اعتقادنامه وست مینستر، فصل بیست و سوم، مقامات دولتی

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

فصل بیست و سوم

مقامات دولتی

 

1. خدا، که خداوند مطلق و پادشاه تمام جهان می­باشد، چنین مقرر فرموده است که عده­ای تحت فرمانروایی او برای جلال خودش و برای سعادت همگان، دارای مقامات دولتی باشند. خدا به همین منظور این مقامات را به قدرت شمشیر مجهز نموده است تا نیکان را محافظت و تشویق نمایند و خطاکاران را تنبیه کنند1.

2. مناسب است که مسیحیان، وقتی متوجه می­شوند که برای پذیرفتن مسؤولیت­های دولتی دعوت دارند، این دعوت را قبول نمایند2. آن­ها در انجام وظایف دولتی خود باید بکوشند در چهارچوب قوانین مفید کشور از دین حقیقی و عدالت و آرامش حمایت کنند3 و در این راه با توجه به اصول عهدجدید در موارد صحیح و ضروری می­توانند به جنگ مبادرت نمایند4.

3. مقامات دولتی نباید به تعلیم کلام خدا و اجرای آیین­های مقدس و استفاده از اقتدار روحانی مبادرت ورزند و یا به روش دیگری در امور مربوط به ایمان مداخله کنند5 با این حال موظف هستند کلیسای خداوند را محافظت نمایند بدون این که بین فرقه­های مسیحی تبعیض قائل شوند به طوری که تمام اعضاء و مقامات کلیسایی بتوانند وظایف خود را با آزادی کامل و بدون مانع انجام دهند. چون عیسای مسیح در مورد اداره و انضباط کلیسای خود ترتیبات لازم را مقرر فرموده است، هیچ قانون دولتی نباید در اداره­ی کلیسا برای اعضائی که با رضایت در فرقه­ای عضو شده و طبق اعتقادات خود عمل می­کنند مداخله نماید یا مانع و مزاحمتی به وجود آورد. وظیفه­ی مقامات دولتی این است که شخصیت و نام نیک تمام مردم را حفظ کنند به طوری که هیچ کس به علت اعتقاد یا عدم اعتقاد دینی مورد بی­حرمتی و آزار و اذیت قرار نگیرد6. هم­چنین مقامات دولتی موظف هستند امکان دهند که تمام مجامع دینی کلیسایی بدون مواجه شدن با مشکلی تشکیل گردد7.

4. وظیفه­ی مردم این است که برای مقامات دولتی دعا کنند8 و به آن­ها احترام بگذارند9 و مالیات­ها و سایر عوارض را بپردازند10، دستورات قانونی آن­ها را اطاعت نمایند و به عنوان یک عمل وجدانی مطیع آن­ها باشند11. بی­دین بودن مقامات دولتی یا داشتن دین متفاوت نباید باعث شود که ایمانداران و حتا روحانیون12 نسبت به آن­ها در مورد اجرای مقررات قانونی عدم اطاعت نشان دهند13. بدیهی است که پاپ نسبت به مقامات دولتی و اتباع آن­ها در مورد امور غیر روحانی هیچ گونه اقتداری ندارد. درباره­ی کسانی که بدعتکار خوانده می­شوند یا به اشتباهات دیگری متهم می­گردند، پاپ هیچ گونه اقتدار روحانی به خصوص حق اعدام ندارد14.

 

*****

 فصل بیست وسوم

رومیان 13: 1 -  4  1هر شخص مطیع قدرتهای برتر بشود،زیرا که قدرتی جز از خدا نیست وآنهایی که هست از جانب خدا مرتّب شده است.  2حتّی هر که با قدرت مقاومت نماید، مقاومت با ترتیب خدا نموده باشد و هر که مقاومت کند، حکم بر خود آورد.  3زیرا از حکام عمل نیکو را خوفی نیست بلکه عمل بد را. پس اگر میخواهی که از آن قدرت ترسان نشوی، نیکویی کن که از او تحسین خواهی یافت.  4زیرا خادم خداست برای تو به نیکویی؛ لکن هرگاه بدی کنی، بترس چونکه شمشیر را عبث برنمیدارد، زیرا او خادم خداست و با غضب انتقام از بدکاران میکشد.

رساله اول پطرس 2: 13  لهذا هر منصب بَشَری را بخاطر خداوند اطاعت کنید، خواه پادشاه را که فوق همه است،
رساله اول پطرس 2: 14  و خواه حکّام را که رسولان وی هستند، بجهت انتقام کشیدن از بدکاران و تحسین نیکوکاران.

2

امثال سلیمان 8: 15  به من پادشاهانْ سلطنت میکنند، و داوران به عدالت فتوا میدهند.

امثال سلیمان 8: 16  به من سروران حکمرانی مینمایند و شریفان و جمیع داورانِ جهان.

رومیان 13: 1 -  4  1هر شخص مطیع قدرتهای برتر بشود،زیرا که قدرتی جز از خدا نیست وآنهایی که هست از جانب خدا مرتّب شده است.  2حتّی هر که با قدرت مقاومت نماید، مقاومت با ترتیب خدا نموده باشد و هر که مقاومت کند، حکم بر خود آورد.  3زیرا از حکام عمل نیکو را خوفی نیست بلکه عمل بد را. پس اگر میخواهی که از آن قدرت ترسان نشوی، نیکویی کن که از او تحسین خواهی یافت.  4زیرا خادم خداست برای تو به نیکویی؛ لکن هرگاه بدی کنی، بترس چونکه شمشیر را عبث برنمیدارد، زیرا او خادم خداست و با غضب انتقام از بدکاران میکشد.

3

مزامیر 2: 10 -  12  10و الآن ای پادشاهان تعّقل نمایید! ای داوران جهان متنبّه گردید!  11خداوند را با ترس عبادت کنید و با لرز شادی نمایید!  12پسر را ببوسید مبادا غضبناک شود و از طریق هلاک شوید، زیرا غضب او به اندکی افروخته میشود. خوشابحال همة آنانی که بر او توکّل دارند.

مزامیر 82: 3  فقیران و یتیمان را دادرسی بکنید. مظلومان و مسکینان را انصاف دهید.
مزامیر 82: 4  مظلومان و فقیران را برهانید و ایشان را از دست شریران خلاصی دهید.

مزامیر 101: 1 -  8  1[مزمور داود] رحمت و انصاف را خواهم سرایید. نزد تو ای خداوند، تسبیح خواهم خواند.  2در طریق کامل به خردمندی رفتار خواهم نمود. نزد من کی خواهی آمد؟ در خانة خود با دل سلیم سالک خواهم شد.  3چیزی بد را پیش نظر خود نخواهم گذاشت. کار کج روان را مکروه میدارم، به من نخواهد چسبید.  4دل کج از من دور خواهد شد. شخص شریر را نخواهم شناخت.  5کسی را که در خُفیَه به همسایة خود غیبت گوید، هلاک خواهم کرد. کسی را که چشم بلند و دل متکبر دارد تحّمل نخواهم کرد.  6چشمانم بر امنای زمین است تا با من ساکن شوند. کسی که به طریق کامل سالک باشد، خادم من خواهد بود.  7حیله گر در خانة من ساکن نخواهد شد. دروغگو پیش نظر من نخواهد ماند.  8همة شریران زمین را صبحگاهان هلاک خواهم کرد تا جمیع بدکاران را از شهر خداوند منقطع سازم.

اول تیموتائوس 2: 2  بجهت پادشاهان و جمیع صاحبان منصب تا به آرامی و استراحت و با کمال دینداری و وقار، عمر خود را بسر بریم.
دوم سموئیل 23: 3  خدای اسرائیل متکلم شد و صخرۀ اسرائیل مرا گفت: آنکه بر مردمان حکمرانی کند، عادل باشد و با خدا ترسی سلطنت نماید.

رساله اول پطرس 2: 13  لهذا هر منصب بَشَری را بخاطر خداوند اطاعت کنید، خواه پادشاه را که فوق همه است،

4

انجیل لوقا 3: 14  سپاهیان نیز از او پرسیده، گفتند، ما چه کنیم؟ به ایشان گفت، بر کسی ظلم مکنید و بر هیچکس افترا مزنید و به مواجب خود اکتفا کنید.

رومیان 13: 1 -  4  1هر شخص مطیع قدرتهای برتر بشود،زیرا که قدرتی جز از خدا نیست وآنهایی که هست از جانب خدا مرتّب شده است.  2حتّی هر که با قدرت مقاومت نماید، مقاومت با ترتیب خدا نموده باشد و هر که مقاومت کند، حکم بر خود آورد.  3زیرا از حکام عمل نیکو را خوفی نیست بلکه عمل بد را. پس اگر میخواهی که از آن قدرت ترسان نشوی، نیکویی کن که از او تحسین خواهی یافت.  4زیرا خادم خداست برای تو به نیکویی؛ لکن هرگاه بدی کنی، بترس چونکه شمشیر را عبث برنمیدارد، زیرا او خادم خداست و با غضب انتقام از بدکاران میکشد.

انجیل متی 8: 9  زیرا که من نیز مردی زیر حکم هستم و سپاهیان را زیر دست خود دارم؛ چون به یکی گویم برو، میرود و به دیگری بیا، میآید و به غلام خود فلان کار را بکن، میکند.
انجیل متی 8: 10  عیسی چون این سخن را شنید، متعجّب شده، به همراهان خود گفت، هرآینه به شما میگویم که چنین ایمانی در اسرائیل هم نیافتهام.

اعمال رسولان 10: 1  و در قیصریّه مردی کرنیلیوس نام بود، یوزباشی فوجی که به ایطالیانی مشهور است.

اعمال رسولان 10: 2  و او با تمامی اهل بیتش متقی و خداترس بود که صدقه بسیار به قوم میداد و پیوسته نزد خدا دعا میکرد.

مکاشفه 17: 14  ایشان با برّه جنگ خواهند نمود و برّه بر ایشان غالب خواهد آمد، زیرا که او ربّالارباب و پادشاه پادشاهان است و آنانی نیزکه با وی هستند که خواندهشده و برگزیده و امینند.

مکاشفه 17: 16  و امّا ده شاخ که دیدی و وحش، اینها فاحشه را دشمن خواهند داشت و او را بینوا و عریان خواهند نمود و گوشتش را خواهند خورد و او را به آتش خواهند سوزانید،

5

دوم تواریخ 26: 18  و ایشان با عُزّیا پادشاه مقاومت نموده، او را گفتند: «ای عُزّیا سوزانیدن بخور برای خداوند کار تو نیست بلکه کار کاهنان پسران هارون است که برای سوزانیدن بخور تقدیس شدهاند. پس از مقدس بیرون شو زیرا خطا کردی، و این کار از جانب یهُوَه خدا موجب عزت تو نخواهد بود.»

انجیل متی 18: 17  و اگر سخن ایشان را ردّ کند، به کلیسا بگو. و اگر کلیسا را قبول نکند، در نزد تو مثل خارجی یا باجگیر باشد.

انجیل متی 16: 19  و کلیدهای ملکوت آسمان را به تو میسپارم؛ و آنچه بر زمین ببندی در آسمان بسته گردد و آنچه در زمین گشایی در آسمان گشاده شود.

اول قرنتیان 4: 1  هرکس ما را چون خدّام مسیح و وکلای اسرار خدا بشمارد.

اول قرنتیان 4: 2  و دیگر در وکلا بازپرس میشود که هر یکی امین باشد.

اول قرنتیان 12: 28  و خدا قرارداد بعضی را در کلیسا، اوّل رسولان، دوّم انبیا، سوم معلّمان، بعد قوّات، پس نعمتهای شفا دادن و اعانات و تدابیر و اقسام زبانها.

اول قرنتیان 12: 29  آیا همه رسول هستند، یا همه انبیا، یا همه معلّمان، یا همه قوّات؟

افسسیان 4: 11  و او بخشید بعضی رسولان و بعضی انبیا و بعضی مبشّرین و بعضی شبانان و معلّمان را،

افسسیان 4: 12  برای تکمیل مقدّسین، برای کار خدمت، برای بنای جسد مسیح،

رومیان 10: 15  و چگونه وعظ کنند جز اینکه فرستاده شوند؟ چنانکه مکتوب است که چه زیبا است پایهای آنانی که به سلامتی بشارت میدهند و به چیزهای نیکو مژده میدهند.

رساله به عبرانیان 5: 4  و کسی این مرتبه را برای خود نمیگیرد، مگر وقتی که خدا او را بخواند، چنانکه هارون را.

انجیل یوحنا 18: 36  عیسی جواب داد که پادشاهی من از این جهان نیست. اگر پادشاهی من از این جهان میبود، خدّام من جنگ میکردند تا به یهود تسلیم نشوم. لیکن اکنون پادشاهی من از این جهان نیست.

اعمال رسولان 5: 29  پطرس و رسولان در جواب گفتند، خدا را میباید بیشتر از انسان اطاعت نمود.

6

اشعیا 49: 23  و پادشاهان لالاهای تو و ملکههای ایشان دایههای تو خواهند بود و نزد تو رو به زمین افتاده، خاک پای تو را خواهند لیسید و تو خواهی دانست که من یهوه هستم و آنانی که منتظر من باشند، خجل نخواهند گردید.

مزامیر 105: 15  که بر مسیحان من دست مگذارید و انبیای مرا ضرر مرسانید.

مزامیر 122: 9  به خاطرخانة یهوّه خدای ما، سعادت تو را خواهم طلبید.

عزرا 7: 23 -  28  23هر چه خدای آسمان فرموده باشد، برای خانه خدای آسمان بلاتأخیر کرده شود، زیرا چرا غضب بر مُلک پادشاه و پسرانش وارد آید.  24و شما را اطّلاع میدهیم که بر همه کاهنان و لاویان و مغنّیان و دربانان و نتینیم و خادمان این خانه خدا جزیه و خراج و باج نهادن جایز نیست.  25و تو ای عزرا، موافق حکمتخدایت که در دست تو میباشد، قاضیان و داوران از همه آنانی که شرایع خدایت را میدانند نصب نما تا بر جمیع اهل ماورای نهر داوری نمایند و آنانی را که نمیدانند تعلیم دهید.  26و هر که به شریعت خدایت و به فرمان پادشاه عمل ننماید، بر او بیمحابا حکم شود، خواه به قتل یا به جلای وطن یا به ضبط اموال یا به حبس.»  27متبارک باد یهوه خدای پدران ما که مثل این را در دل پادشاه نهاده است که خانه خداوند را که در اورشلیم است زینت دهد.  28و مرا در حضور پادشاه و مشیرانش و جمیع روسای مقتدر پادشاه منظور ساخت، پس من موافق دست یهوه خدایم که بر من میبود، تقویت یافتم و روسای اسرائیل را جمع کردم تا با من برآیند.

لاویان 24: 16  و هر که اسم یهوه را کفر گوید هرآینه کشته شود، تمامی جماعت او را البته سنگسار کنند، خواه غریب خواه متوطن. چونکه اسم را کفر گفته است کشته شود.
تثنیه 13: 5  و آن نبی یا بینندۀ خواب کشته شود، زیرا که سخنان فتنهانگیز بر یهُوَه خدای شما که شما را از زمین مصر بیرون آورد، و تو را از خانه بندگی فدیه داد، گفته است تا تو را از طریقی که یهُوَه خدایت به تو امر فرمود تا با آن سلوک نمایی، منحرف سازد.پس به این طور بدی را از میان خود دور خواهی کرد.

تثنیه 13: 6  و اگر برادرت که پسر مادرت باشد یا پسر یا دختر تو یا زن همآغوش تو یا رفیقت که مثل جان تو باشد، تو را در خفا اغوا کند، و گوید که برویم و خدایان غیر را که تو و پدران تو نشناختید عبادت نماییم،

تثنیه 13: 12  اگر درباره یکی از شهرهایی که یهُوَه خدایت به تو به جهت سکونت میدهد خبر یابی،

دوم پادشاهان 18: 4  او مکانهای بلند را برداشت و تماثیل را شکست و اشیره را قطع نمود و مار برنجین را که موسی ساخته بود، خُرد کرد زیرا که بنیاسرائیل تا آن زمان برایش بخور میسوزانیدند. و او آن را نَحُشْتان نامید.

دوم پادشاهان 23: 1 -  26  1و پادشاه فرستاد که تمامی مشایخِ یهودا و اورشلیم را نزد وی جمعکردند.  2و پادشاه و تمامی مردان یهودا و جمیع سکنۀ اورشلیم با وی و کاهنان و انبیا و تمامی قوم، چه کوچک و چه بزرگ، به خانۀ خداوند برآمدند. و او تمامی سخنان کتاب عهدی را که در خانۀ خداوند یافت شد، در گوش ایشان خواند.  3و پادشاه نزد ستون ایستاد و به حضور خداوند عهد بست که خداوند را پیروی نموده، اوامر و شهادات و فرایض او را به تمامی دل و تمامی جان نگاه دارند و سخنان این عهد را که در این کتاب مکتوب است، استوار نمایند. پس تمامی قوم این عهد را برپا داشتند.  4و پادشاه، حِلْقیا، رئیس کهنه و کاهنانِ دستۀ دوم و مستحفظانِ در را امر فرمود که تمامی ظروف را که برای بَعْل و اَشِیرَه و تمامی لشکر آسمان ساخته شده بود، از هیکل خداوند بیرون آورند. و آنها را در بیرون اورشلیم در مزرعههای قِدْرُون سوزانید و خاکستر آنها را به بیتئیل برد.  5و کاهنانِ بتها را که پادشاهان یهودا تعیین نموده بودند تا در مکانهای بلندِ شهرهای یهودا و نواحی اورشلیم بخور بسوزانند، و آنانی را که برای بَعْل و آفتاب و ماه و بروج و تمامی لشکر آسمان بخور میسوزانیدند، معزول کرد.  6و اَشیرَه را از خانۀ خداوند، بیرون از اورشلیم به وادی قدرون برد و آن را به کنار نهر قدرون سوزانید، و آن را مثل غبار، نرم ساخت و گَرد آن را بر قبرهای عوام الناس پاشید.  7و خانههای لوّاط را که نزد خانۀ خداوند بود که زنان در آنها خیمهها به جهت اَشیرَه میبافتند، خراب کرد.  8و تمامی کاهنان را از شهرهای یهودا آورد و مکانهای بلند را که کاهنان در آنها بخورمیسوزانیدند، از جَبَع تا بئرشِبَع نجس ساخت، و مکانهای بلند دروازهها را که نزد دهنۀ دروازۀ یهُوشَع، رئیس شهر، و به طرف چپ دروازۀ شهر بود، منهدم ساخت.  9لیکن کاهنانِ مکانهای بلند، به مذبح خداوند در اورشلیم برنیامدند اما نان فطیر در میان برادران خود خوردند.  10و تُوفَتْ را که در وادی بنیهِنُّوم بود، نجس ساخت تا کسی پسر یا دختر خود را برای مُولَک از آتش نگذراند.  11و اسبهایی را که پادشاهان یهودا به آفتاب داده بودند که نزد حُجرۀ نَتَنْمَلَکِ خواجهسرا در پیرامون خانه بودند، از مدخلِ خانۀ خداوند دور کرد و ارابههای آفتاب را به آتش سوزانید.  12و مذبحهایی را که بر پشتبامِ بالاخانۀ آحاز بود و پادشاهان یهودا آنها را ساخته بودند، و مذبحهایی را که مَنَسّی در دو صحنِ خانۀ خداوند ساخته بود، پادشاه منهدم ساخت و از آنجا خراب کرده، گَرد آنها را در نهر قدرون پاشید.  13و مکانهای بلند را که مقابل اورشلیم به طرف راست کوه فِساد بود و سلیمان، پادشاه اسرائیل، آنها را برای اَشْتُورَت، رجاست صیدونیان و برای کَمُوش، رجاست موآبیان، و برای ملکوم، رجاست بنیعَمُّون، ساخته بود، پادشاه، آنها را نجس ساخت.  14و تماثیل را خرد کرد و اشیریم را قطع نمود و جایهای آنها را از استخوانهای مردم پر ساخت.  15و نیز مذبحی که در بیتئیل بود و مکان بلندی که یرُبْعام بن نَباط که اسرائیل را مرتکب گناه ساخته، آن را بنا نموده بود، هم مذبح و هم مکان بلند را منهدم ساخت و مکان بلند راسوزانیده، آن را مثل غبار، نرم کرد و اشیره را سوزانید.  16و یوشیا ملتفت شده، قبرها را که آنجا در کوه بود، دید. پس فرستاده، استخوانها را از آن قبرها برداشت و آنها را بر آن مذبح سوزانیده، آن را نجس ساخت، به موجب کلام خداوند که آن مرد خدایی که از این امور اخبار نموده بود، به آن ندا درداد.  17و پرسید: «این مجسمهای که میبینم، چیست؟» مردان شهر وی را گفتند: «قبر مرد خدایی است که از یهودا آمده، به این کارهایی که تو بر مذبح بیتئیل کردهای، ندا کرده بود.»  18او گفت: «آن را واگذارید و کسی استخوانهای او را حرکت ندهد.» پس استخوانهای او را با استخوانهای آن نبی که از سامره آمده بود، واگذاشتند.  19و یوشیا تمامی خانههای مکانهای بلند را نیز که در شهرهای سامره بود و پادشاهان اسرائیل آنها را ساخته، خشم ( خداوند ) را به هیجان آورده بودند، برداشت و با آنها موافق تمامی کارهایی که به بیتئیل کرده بود، عمل نمود.  20و جمیع کاهنانِ مکانهای بلند را که در آنجا بودند، بر مذبحها کُشت و استخوانهای مردم را بر آنها سوزانیده، به اورشلیم مراجعت کرد.  21و پادشاه تمامی قوم را امر فرموده، گفت که «عید فصح را به نحوی که در این کتابِ عهد مکتوب است، برای خدای خود نگاه دارید.»  22به تحقیق فِصَحی مثل این فِصَح از ایام داورانی که بر اسرائیل داوری نمودند و در تمامی ایام پادشاهان اسرائیل و پادشاهان یهُودا نگاه داشته نشد.  23اما در سال هجدهم، یوشیا پادشاه، اینفصح را برای خداوند در اورشلیم نگاه داشتند.  24و نیز یوشیا اصحاب اجنّه و جادوگران و ترافیم و بتها و تمام رجاسات را که در زمین یهودا و در اورشلیم پیدا شد، نابود ساخت تا سخنان تورات را که در کتابی که حِلْقیای کاهن در خانۀ خداوند یافته بود، به جا آورد.  25و قبل از او پادشاهی نبود که به تمامی دل و تمامی جان و تمامی قوّت خود موافق تمامی تورات موسی به خداوند رجوع نماید، و بعد از او نیز مثل او ظاهر نشد.  26اما خداوند از حدّت خشم عظیم خود برنگشت زیرا که غضب او به سبب همۀ کارهایی که مَنَسّی خشم او را از آنها به هیجان آورده بود، بر یهودا مشتعل شد.

اول تواریخ 13: 1 -  9  1و داود با سرداران هزاره و صده و با جمیع روسا مشورت کرد.  2و داود به تمامی جماعت اسرائیل گفت: «اگر شما مصلحت میدانید و اگر این از جانب یهُوَه خدای ما باشد، نزد برادران خود که در همۀ زمینهای اسرائیل باقی ماندهاند، به هر طرف بفرستیم و با ایشان کاهنان و لاویانی که در شهرهای خود و حوالی آنها میباشند، نزد ما جمع شوند،  3و تابوت خدای خویش را باز نزد خود بیاوریم چونکه در ایام شاول نزد آن مسألت ننمودیم.»  4و تمامی جماعت گفتند که: «چنین بکنیم.» زیرا که این امر به نظر تمامی قوم پسند آمد.  5پس داود تمامی اسرائیل را از شیحُورِ مصر تا مدخل حَمات جمع کرد تا تابوت خدا را از قریت یعاریم بیاورند.  6و داود و تمامی اسرائیل به بَعْلَه که همان قریت یعاریم است و از آنِ یهودا بود، برآمدند تا تابوت خدا یهُوَه را که در میان کروبیان در جایی که اسم او خوانده میشود ساکن است، از آنجا بیاورند.  7وتابوت خدا را بر ارابهای تازه از خانۀ اَبِیناداب آوردند و عُزّا و اَخِیو ارابه را میراندند.  8و داود و تمامی اسرائیل با سرود وبربط و عود و دف و سنج و کرنا به قوت تمام به حضور خدا وجد مینمودند.  9و چون به خرمنگاه کیدون رسیدند عُزّا دست خود را دراز کرد تا تابوت را بگیرد زیرا گاوان میلغزیدند.

دوم تواریخ 15: 12  و به تمامی دل و تمامی جان خود عهد بستند که یهُوَه خدای پدران خود را طلب نمایند.
دوم تواریخ 15: 13  و هر کسی که یهوه خدای اسرائیل را طلب ننماید، خواه کوچک و خواه بزرگ، خواه مرد و خواه زن، کشته شود.

دوم تواریخ 34: 33  و یوشیا همۀ رجاسات را از تمامی زمینهایی که از آن بنیاسرائیل بود برداشت، و همۀ کسانی را که در اسرائیل یافت شدند، تحریض نمود که یهُوَه خدای خود را عبادت نمایند و ایشان در تمامی ایام او از متابعت یهُوَه خدای پدران خود انحراف نورزیدند.

رومیان 13: 1 -  6  1هر شخص مطیع قدرتهای برتر بشود،زیرا که قدرتی جز از خدا نیست وآنهایی که هست از جانب خدا مرتّب شده است.  2حتّی هر که با قدرت مقاومت نماید، مقاومت با ترتیب خدا نموده باشد و هر که مقاومت کند، حکم بر خود آورد.  3زیرا از حکام عمل نیکو را خوفی نیست بلکه عمل بد را. پس اگر میخواهی که از آن قدرت ترسان نشوی، نیکویی کن که از او تحسین خواهی یافت.  4زیرا خادم خداست برای تو به نیکویی؛ لکن هرگاه بدی کنی، بترس چونکه شمشیر را عبث برنمیدارد، زیرا او خادم خداست و با غضب انتقام از بدکاران میکشد.  5لهذا لازم است که مطیع او شوی نه بهسبب غضب فقط بلکه بهسبب ضمیر خود نیز.  6زیرا که به این سبب باج نیز میدهید، چونکه خدّام خدا و مواظب در همین امر هستند.

اعمال رسولان 18: 14 -  16  14چون پولُس خواست حرف زند، غالیون گفت، ای یهودیان اگر ظلمی یا فسقی فاحش میبود، هر آینه شرط عقل میبود که متحمّل شما بشوم.  15ولی چون مسألهای است دربارة سخنان و نامها و شریعت شما، پس خود بفهمید. من در چنین امور نمیخواهم داوری کنم.  16پس ایشان را از پیش مسند براند.

7

دوم تواریخ 19: 8 -  11  8و در اورشلیم نیز یهُوشافاط بعضی از لاویان و کاهنان را و بعضی از روسای آبای اسرائیل را به جهت داوری خداوند و مرافعهها قرار داد. پس بهاورشلیم برگشتند.  9و ایشان را امر فرموده، گفت: «شما بدینطور با امانت و دل کامل در ترس خداوند رفتار نمایید.  10و در هر دعویای که از برادران شما که ساکن شهرهای خود میباشند، میان خون و خون و میان شرایع و اوامر و فرایض و احکام پیش شما آید، ایشان را اِنذار نمایید تا نزد خداوند مجرم نشوند، مبادا غضب بر شما و بر برادران شما بیاید. اگر به این طور رفتار نمایید، مجرم نخواهید شد.  11و اینک اَمَرْیا، رئیس کهنه، برای همۀ امور خداوند و زَبَدْیا ابن اسْمَعْئیل که رئیس خاندان یهودا میباشد، برای همۀ امور پادشاه بر سر شما هستند؛ و لاویان همراه شما در خدمت مشغولند. پس به دلیری عمل نمایید و خداوند با نیکان باشد.»

دوم تواریخ 29: 30  و حِزْقیا پادشاه و روسا لاویان را امر فرمودند که به کلمات داود و آساف رایی برای خداوند تسبیح بخوانند. پس با شادمانیتسبیح خواندند و رکوع نموده، سجده کردند.
انجیل متی 2: 4  پس همة روسایِ کَهَنه و کاتبانِ قوم را جمع کرده، از ایشان پرسید که، مسیح کجا باید متولّد شود؟

انجیل متی 2: 5  بدو گفتند، در بیت لحمِ یهودیّه زیرا که از نبی چنین مکتوب است،

دوم سموئیل 23: 3  خدای اسرائیل متکلم شد و صخرۀ اسرائیل مرا گفت: آنکه بر مردمان حکمرانی کند، عادل باشد و با خدا ترسی سلطنت نماید.

رومیان 13: 4  زیرا خادم خداست برای تو به نیکویی؛ لکن هرگاه بدی کنی، بترس چونکه شمشیر را عبث برنمیدارد، زیرا او خادم خداست و با غضب انتقام از بدکاران میکشد.

8

اول تیموتائوس 2: 1 -  3  1پس از همهچیز اوّل، سفارش میکنم که صلوات و دعاها و مناجات و شکرها را برای جمیع مردم بجا آورند؛  2بجهت پادشاهان و جمیع صاحبان منصب تا به آرامی و استراحت و با کمال دینداری و وقار، عمر خود را بسر بریم.  3زیرا که این نیکو و پسندیده است، در حضور نجاتدهندة ما خدا

9

رساله اول پطرس 2: 17  همة مردمان را احترام کنید. برادران را محبّت نمایید. از خدا بترسید. پادشاه را احترام نمایید.

10

رومیان 13: 6  زیرا که به این سبب باج نیز میدهید، چونکه خدّام خدا و مواظب در همین امر هستند.

رومیان 13: 7  پس حقّ هرکس را به او ادا کنید، باج را به مستحقّ باج و جزیه را به مستحقّ جزیه و ترس را به مستحقّ ترس و عزّت را به مستحقّ عزّت.

انجیل متی 22: 21  بدو گفتند، از آنِ قیصر. بدیشان گفت، مال قیصر را به قیصر ادا کنید و مال خدا را به خدا!

11

رومیان 13: 5  لهذا لازم است که مطیع او شوی نه بهسبب غضب فقط بلکه بهسبب ضمیر خود نیز.

رساله تیطس 3: 1  به یاد ایشان آور که حکّام و سلاطین را اطاعت کنند و فرمانبرداری نمایند، و برای هرکار نیکو مستعّد باشند،

12

رساله اول پطرس 2: 13  لهذا هر منصب بَشَری را بخاطر خداوند اطاعت کنید، خواه پادشاه را که فوق همه است،

رساله اول پطرس 2: 14  و خواه حکّام را که رسولان وی هستند، بجهت انتقام کشیدن از بدکاران و تحسین نیکوکاران.

رساله اول پطرس 2: 16  مثل آزادگان، امّا نه مثل آنانی که آزادیِ خود را پوشش شرارت میسازند، بلکه چون بندگان خدا.

13

رومیان 13: 1  هر شخص مطیع قدرتهای برتر بشود،زیرا که قدرتی جز از خدا نیست وآنهایی که هست از جانب خدا مرتّب شده است.

اول پادشاهان 2: 35  و پادشاه بَنایاهُو ابن یهُویاداع را به جایش به سرداری لشکر نصب کرد و پادشاه، صادوق کاهن را در جای ابیاتار گماشت.

اعمال رسولان 25: 9 -  11  9امّا چون فَستوس خواست بر یهود منّت نهد، در جواب پولُس گفت، آیا میخواهی به اورشلیم آیی تا در آنجا در این امور به حضور من حکم شود؟  10پولُس گفت، در محکمه قیصر ایستادهام که در آنجا میباید محاکمه من بشود. به یهود هیچ ظلمی نکردهام، چنانکه تو نیز نیکو میدانی.  11پس هر گاه ظلمی یا عملی مستوجب قتل کرده باشم، از مردن دریغ ندارم. لیکن اگر هیچ یک از این شکایتهایی که اینها بر من میآورند اصلی ندارد، کسی نمیتواند مرا به ایشان سپارد. به قیصر رفع دعوی میکنم.

رساله دوم پطرس 2: 1  لکن در میان قوم، انبیای کَذَبِه نیز بودند، چنانکه در میان شما هم معلّمان کَذَبَه خواهند بود که بدعتهای مهلک را خُفیةً خواهند آورد، و آن آقایی را که ایشان را خرید انکار خواهند نمود، و هلاکت سریع را بر خود خواهند کشید.
رساله دوم پطرس 2: 10  خصوصاً آنانی که در شهوات نجاست در پی جسم میروند و خداوندی را حقیر میدانند. اینها جسور و متکبّرند و از تهمت زدن بر بزرگان نمیلرزند.

رساله دوم پطرس 2: 11  و حال آنکه فرشتگانی که در قدرت و قوّت افضل هستند، پیش خداوند بر ایشان حکم افترا نمیزنند.

رساله یهودا 1: 8 -  11  8لیکن با وجود این، همة این خواب بینندگان نیز جسد خود را نجس میسازند و خداوندی را خوار میشمارند و بر بزرگان تهمت میزنند.  9امّا میکائیل، رئیس ملائکه، چون دربارة جسد موسی با ابلیس منازعه میکرد، جرأت ننمود که حکم افترا بر او بزند بلکه گفت، خداوند تو را توبیخ فرماید.  10لکن این اشخاص بر آنچه نمیدانند افترا میزنند و در آنچه مثل حیوان غیرناطق بالطبّع فهمیدهاند، خود را فاسد میسازند.  11وای بر ایشان زیرا که به راه قائن رفتهاند و در گمراهی بلعَام بجهت اُجرت غرق شدهاند و در مشاجرتِ قورَح هلاک گشتهاند.

14

دوم تسالونیکیان 2: 4  که او مخالفت میکند و خود را بلندتر میسازد از هر چه به خدا یا به معبود مسمّی شود، بهحدّی که مثل خدا در هیکل خدا نشسته، خود را مینماید که خداست.
مکاشفه 13: 15 -  17  15و به وی داده شد که آن صورتِ وحش را روح بخشد تا که صورت وحش سخنگوید و چنان کند که هر که صورت وحش را پرستش نکند، کشته گردد.  16و همه را از کبیر و صغیر و دولتمند و فقیر و غلام و آزاد بر این وا می دارد که بر دست راست یا بر پیشانیِ خود نشانی گذارند.  17و اینکه هیچکس خرید و فروش نتواند کرد، جز کسی که نشان، یعنی اسم یا عددِ اسم وحش را داشته باشد.

دوم تیموتائوس 2: 24  امّا بندة خدا نباید نزاع کند، بلکه با همهکس ملایم و راغب به تعلیم و صابر در مشقّت باشد،
رساله اول پطرس 5: 3  و نه چنانکه بر قسمتهای خود خداوندی بکنید، بلکه بجهت گله نمونه باشید،