانده میشود. لکن هرگاه شوهرش بمیرد، از آن شریعت آزاد است که اگر به شوهری دیگر داده شود، زانیه نباشد.

12

انجیل متی 9: 8  و آن گروه چون این عمل را دیدند، متعجّب شده، خدایی را که این نوع قدرت به مردم عطا فرموده بود، تمجید نمودند.

انجیل متی 9: 9  چون عیسی از آنجا میگذشت، مردی را مسمّی به متّی به باجگاه نشسته دید. بدو گفت، مرا متابعت کن. در حال برخاسته، از عقب وی روانه شد.

اول قرنتیان 7: 15  امّا اگر بیایمان جدایی نماید، بگذارش که بشود زیرا برادر یا خواهر در این صورت مقیّد نیست و خدا ما را به سلامتی خوانده است.

انجیل متی 19: 6  بنابراین بعد از آن دو نیستند، بلکه یک تن هستند. پس آنچه را خدا پیوست انسان جدا نسازد.

13

تثنیه 24: 1 -  4  1چون کسی زنی گرفته، به نکاح خود درآورد، اگر در نظر او پسند نیاید از این که چیزی ناشایسته در او بیابد، آنگاه طلاقنامهای نوشته، بدستش دهد، و او را از خانهاش رها کند.  2و از خانه او روانه شده، برود و زن دیگری شود.  3و اگر شوهر دیگر نیز او را مکروه دارد و طلاقنامهای نوشته، به دستش بدهد و او را از خانهاش رها کند، یا اگر شوهری دیگر که او را به زنی گرفت، بمیرد،  4شوهر اول که او را رها کرده بود، نمیتواند دوباره او را به نکاح خود درآورد. بعد از آن که ناپاک شده است، زیرا که این به نظر خداوند مکروه است. پس بر زمینی که یهُوَه، خدایت، تو را به ملکیت میدهد، گناه میاور.

عزرا 10: 3  پس حال با خدای خویش عهد ببندیم که آن زنان و اولاد ایشان را برحسب مشورت آقایم و آنانی که از امر خدای ما میترسند دور کنیم و موافق شریعتعمل نماییم.