اعتقادنامه وست مینستر، فصل بیست و یکم، عبادت دینی و روز آرامش

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

فصل بیست و یکم

عبادت دینی و روز آرامش

 

 1. نور عقل طبیعی روشن می­سازد که خدایی هست که بر همه چیز فرمانروایی دارد و نیکوست و به همه نیکی می­کند و به همین دلیل باید مورد تکریم و محبت و تمجید قرار گیرد و باید به سوی او دعا کنند و به او اعتماد نموده و او را با تمام قلب و جان و نیرو خدمت کنند1. طرز صحیح عبادت خدای واقعی توسط خود خدا مقرر گردیده است. اراده­ی مکشوف شده­ی الهی عبادت صحیح را به قدری روشن تعریف و تشریح می­نماید که لازم نیست از خیالات و اختراعات انسانی و پیشنهادات شیطانی پیروی نماییم. نباید خدا را با هیچ شکل ظاهری و روش دیگری که در کلام مقدس او مقرر نمی­باشد عبادت نماییم2.

2. عبادت دینی باید برای خدای پدر و پسر و روح­القدس و فقط برای این خدا3 انجام شود نه برای فرشتگان و مقدسین یا هر مخلوق دیگری4. بعد ار سقوط آدم این عبادت باید واسطه­ای داشته باشد و هیچ واسطه­ی دیگری غیر از مسیح وجود ندارد5.

3. دعای توأم با شکرگزاری قسمتی از عبادت دینی است6 و خدا آن را از همه مطالبه می­کند7. برای این که دعا مستجاب گردد باید به نام عیسا8 و با کمک روحش9 و طبق اراده­اش10 با فهم و خداترسی و فروتنی و اشتیاق و ایمان و محبت و پایداری11 انجام شود و هرگاه به صدای بلند گفته شود باید به زبان آشنا باشد12.

4. دعا باید چیزهای مشروع13 و برای اشخاص زنده و یا کسانی باشد که متولد خواهند شد14 و نباید برای مردگان15 یا کسانی که گناه منتهی به موت مرتکب شده­اند دعا کرد16.

5. عبادت معمولی خدا شامل این موارد است: خواندن کلام خدا با احترام و دقت17، موعظه­ی صحیح18 و شنیدن دقیق کلام همراه اطاعت از خدا با درک و ایمان19، سراییدن مزامیر با فیض در قلب­هایمان20، اجرا و دریافت صحیح آیین­های مقدس که توسط مسیح برقرار شده است21. علاوه بر این­ها، سوگندها22 و نذرهای شرعی23 و روزه­ی صادقانه24 و شکرگزاری در مواقع مخصوص25 نیز وجود دارد که باید در عبادت در زمان­های مناسب با قدوسیت و دینداری به جا آورده شوند26.

6. از نظر انجیل لزومی ندارد که دعا و سایر قسمت­های عبادت دینی در محل مخصوصی انجام شود تا مقبولیت بیشتری بیابد27. خدا باید در همه جا28 به روح و راستی29 به طور روزانه30 در خانواده­ها31 و به طور انفرادی32 و در گردهمایی­های محترمانه مورد پرستش قرار گیرد. از این گردهمایی­ها نباید به عمد یا غیرعمد غفلت کرد زیرا خدا مایل است همراه سایر ایمانداران در عبادت همگانی شرکت نماییم33.

7. یکی از قوانین طبیعی زندگی دنیوی ما این است که یک قسمت مناسب از وقت خود را به پرستش خدا اختصاص دهیم. علاوه بر این خدا در کلام خود دستور فرموده است که تمام مردم در تمام سنین یک روز از هفت روز هفته را به عنوان روز آرامش برای او مقدس نگاه دارند34. از ابتدای خلقت جهان تا رستاخیز مسیح این روز آرامش آخرین روز هفته یعنی شنبه بود ولی بعد از رستاخیز مسیح این روز به روز اول هفته تبدیل شد و به نام روز خداوند معروف گردید و نگهداری آن باید تا پایان جهان به عنوان روز آرامش مسیحی ادامه یابد35.

8. روز آرامش به شرطی برای خداوند مقدس نگاه داشته خواهد شد که مردم: قلب خود را برای آن آماده سازند، در مورد کارهای روزانه خود برای آن روز ترتیبات لازم را انجام دهند، از اعمال و سخنان معمولی خود و از افکار مربوط به فعالیت­های دنیوی و تفریحات دوری نمایند36 و تمام وقت خود را صرف عبادت گروهی و شخصی کنند و به انجام تکالیف ضروری و امور خیریه بپردازند37.

 

*****

فصل بیست و یکم
1

رومیان 1: 19  چونکه آنچه از خدا میتوان شناخت، در ایشان ظاهر است زیرا خدا آن را بر ایشان ظاهر کرده است.
رومیان 1: 20  زیرا که چیزهای نادیدة او، یعنی قوّت سَرْمَدی و اُلوهیّتش از حین آفرینش عالم بهوسیلة کارهای او فهمیده و دیده میشود تا ایشان را عذری نباشد.

رومیان 10: 12  زیرا که در یهود و یونانی تفاوتی نیست که همان خداوند، خداوند همه است و دولتمند است برای همه که نام او را میخوانند.

اعمال رسولان 14: 17  با وجودی که خود را بیشهادت نگذاشت، چون احسان مینمود و از آسمان باران بارانیده و فصول بارآور بخشیده، دلهای ما را از خوراک و شادی پر میساخت.

اعمال رسولان 17: 24  خدایی که جهان و آنچه در آن است آفرید، چونکه او مالک آسمان و زمین است، در هیکلهای ساخته شده به دستها ساکن نمیباشد

مزامیر 18: 3  خداوند را که سزاوار کل حمد است، خواهم خواند. پس، از دشمنانم رهایی خواهم یافت.

مزامیر 19: 1 -  6  1[برای سالار مغنیان. مزمور داود] آسمانْ جلال خدا را بیان میکند و فلکْ از عمل دستهایش خبر میدهد.  2روز سخن میراند تا روز و شب معرفت را اعلان میکند تا شب.  3سخن نیست و کلامی نی و آواز آنها شنیده نمیشود.  4قانون آنها در تمام جهان بیرون رفت و بیان آنها تا اقصای ربع مسکون.  5خیمهای برای آفتاب در آنها قرار داد؛ و او مثل داماد از حجلة خود بیرون میآید و مثل پهلوان از دویدن در میدان شادی میکند.  6خروجش از کرانة آسمان است و مدارش تا به کرانة دیگر؛ و هیچ چیز از حرارتش مستور نیست.

مزامیر 31: 23  ای جمیع مقدّسانِ خداوند او را دوست دارید. خداوند اُمنا را محفوظ میدارد و متکبران را مجازات کثیر میدهد.
مزامیر 62: 8  ای قوم همه وقت بر او توکّل کنید و دلهای خود را به حضور وی بریزید. زیرا خدا ملجای ماست، سِلاه.

مزامیر 119: 68  تو نیکو هستی و نیکویی میکنی. فرایض خود را به من بیاموز.

ارمیا 10: 7  ای پادشاه امّتها کیست که از تو نترسد زیرا که این به تو میشاید چونکه در جمیع حکیمان امّتها و در تمامی ممالک ایشان مانند تو کسی نیست.

یوشع 24: 14  پس الان از یهُوَه بترسید، و او را به خلوص و راستی عبادت نمایید، و خدایانی را که پدران شما به آن طرف نهر و در مصر عبادت نمودند از خود دور کرده، یهُوَه را عبادت نمایید.

انجیل مرقس 12: 33  و او را به تمامی دل و تمامی فهم و تمامی نَفْس و تمامی قوّت محبّت نمودن و همسایة خود را مثل خود محبّت نمودن، از همة قربانیهای سوختنی و هدایا افضل است.

2

تثنیه 4: 15 -  20  15پس خویشتن را بسیار متوجه باشید، زیرا در روزی که خداوند با شما در حوریب از میان آتش تکلّم مینمود، هیچ صورتی ندیدید.  16مبادا فاسد شوید و برای خود صورتتراشیده، یا تمثال هر شکلی از شبیه ذکور یا اُناث بسازید،  17یا شبیه هر بهیمهای که بر روی زمین است، یا شبیه هر مرغ بالدار که در آسمان میپرد،  18یا شبیه هر خزندهای بر زمین یا شبیه هر ماهیای که در آبهای زیر زمین است.  19و مبادا چشمان خود را بسوی آسمان بلند کنی، و آفتاب و ماه و ستارگان و جمیع جنود آسمان را دیده، فریفته شوی و سجده کرده، آنها را که یهُوَه خدایت برای تمامی قومهایی که زیر تمام آسمانند، تقسیم کرده است، عبادت نمایی.  20لیکن خداوند شما را گرفته، از کوره آهن از مصر بیرون آورد تا برای او قوم میراث باشید، چنانکه امروز هستید.

تثنیه 12: 32  هر آنچه من به شما امر میفرمایم متوجه شوید، تا آن را به عمل آورید، چیزی برآن میفزایید و چیزی از آن کم نکنید.
انجیل متی 4: 9  به وی گفت، اگر افتاده مرا سجده کنی، همانا این همه را به تو بخشم.

انجیل متی 4: 10  آنگاه عیسی وی را گفت، دور شو ای شیطان، زیرا مکتوب است که خداوند خدای خود را سجده کن و او را فقط عبادت نما.

انجیل متی 15: 9  پسعبادت مرا عبث میکنند زیرا که احکام مردم را بمنزله فرایض تعلیم میدهند.

اعمال رسولان 17: 24  خدایی که جهان و آنچه در آن است آفرید، چونکه او مالک آسمان و زمین است، در هیکلهای ساخته شده به دستها ساکن نمیباشد

اعمال رسولان 17: 25  و از دست مردم خدمت کرده نمیشود که گویا محتاج چیزی باشد، بلکه خود به همگان حیات و نَفَس و جمیع چیزها میبخشد.

خروج 20: 4 -  6  4«صورتی تراشیده و هیچ تمثالی از آنچه بالا در آسمان است، و از آنچه پایین در زمین است، و از آنچه در آب زیر زمین است، برای خود مساز.  5نزد آنها سجده مکن، و آنها را عبادت منما، زیرا من که یهوه، خدای تو میباشم، خدای غیور هستم، که انتقام گناه پدران را از پسران تا پشت سوم و چهارم از آنانی که مرا دشمن دارند میگیرم.  6و تا هزار پشت بر آنانی که مرا دوست دارند و احکام مرا نگاه دارند، رحمت میکنم.

کولسیان 2: 20 -  23  20چونکه با مسیح از اصول دنیوی مردید، چگونه است که مثل زندگانِ در دنیا بر شما فرایض نهاده میشود؟  21که لمس مکن و مچش بلکه دست مگذار!  22(که همة اینها محض استعمال فاسد میشود) برحسب تقالید و تعالیم مردم،  23که چنین چیزها هرچند در عبادت نافله و فروتنی و آزار بدن صورت حکمت دارد، ولی فایدهای برای رفع تنپروری ندارد.

انجیل یوحنا 4: 23  لیکن ساعتی میآید بلکه الآن است که در آنْ پرستندگانِ حقیقی پدر را به روح و راستی پرستش خواهند کرد زیرا که پدر مثل این پرستندگان خود را طالب است.
انجیل یوحنا 4: 24  خدا روح است و هر که او را پرستش کند میباید به روح و راستی بپرستد.

3

انجیل متی 4: 10  آنگاه عیسی وی را گفت، دور شو ای شیطان، زیرا مکتوب است که خداوند خدای خود را سجده کن و او را فقط عبادت نما.

انجیل متی 28: 19  پس رفته، همة امّتها را شاگرد سازید و ایشان را به اسمِ اب و ابن و روحالقدس تعمید دهید.

انجیل یوحنا 5: 23  تا آنکه همه پسر را حرمت بدارند، همچنان که پدر را حرمت میدارند؛ و کسی که به پسر حرمت نکند، به پدری که او را فرستاد احترام نکرده است.

دوم قرنتیان 13: 14  فیض عیسی خداوند و محبّت خدا و شرکت روحالقدس با جمیع شما باد. آمین.

مکاشفه 5: 11 -  14  11و دیدم و شنیدم صدای فرشتگان بسیار را که گرداگرد تخت و حیوانات و پیران بودند و عدد ایشان کرورها کرور و هزاران هزار بود؛  12که به آواز بلند میگویند، مستحّق است برّه ذبح شده که قوّت و دولت و حکمت و توانایی و اکرام و جلال و برکت را بیابد.  13و هر مخلوقی را که در آسمان و بر زمین و زیرزمین و در دریاست و آنچه در آنها میباشد، شنیدم که میگویند، تختنشین و برّه را برکت و تکریم و جلال و توانایی باد تا ابدالآباد.  14و چهار حیوان گفتند، آمین! و آن پیران به روی درافتادند و سجده نمودند.

4

کولسیان 2: 18  و کسی انْعام شما را نرباید از رغبت به فروتنی و عبادت فرشتگان و مداخلت در اموری که دیده است که از ذهن جسمانی خود بیجا مغرور شده است؛
مکاشفه 19: 10  و نزد پایهایش افتادم تا او را سجده کنم. او به من گفت، زنهار چنین نکنی زیرا که من با تو همخدمت هستم و با برادرانت که شهادتِ عیسی را دارند. خدا را سجده کن زیرا که شهادت عیسی روح نبوّت است.

رومیان 1: 25  که ایشان حقّ خدا را به دروغ مبدّل کردند و عبادت و خدمت نمودند مخلوق را به عوض خالقی که تا ابدالآباد متبارک است. آمین.

5

انجیل یوحنا 14: 6  عیسی بدو گفت، من راه و راستی و حیات هستم. هیچکس نزد پدر جز بهوسیلة من نمیآید.

اول تیموتائوس 2: 5  زیرا خدا واحد است و در میان خدا و انسان یک متوسّطی است، یعنی انسانی که مسیح عیسی باشد،

افسسیان 2: 18  زیرا که بهوسیلة او هردو نزد پدر در یک روح دخول داریم.

کولسیان 3: 17  و آنچه کنید در قول و فعل، همه را به نام عیسی خداوند بکنید و خدای پدر را بهوسیلة او شکر کنید.

6

فیلیپیان 4: 6  برای هیچ چیز اندیشه مکنید، بلکه در هرچیز با صلات و دعا با شکرگزاری مسوولات خود را به خدا عرض کنید.

اول تیموتائوس 2: 1  پس از همهچیز اوّل، سفارش میکنم که صلوات و دعاها و مناجات و شکرها را برای جمیع مردم بجا آورند؛

کولسیان 4: 2  در دعا مواظب باشید و در آن با شکرگزاری بیدار باشید.

7

مزامیر 65: 2  ای که دعا میشنوی، نزد تو تمامیِ بشر خواهند آمد!

مزامیر 67: 3  ای خدا قومها تو را حمد گویند. جمیع قومها تو را حمد گویند.

انجیل لوقا 18: 1  و برای ایشان نیز مَثَلی آورد در اینکه میباید همیشه دعا کرد و کاهلی نورزید.

اول تیموتائوس 2: 8  پس آرزوی این دارم که مردان، دستهای مقدّس را بدون غیظ و جدال برافراخته، در هر جا دعا کنند.

اول تسالونیکیان 5: 17  همیشه دعا کنید.

اول تسالونیکیان 5: 18  در هر امری شاکر باشید که این است ارادة خدا در حقّ شما در مسیح عیسی.

8

انجیل یوحنا 14: 13  و هر چیزی را که به اسم من سوال کنید بجا خواهم آورد تا پدر در پسر جلال یابد.

انجیل یوحنا 14: 14  اگر چیزی به اسم من طلب کنید من آن را بجا خواهم آورد.

رساله اول پطرس 2: 5  شما نیز، مثل سنگهای زنده بنا کرده میشوید به عمارت روحانی و کهانت مقدّس تا قربانیهای روحانی و مقبول خدا را بهواسطة عیسی مسیح بگذرانید.

9

رومیان 8: 26  و همچنین روح نیز ضعف ما را مدد میکند، زیرا که آنچه دعا کنیم بطوری که میباید نمیدانیم، لکن خود روح برای ما شفاعت میکند به نالههایی که نمیشود بیان کرد.

افسسیان 6: 18  و با دعا و التماس تمام در هر وقت در روح دعا کنید و برای همین به اصرار و التماسِ تمام بجهت همة مقدّسین بیدار باشید.

10

رساله اول یوحنا 5: 14  و این است آن دلیری که نزد وی داریم که هرچه برحسب ارادة او سوال نماییم، ما را میشنود.

11

مزامیر 47: 7  زیرا خدا پادشاه تمامیِ جهان است. به خردمندی تسبیح بخوانید.

جامعه 5: 1  چون به خانه خدا بروی، پای خود را نگاه دار، زیرا تقّرب جستن به جهت استماع، از گذرانیدن قربانیهای احمقان بهتر است، چونکه ایشان نمیدانند که عمل بد میکنند.

جامعه 5: 2  با دهان خود تعجیل منما و دلت برای گفتن سخنی به حضور خدا نشتابد زیرا خدا در آسمان است و توبر زمین هستی؛ پس سخنانت کم باشد.

رساله به عبرانیان 12: 28  پس چون ملکوتی را که نمیتوان جنبانید مییابیم، شکر بجا بیاوریم تا به خشوع و تقوا خدا را عبادت پسندیده نماییم.

پیدایش 18: 27  ابراهیم در جواب گفت: «اینک من که خاک و خاکستر هستم، جرأت کردم که به خداوند سخن گویم.

رساله یعقوب 1: 6  لکن به ایمان سوال بکند، و هرگز شک نکند. زیرا هرکه شک کند، مانند موج دریاست که از باد رانده و متلاطم میشود.

رساله یعقوب 1: 7  زیرا چنین شخص گمان نبرد که از خداوند چیزی خواهد یافت.

رساله یعقوب 5: 16  نزدِ یکدیگر به گناهان خود اعتراف کنید، و برای یکدیگر دعا کنید تا شفا یابید، زیرا دعای مرد عادل در عمل، قوّت بسیار دارد.

انجیل مرقس 11: 24  بنابراین به شما میگویم آنچه در عبادت سوال میکنید، یقین بدانید که آن را یافتهاید و به شما عطا خواهد شد.

انجیل متی 6: 12 -  15  12و قرضهای ما را ببخش چنانکه ما نیز قرضداران خود را میبخشیم.  13و ما را در آزمایش میاور، بلکه از شریر ما را رهایی ده. زیرا ملکوت و قوّت و جلال تا ابدالآباد از آن تو است، آمین.  14زیرا هرگاه تقصیرات مردم را بدیشان بیامرزید، پدر آسمانی شما، شما را نیز خواهد آمرزید.  15امّا اگر تقصیرهای مردم را نیامرزید، پدر شما هم تقصیرهای شما را نخواهد آمرزید.

کولسیان 4: 2  در دعا مواظب باشید و در آن با شکرگزاری بیدار باشید.
افسسیان 6: 18  و با دعا و التماس تمام در هر وقت در روح دعا کنید و برای همین به اصرار و التماسِ تمام بجهت همة مقدّسین بیدار باشید.

12

اول قرنتیان 14: 14  زیرا اگر به زبانی دعا کنم، روح من دعا میکند لکن عقل من برخوردار نمیشود.

13

رساله اول یوحنا 5: 14  و این است آن دلیری که نزد وی داریم که هرچه برحسب ارادة او سوال نماییم، ما را میشنود.

انجیل متی 26: 42  و بار دیگر رفته، باز دعا نموده، گفت، ای پدر من، اگر ممکن نباشد که این پیاله بدون نوشیدن از من بگذرد، آنچه ارادة تو است بشود.

14

اول تیموتائوس 2: 1  پس از همهچیز اوّل، سفارش میکنم که صلوات و دعاها و مناجات و شکرها را برای جمیع مردم بجا آورند؛

اول تیموتائوس 2: 2  بجهت پادشاهان و جمیع صاحبان منصب تا به آرامی و استراحت و با کمال دینداری و وقار، عمر خود را بسر بریم.

انجیل یوحنا 17: 20  و نه برای اینها فقط سوال میکنم، بلکه برای آنها نیز که بهوسیلة کلام ایشان به من ایمان خواهند آورد.

دوم سموئیل 7: 29  و الان احسان فرموده، خاندان بندۀ خود را برکت بده تا آنکه در حضورت تا به ابد بماند، زیرا که تو ای خداوند یهُوَه گفتهای و خاندان بندهات از برکت تو تا به ابد مبارک خواهد بود.»

روت 4: 12  و خانۀ تو مثل خانۀ فارص باشد که تامار برای یهودا زایید، از اولادی که خداوند تو را از این دختر، خواهد بخشید.»

15

دوم سموئیل 12: 21 -  23  21و خادمانش به وی گفتند: «این چه کار است که کردی؟ وقتی که طفل زنده بود روزه گرفته، گریه نمودی؛ و چون طفل مرد، برخاسته، خوراک خوردی؟»  22او گفت: «وقتی که طفل زنده بود، روزه گرفتم و گریه نمودم زیرا فکر کردم کیست که بداند که شاید خداوند بر من ترحم فرماید تا طفل زنده بماند،  23اما الان که مرده است، پس چرا من روزه بدارم؛ آیا میتوانم دیگر او را باز بیاورم؟! من نزد او خواهم رفت لیکن او نزد من باز نخواهد آمد.»

انجیل لوقا 16: 25  ابراهیم گفت، ای فرزند بهخاطر آور که تو در ایّام زندگانی چیزهای نیکوی خود را یافتی و همچنین ایلعازر چیزهای بد را، لیکن او الحال در تسلّی است و تو در عذاب.
انجیل لوقا 16: 26  و علاوه بر این، در میان ما و شما ورطه عظیمی است، چنانچه آنانی که میخواهند از اینجا به نزد شما عبور کنند، نمیتوانند و نه نشینندگان آنجا نزد ما توانند گذشت.

مکاشفه 14: 13  و آوازی را از آسمان شنیدم که میگوید، بنویس که از کنون خوشحالند مردگانی که در خداوند میمیرند. و روح میگوید، بلی، تا از زحمات خود آرامی یابند و اعمال ایشان از عقب ایشان میرسد.

16

رساله اول یوحنا 5: 16  اگر کسی برادر خود را بیند که گناهی را که منتهی به موت نباشد میکند، دعا بکند و او را حیات خواهد بخشید، به هرکه گناهی منتهی به موت نکرده باشد. گناهی منتهی به موت هست؛ بجهت آن نمیگویم که دعا باید کرد.

17

اعمال رسولان 15: 21  زیرا که موسی از طبقات سَلَف در هر شهر اشخاصی دارد که بدو موعظه میکنند، چنانکه در هر سَبَّت در کنایس او را تلاوت میکنند.

اعمال رسولان 17: 11  و اینها از اهل تسالونیکی نجیبتر بودند، چونکه در کمال رضامندی کلام را پذیرفتند و هر روز کتب را تفتیش مینمودند که آیا این همچنین است.

مکاشفه 1: 3  خوشابحال کسی که میخواند و آنانی که میشنوند کلام این نبوّت را، و آنچه در این مکتوب است نگاه میدارند، چونکه وقت نزدیک است.

18

دوم تیموتائوس 4: 2  که به کلام موعظه کنی و در فرصت و غیر فرصت مواظب باشی و تنبیه و توبیخ و نصیحت نمایی، با کمال تحمّل و تعلیم.

19

رساله یعقوب 1: 22  لکن کنندگانِ کلام باشید نه فقط شنوندگان، که خود را فریب میدهند.

اعمال رسولان 10: 33  پس بیتأمّل نزد تو فرستادم و تو نیکو کردی که آمدی. الحال همه در حضور خدا حاضریم تا آنچه خدا به تو فرموده است بشنویم.

انجیل متی 13: 19  کسی که کلمه ملکوت را شنیده، آن را نفهمید، شریر میآید و آنچه در دل او کاشته شده است میرباید، همان است آنکه در راه کاشته شده است.

رساله به عبرانیان 4: 2  زیرا که به ما نیز به مثال ایشان بشارت داده شد، لکن کلامی که شنیدند بدیشان نفع نبخشید، از اینرو که با شنوندگان به ایمان متحّد نشدند.

اشعیا 66: 2  خداوند میگوید: دست من همه این چیزها را ساخت پس جمیع اینها بوجود آمد؛ امّا به این شخص که مسکین و شکسته دل و از کلام من لرزان باشد، نظر خواهم کرد.

20

کولسیان 3: 16  کلام مسیح در شما به دولتمندی و به کمال حکمت ساکن بشود؛ و یکدیگر را تعلیم و نصیحت کنید به مزامیر و تسبیحات و سرودهای روحانی و با فیض در دلهای خود خدا را بسرایید.

افسسیان 5: 19  و با یکدیگر به مزامیر و تسبیحات و سرودهای روحانی گفتگو کنید و در دلهای خود به خداوند بسرایید و ترنّم نمایید.

رساله یعقوب 5: 13  اگر کسی از شما مبتلای بلایی باشد، دعا بنماید و اگر کسی خوشحال باشد، سرود بخواند.

اعمال رسولان 16: 25  امّا قریب به نصف شب، پولُس و سیلاس دعا کرده، خدا را تسبیح میخواندند و زندانیان ایشان را میشنیدند.

21

انجیل متی 28: 19  پس رفته، همة امّتها را شاگرد سازید و ایشان را به اسمِ اب و ابن و روحالقدس تعمید دهید.

اول قرنتیان 11: 23 -  29  23زیرا من از خداوند یافتم، آنچه به شما نیز سپردم که عیسی خداوند در شبی که او را تسلیم کردند، نان را گرفت  24و شکر نموده، پاره کرد و گفت، بگیرید بخورید. این است بدن من که برای شما پاره میشود. این را به یادگاری من بجا آرید.  25و همچنین پیاله را نیز بعد از شام و گفت، این پیاله عهد جدید است در خون من. هرگاه این را بنوشید، به یادگاری من بکنید.  26زیرا هرگاه این نان را بخورید و این پیاله را بنوشید، موت خداوند را ظاهر مینمایید تا هنگامی که بازآید.  27پس هرکه بطور ناشایسته نان را بخورد و پیاله خداوند را بنوشد، مجرم بدن و خون خداوند خواهد بود.  28امّا هر شخص خود را امتحان کند و بدینطرز از آن نان بخورد و از آن پیاله بنوشد.  29زیرا هرکه میخورد و مینوشد، فتوای خود را میخورد و مینوشد اگر بدن خداوند را تمییز نمیکند.

اعمال رسولان 2: 42  و در تعلیم رسولان و مشارکت ایشان و شکستن نان و دعاها مواظبت مینمودند.

22

تثنیه 6: 13  از یهُوَه خدای خود بترس و او را عبادت نما و به نام او قسم بخور.

نحمیا 10: 29  به برادران و بزرگان خویش ملصق شدند و لعنت و قَسَم بر خود نهادند که به تورات خدا که به واسطه موسی بنده خدا داده شده بود، سلوک نمایند و تمامی اوامر یهوه خداوند ما و احکام و فرایض او را نگاه دارند و به عمل آورند،

23

اشعیا 19: 21  و خداوند بر مصریان معروف خواهد شد و در آن روز مصریان خداوند راخواهند شناخت و با ذبایح و هدایا او را عبادت خواهند کرد و برای خداوند نذر کرده، آن را وفا خواهند نمود.

جامعه 5: 4  چون برای خدا نذر نمایی در وفای آن تأخیر منما زیرا که او از احمقان خشنود نیست؛ پس به آنچه نذر کردی وفا نما.

جامعه 5: 5  بهتر است که نذر ننمایی از اینکه نذر نموده، وفا نکنی.

اعمال رسولان 18: 18  امّا پولُس بعد از آن، روزهای بسیار در آنجا توقّف نمود پس برادران را وداع نموده، به سوریه از راه دریا رفت و پِرَسْکِلَّه و اکیلا همراه او رفتند. و درکَنْخَرِیه موی خود را چید چونکه نذر کرده بود.

مزامیر 116: 14  نذرهای خود را به خداوند ادا خواهم کرد، به حضور تمامی قوم او.

نحمیا 10: 29  به برادران و بزرگان خویش ملصق شدند و لعنت و قَسَم بر خود نهادند که به تورات خدا که به واسطه موسی بنده خدا داده شده بود، سلوک نمایند و تمامی اوامر یهوه خداوند ما و احکام و فرایض او را نگاه دارند و به عمل آورند،

24

یوئیل 2: 12  و لکن الان خداوند میگوید با تمامی دل و با روزه و گریه و ماتم بسوی من بازگشت نمایید.

استر 4: 16  که «برو و تمامی یهود را که در شُوشَن یافت میشوند جمع کن و برای من روزه گرفته، سه شبانه روز چیزی مخورید و میاشامید و من نیز با کنیزانم همچنین روزه خواهیم داشت. و به همین طور، نزد پادشاه داخل خواهم شد، اگر چه خلاف حکم است. و اگر هلاک شدم، هلاک شدم

اول قرنتیان 7: 5  از یکدیگر جدایی مگزینید مگر مدّتی به رضای طرفین تا برای روزه و عبادت فارغ باشید؛ و باز با هم پیوندید مبادا شیطان شما را بهسبب ناپرهیزی شما در تجربه اندازد.

انجیل متی 6: 17  لیکن تو چون روزه داری، سر خود را تدهین کن و روی خود را بشوی

انجیل متی 6: 18  تا در نظر مردم روزهدار ننمایی، بلکه در حضور پدرت که در نهان است؛ و پدرنهانبینِ تو، تو را آشکارا جزا خواهد داد.

انجیل متی 9: 15  عیسی بدیشان گفت، آیا پسران خانة عروسی، مادامی که داماد با ایشان است، میتوانند ماتم کنند؟ و لکن ایّامی میآید که داماد از ایشان گرفته شود؛ در آن هنگام روزه خواهند داشت.

25

مزامیر 107: 1 -  43  1خداوند را حمد بگویید زیرا که او نیکو است و رحمت او باقی است تا ابدالآباد.  2فدیه شدگان خداوند این را بگویند که ایشان را از دست دشمن فدیه داده است.  3و ایشان را از بُلدان جمع کرده، از مشرق و مغرب و از شمال و جنوب.  4در صحرا آواره شدند و دربادیهای بیطریق و شهری برای سکونت نیافتند.  5گرسنه و تشنه نیز شدند و جان ایشان در ایشان مستمند گردید.  6آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید،  7و ایشان را به راه مستقیم رهبری نمود، تا به شهری مسکون درآمدند.  8پس خداوند را بهسبب رحمتش تشکّر نمایند و بهسبب کارهای عجیب وی با بنیآدم.  9زیرا که جان آرزومند را سیر گردانید و جان گرسنه را از چیزهای نیکو پر ساخت،  10آنانی که در تاریکی و سایه موت نشسته بودند، که در مذلّت و آهن بسته شده بودند.  11زیرا به کلام خدا مخالفت نمودند و به نصیحت حضرت اعلی اهانت کردند.  12و او دل ایشان را به مشقّت ذلیل ساخت؛ بلغزیدند و مدد کنندهای نبود.  13آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.  14ایشان را از تاریکی و سایه موت بیرون آورد و بندهای ایشان را بگسست.  15پس خداوند را بهسبب رحمتش تشکّر نمایند و بهسبب کارهای عجیب او با بنیآدم.  16زیرا که دروازههای برنجین را شکسته، و بندهای آهنین را پاره کرده است.  17احمقان بهسبب طریق شریرانه خود و بهسبب گناهان خویش، خود را ذلیل ساختند.  18جان ایشان هر قسم خوراک را مکروه داشت و به دروازههای موت نزدیک شدند.  19آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.  20کلام خود را فرستاده، ایشان را شفا بخشید و ایشان را از هلاکتهای ایشان رهانید.  21پس خداوند را بهسبب رحمتش تشکرنمایند و بهسبب کارهای عجیب او با بنیآدم.  22و قربانیهای تشکّر را بگذرانند و اعمال وی را به ترّنم ذکر کنند.  23آنانی که در کشتیها به دریا رفتند، و در آبهای کثیر شغل کردند.  24اینان کارهای خداوند را دیدند و اعمال عجیب او را در لجّهها.  25او گفت پس باد تند را وزانید و امواج آن را برافراشت.  26به آسمانها بالا رفتند و به لجّهها فرود شدند و جان ایشان از سختی گداخته گردید.  27سرگردان گشته، مثل مستان افتان و خیزان شدند و عقل ایشان تماماً حیران گردید.  28آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.  29طوفان را به آرامی ساکت ساخت که موجهایش ساکن گردید.  30پس مسرور شدند زیرا که آسایش یافتند و ایشان را به بندرِ مرادِ ایشان رسانید.  31پس خداوند را بهسبب رحمتش تشکّر نمایند و بهسبب کارهای عجیب او با بنیآدم.  32و او را در مجمع قوم متعال بخوانند و در مجلس مشایخ او را تسبیح بگویند.  33او نهرها را به بادیه مبدّل کرد و چشمههای آب را به زمین تشنه.  34و زمین بارور را نیز به شورهزار، بهسبب شرارت ساکنان آن.  35بادیه را به دریاچه آب مبدّل کرد و زمین خشک را به چشمههای آب.  36و گرسنگان را در آنجا ساکن ساخت تا شهری برای سکونت بنا نمودند.  37و مزرعهها کاشتند و تاکستانها غرس نمودند و حاصل غلّه به عمل آوردند.  38و ایشان را برکت داد تا به غایت کثیر شدند و بهایم ایشان را نگذارد کم شوند.  39و باز کم گشتند و ذلیل شدند، از ظلم و شقاوت و حزن.  40ذلّت را بر روسا میریزد و ایشان را در بادیهای که راه ندارد آواره میسازد.  41امّا مسکین را ازمشقّتش برمیافرازد و قبیلهها را مثل گلهها برایش پیدا میکند.  42صالحان این را دیده، شادمان میشوند و تمامی شرارت دهان خود را خواهد بست.  43کیست خردمند تا بدین چیزها تفکّر نماید؟ که ایشان رحمتهای خداوند را خواهند فهمید.

استر 9: 22  چونکه در آن روزها، یهودیان از دشمنان خود آرامی یافتند و در آن ماه، غم ایشان به شادی و ماتم ایشان به روز خوش مبدّل گردید. لهذا آنها را روزهای بزم و شادی نگاه بدارند و هدایا برای یکدیگر و بخششها برای فقیران بفرستند.
نحمیا 12: 31 -  43  31و من روسای یهودا را بر سر حصار آوردم و دو فرقه بزرگ از تسبیحخوانان معین کردم که یکی از آنها به طرف راست بر سر حصار تا دروازه خاکروبه به هیئت اجماعی رفتند.  32و در عقب ایشان، هُوشَعْیا و نصف روسای یهُودا.  33و عَزَرْیا و عَزْرا و مَشُلاّم.  34و یهُودا و بنیامین شَمَعْیا و اِرْمیا.  35و بعضی از پسران کاهنان با کَرِنّاها یعنی زَکریا ابن یوناتان بن شَمَعْیا ابن مَتَّنْیا ابن میکایا ابن زَکّور بن آصاف.  36و برادران او شَمَعْیا و عَزَرْیئیل و مِلَلای و جِلَلای و ماعای و نَتَنْئیل و یهودا و حَنانی با آلات موسیقی داود مرد خدا، و عَزْرای کاتب پیش ایشان بود.  37پس ایشان نزد دروازه چشمه که برابر ایشان بود، بر زینه شهر داود بر فراز حصار بالای خانه داود، تا دروازه آب به طرف مشرق رفتند.  38و فرقه دوم، تسبیحخوانان در مقابل ایشان به هیئت اجماعی رفتند و من و نصف قوم بر سر حصار، از نزد برج تنور تا حصار عریض در عقب ایشان رفتیم.  39و ایشان از بالای دروازه افرایم و بالایدروازه کُهْنَه و بالای دروازه ماهی و بُرج حَنَنْئیل و بُرج مِئَه تا دروازه گوسفندان (رفته)، نزد دروازه سِجْن توقف نمودند.  40پس هر دو فرقه تسبیحخوانان در خانه خدا ایستادند و من و نصف سروران ایستادیم.  41و اِلْیاقیم و مَعَسْیا و مِنْیامین و میکایا و اَلْیوعِینای و زَکَریا و حَنَنْیای کَهَنَه با کَرِنّاها،  42و مَعَسْیا و شَمَعْیا و اِلعازار و عُزّی و یوحانان و مَلْکِیا و عیلام و عازَر، و مغنیان و یزْرَحْیای وکیل به آواز بلند سراییدند.  43و در آن روز، قربانیهای عظیم گذرانیده، شادی نمودند، زیرا خدا ایشان را بسیار شادمان گردانیده بود و زنان و اطفال نیز شادی نمودند. پس شادمانی اورشلیم از جایهای دور مسموع شد.

 

26

رساله به عبرانیان 12: 28  پس چون ملکوتی را که نمیتوان جنبانید مییابیم، شکر بجا بیاوریم تا به خشوع و تقوا خدا را عبادت پسندیده نماییم.
انجیل یوحنا 4: 24  خدا روح است و هر که او را پرستش کند میباید به روح و راستی بپرستد.

رساله به عبرانیان 10: 22  پس به دل راست، در یقین ایمان، دلهای خود را از ضمیر بد پاشیده و بدنهای خود را به آب پاک غسل داده، نزدیک بیاییم؛

27

انجیل یوحنا 4: 21  عیسی بدو گفت، ای زن مرا تصدیق کن که ساعتی میآید که نه در این کوه و نه در اورشلیم پدر را پرستش خواهید کرد.

28

ملاکی 1: 11  زیرا که از مطلع آفتاب تا مغربش اسم من در میان امّتها عظیم خواهد بود؛ و بُخُور و هدیه طاهر در هر جا به اسم من گذرانیده خواهد شد، زیرا یهوه صبایوت میگوید که اسم من در میان امّتها عظیم خواهد بود.

اول تیموتائوس 2: 8  پس آرزوی این دارم که مردان، دستهای مقدّس را بدون غیظ و جدال برافراخته، در هر جا دعا کنند.

29

انجیل یوحنا 4: 23  لیکن ساعتی میآید بلکه الآن است که در آنْ پرستندگانِ حقیقی پدر را به روح و راستی پرستش خواهند کرد زیرا که پدر مثل این پرستندگان خود را طالب است.

انجیل یوحنا 4: 24  خدا روح است و هر که او را پرستش کند میباید به روح و راستی بپرستد.

30

ارمیا 10: 25  غضب خویش را بر امّتهایی که تو را نمیشناسند بریز. و بر قبیلههایی که اسم تو را نمیخوانند، زیرا که ایشان یعقوب را خوردند و او را بلعیده، تباه ساختند و مسکن او را خراب نمودند.

تثنیه 6: 6  و این سخنانی که من امروز تو را امر میفرمایم، بر دل تو باشد.

تثنیه 6: 7  و آنها را به پسرانت به دقت تعلیم نما، و حین نشستنت در خانه، و رفتنت به راه، و وقت خوابیدن و برخاستنت از آنها گفتگو نما.

ایوب 1: 5  و واقع میشد که چون دوره روزهای مهمانی ایشان بسر میرفت، ایوب فرستاده، ایشان را تقدیس مینمود و بامدادان برخاسته، قربانیهای سوختنی، به شماره همه ایشان میگذرانید، زیرا ایوب میگفت: «شاید پسران من گناه کرده، خدا را در دل خود ترک نموده باشند» و ایوب همیشه چنین میکرد.

دوم سموئیل 6: 18  و چون داود از گذرانیدن قربانیهای سوختنیو ذبایح سلامتی فارغ شد، قوم را به اسم یهُوَه صبایوت برکت داد.

دوم سموئیل 6: 20  اما داود برگشت تا اهل خانۀ خود را برکت دهد. و میکال دختر شاول به استقبال داود بیرون آمده، گفت: «پادشاه اسرائیل امروز چه قدر خویشتن را عظمت داد که خود را در نظر کنیزانِ بندگان خود برهنه ساخت، به طوری که یکی از سُفَها خود را برهنه میکند.»

رساله اول پطرس 3: 7  و همچنین ای شوهران، با فطانت با ایشان زیست کنید، چون با ظروف ضعیفترِ زنانه، و ایشان را محترم دارید چون با شما وارث فیض حیات نیز هستند، تا دعاهای شما بازداشته نشود.

اعمال رسولان 10: 2  و او با تمامی اهل بیتش متقی و خداترس بود که صدقه بسیار به قوم میداد و پیوسته نزد خدا دعا میکرد.

31

انجیل متی 6: 11  نان کفاف ما را امروز به ما بده.

یوشع 24: 15  و اگر در نظر شما پسند نیاید که یهُوَه را عبادت نمایید، پس امروز برای خود اختیار کنید که را عبادت خواهید نمود، خواه خدایانی را که پدران شما که به آن طرف نهر بودند عبادت نمودند، خواه خدایان اَموریانی را که شما در زمین ایشان ساکنید، و اما من و خاندان من، یهُوَه را عبادت خواهیم نمود.»

دانیال 6: 10  اما چون دانیال دانست که نوشته امضا شده است به خانه خود درآمد و پنجرههای بالاخانه خود را به سمت اورشلیم باز نموده، هر روز سه مرتبه زانو میزد و دعا مینمود و چنانکه قبل از آن عادت میداشت، نزد خدای خویش دعا میکرد و تسبیح میخواند.

32

انجیل متی 6: 6  لیکن تو چون عبادت کنی، به حجره خود داخل شو و در را بسته، پدر خود را که در نهان است عبادت نما؛ و پدر نهانبینِ تو، تورا آشکارا جزا خواهد داد.

افسسیان 6: 18  و با دعا و التماس تمام در هر وقت در روح دعا کنید و برای همین به اصرار و التماسِ تمام بجهت همة مقدّسین بیدار باشید.

نحمیا 1: 4 -  11  4و چون این سخنان را شنیدم، نشستم و گریه کرده، ایامی چند ماتم داشتم و به حضور خدای آسمانها روزه گرفته، دعا نمودم.  5و گفتم: «آه ای یهوه، خدای آسمانها، ای خدای عظیم و مَهیب که عهد و رحمت را بر آنانی که تو را دوست میدارند و اوامر تو را حفظ مینمایند، نگاه میداری،  6گوشهای تو متوجّه و چشمانت گشاده شود و دعای بنده خود را که من در این وقت نزد تو روز و شب درباره بندگانت بنیاسرائیل مینمایم، اجابت فرمایی و به گناهان بنیاسرائیل که به تو ورزیدهایم، اعتراف مینمایم، زیرا که هم من و هم خاندان پدرم گناه کردهایم.  7به درستی که به تو مخالفت عظیمی ورزیدهایم و اوامر و فرایض و احکامی را که به بنده خود موسی فرموده بودی، نگاه نداشتهایم.  8پس حال، کلامی را که به بنده خود موسی امر فرمودی، بیاد آور که گفتی شما خیانت خواهید ورزید و من شما را در میان امّتها پراکنده خواهم ساخت.  9اما چون بسوی من بازگشت نمایید و اوامر مرا نگاه داشته، به آنها عمل نمایید، اگر چه پراکندگان شما در اقصای آسمانها باشند، من ایشان را از آنجا جمع خواهم کرد و به مکانی که آن را برگزیدهام تا نام خود را در آن ساکن سازم درخواهم آورد.  10و ایشان بندگان و قوم تو میباشند که ایشان را به قوّت عظیم خود و به دست قوی خویش فدیه دادهای.  11ای خداوند، گوش تو بسوی دعای بندهات و دعای بندگانت که به رغبت تمام از اسم تو ترسان میباشند، متوجّه بشود و بنده خود را امروز کامیاب فرمایی و او را به حضور این مرد مرحمت عطا کنی.» زیرا که من ساقی پادشاه بودم.

33

اشعیا 56: 7  ایشان را به کوه قدس خود خواهم آورد و ایشان را در خانه عبادت خود شادمان خواهم ساخت و قربانیهای سوختنی و ذبایح ایشان بر مذبح من قبول خواهد شد، زیرا خانه من به خانه عبادت برای تمامی قومها مسمّی خواهد شد.
رساله به عبرانیان 10: 25  و از با هم آمدن در جماعت غافل نشویم چنانکه بعضی را عادت است، بلکه یکدیگر را نصیحت کنیم و زیادتر به اندازهای که میبینید که آن روز نزدیک میشود.

امثال سلیمان 1: 20  حکمت در بیرون ندا میدهد و در شوارع عام آواز خود را بلند میکند.

امثال سلیمان 1: 21  در سر چهارراهها در دهنه دروازهها میخواند و در شهر به سخنان خود متّکلم میشود

امثال سلیمان 1: 24  زیرا که چون خواندم، شما ابا نمودید و دستهای خود را افراشتم و کسی اعتنا نکرد.

امثال سلیمان 8: 34  خوشابحال کسی که مرا بشنود، و هر روز نزد درهای من دیدهبانی کند، و باهوهای دروازههای مرا محافظت نماید.

انجیل لوقا 4: 16  و به ناصره جایی که پرورش یافته بود، رسید و بحسب دستور خود در روز سَبَّت به کنیسه درآمده، برای تلاوت برخاست.

اعمال رسولان 2: 42  و در تعلیم رسولان و مشارکت ایشان و شکستن نان و دعاها مواظبت مینمودند.

اعمال رسولان 13: 42  پس چون از کنیسه بیرون میرفتند، خواهش نمودند که در سَبَّت آینده هم این سخنان را بدیشان بازگویند.

34

خروج 20: 8 -  11  8«روز سَبَّت را یاد کن تا آن را تقدیس نمایی.  9شش روز مشغول باش و همۀ کارهای خود را بجا آور.  10اما روز هفتمین، سَبَّتِ یهوه، خدای توست. در آن هیچ کار مکن، تو و پسرت و دخترت و غلامت و کنیزت و بهیمهات و مهمان تو که درون دروازههای تو باشد.  11زیرا که در شش روز، خداوند آسمان و زمین و دریا و آنچه را که در آنهاست بساخت، و در روز هفتم آرام فرمود. از این سبب خداوند روز هفتم را مبارک خوانده، آن را تقدیس نمود.

اشعیا 56: 2  خوشابحال انسانی که این رابجا آورد و بنیآدمی که به این متمسّک گردد، که سَبَّت را نگاه داشته، آن را بیحرمت نکند و دست خویش را از هر عمل بد باز دارد.
اشعیا 56: 4  زیرا خداوند درباره خصیهایی که سَبَّتهای مرا نگاه دارند و آنچه را که من خوش دارم اختیار نمایند و به عهد من متمسّک گردند، چنین میگوید

اشعیا 56: 6  و غریبانی که با خداوند مقترن شده، او را خدمت نمایند و اسم خداوند را دوست داشته، بنده او بشوند. یعنی همه کسانی که سَبَّت را نگاه داشته، آن را بیحرمت نسازند و به عهد من متمسّک شوند.

اشعیا 56: 7  ایشان را به کوه قدس خود خواهم آورد و ایشان را در خانه عبادت خود شادمان خواهم ساخت و قربانیهای سوختنی و ذبایح ایشان بر مذبح من قبول خواهد شد، زیرا خانه من به خانه عبادت برای تمامی قومها مسمّی خواهد شد.

35

پیدایش 2: 2  و در روز هفتم، خدا از همۀ کار خود که ساخته بود، فارغ شد. و در روز هفتم از همۀ کار خود که ساخته بود، آرامی گرفت.

پیدایش 2: 3  پس خدا روز هفتم را مبارک خواند و آن را تقدیس نمود، زیرا که در آن آرام گرفت، از همۀ کار خود که خدا آفرید و ساخت.

اول قرنتیان 16: 1  امّا دربارة جمع کردن زکات برای مقدّسین، چنانکه به کلیساهای غلاطیهفرمودم، شما نیز همچنین کنید.

اول قرنتیان 16: 2  در روز اوّل هفته، هر یکی از شما بحسب نعمتی که یافته باشد، نزد خود ذخیره کرده، بگذارد تا در وقت آمدن من زحمت جمع کردن نباشد.

اعمال رسولان 20: 7  و در اوّل هفته، چون شاگردان بجهت شکستن نان جمع شدند و پولُس در فردای آن روز عازم سفر بود، برای ایشان موعظه میکرد و سخن او تا نصف شب طول کشید.

مکاشفه 1: 10  و در روز خداوند در روح شدم، و از عقب خود آوازی بلند چون صدای صور شنیدم،

خروج 20: 8  «روز سَبَّت را یاد کن تا آن را تقدیس نمایی.

خروج 20: 10  اما روز هفتمین، سَبَّتِ یهوه، خدای توست. در آن هیچ کار مکن، تو و پسرت و دخترت و غلامت و کنیزت و بهیمهات و مهمان تو که درون دروازههای تو باشد.

انجیل متی 5: 17  گمان مبرید که آمدهام تا تورات یا صُحُف انبیا را باطل سازم. نیامدهام تا باطل نمایم، بلکه تا تمام کنم.

انجیل متی 5: 18  زیرا هر آینه به شما میگویم، تا آسمان و زمین زایل نشود، همزه یا نقطهای از تورات هرگز زایل نخواهد شد تا همه واقع شود.

36

خروج 16: 23 -  30  23او بدیشان گفت: «این است آنچه خداوند گفت، که فردا آرامی است، و سَبَّتِ مقدسِ خداوند. پس آنچه بر آتش باید پخت بپزید، و آنچه در آب باید جوشانید بجوشانید، و آنچه باقی باشد، برای خود ذخیره کرده، بجهت صبح نگاه دارید.»  24پس آن را تا صبح ذخیره کردند، چنانکه موسی فرموده بود، و نه متعفن گردید و نه کرم در آن پیدا شد.  25و موسی گفت: «امروز این را بخورید زیرا که امروز سَبَّت خداوند است، و در این روز آن را در صحرا نخواهید یافت.  26شش روز آن را برچینید، و روز هفتمین، سَبَّت است. در آن نخواهد بود.»  27و واقع شد که در روز هفتم، بعضی از قوم برای برچیدن بیرون رفتند، اما نیافتند.  28و خداوند به موسی گفت: «تا به کی از نگاه داشتن وصایا و شریعت من ابا مینمایید؟  29ببینید چونکه خداوند سَبَّت را به شما بخشیده است، از این سبب در روز ششم، نانِ دو روز را به شما میدهد، پس هر کس در جای خود بنشیند و در روز هفتم هیچ کس از مکانش بیرون نرود.»  30پس قوم در روز هفتمین آرام گرفتند.

خروج 20: 8  «روز سَبَّت را یاد کن تا آن را تقدیس نمایی.
خروج 31: 15 -  17  15شش روز کار کرده شود، و در روز هفتم سَبَّت آرام و مقدس خداوند است. هر که در روز سَبَّت کار کند، هرآینه کشته شود.  16پس بنیاسرائیل سَبَّت را نگاه بدارند، نسلاً بعد نسل سَبَّت را به عهد ابدی مَرعی دارند.  17این در میان من و بنیاسرائیل آیتی ابدی است، زیرا که در شش روز، خداوند آسمان و زمین را ساخت و در روز هفتمین آرام فرموده، استراحت یافت

اشعیا 58: 13  اگر پای خود را از سَبَّت نگاه داری و خوشی خود را در روز مقدّس من بجا نیاوری و سَبَّت را خوشی و مقدّس خداوند و محترمبخوانی و آن را محترم داشته، به راههای خود رفتار ننمایی و خوشی خود را نجویی و سخنان خود را نگویی،
نحمیا 13: 15 -  22  15در آن روزها، در یهودا بعضی را دیدم که چَرخُشتها را در روز سَبَّت میفشردند و بافهها میآوردند و الاغها را بار میکردند و شراب و انگور و انجیر و هر گونه حمل را نیز در روز سَبَّت به اورشلیم میآوردند. پس ایشان را به سبب فروختن مأکولات در آن روز تهدید نمودم.  16و بعضی از اهل صور که در آنجا ساکن بودند، ماهی و هرگونه بضاعت میآوردند و در روز سَبَّت، به بنییهودا و اهل اورشلیم میفروختند.  17پس با بزرگان یهودا مشاجره نمودم و به ایشان گفتم: «این چه عمل زشت است که شما میکنید و روز سَبَّت را بیحرمت مینمایید؟  18آیا پدران شما چنین نکردند و آیا خدای ماتمامی این بلا را بر ما و بر این شهر وارد نیاورد؟ و شما سَبَّت را بیحرمت نموده، غضب را بر اسرائیل زیاد میکنید.»  19و هنگامی که دروازههای اورشلیم قبل از سَبَّت سایه میافکند، امر فرمودم که دروازهها را ببندند و قدغن کردم که آنها را تا بعد از سَبَّت نگشایند و بعضی از خادمان خود را بر دروازهها قرار دادم که هیچ بار در روز سَبَّت آورده نشود.  20پس سوداگران و فروشندگان هرگونه بضاعت، یک دو دفعه بیرون از اورشلیم شب را بسر بردند.  21اما من ایشان را تهدید کرده، گفتم: «شما چرا نزد دیوار شب را بسر میبرید؟ اگر بار دیگر چنین کنید، دست بر شما میاندازم.» پس از آنوقت دیگر در روز سَبَّت نیامدند.  22و لاویان را امر فرمودم که خویشتن را تطهیر نمایند و آمده، دروازهها را نگاهبانی کنند تا روز سَبَّت تقدیس شود. ای خدایم این را نیز برای من بیاد آور و برحسب کثرت رحمت خود، بر من ترحّم فرما.

انجیل لوقا 23: 56  پس برگشته، حنوط و عطریّات مهیّا ساختند و روز سَبَّت را به حسب حکم آرام گرفتند.

37

اشعیا 58: 13  اگر پای خود را از سَبَّت نگاه داری و خوشی خود را در روز مقدّس من بجا نیاوری و سَبَّت را خوشی و مقدّس خداوند و محترمبخوانی و آن را محترم داشته، به راههای خود رفتار ننمایی و خوشی خود را نجویی و سخنان خود را نگویی،

انجیل متی 12: 1 -  13  1در آن زمان، عیسی در روز سَبَّت از میان کشتزارها میگذشت و شاگردانش چون گرسنه بودند، به چیدن و خوردن خوشهها آغاز کردند.  2امّا فریسیان چون این را دیدند، بدو گفتند، اینک، شاگردان تو عملی میکنند که کردن آن در سَبَّت جایز نیست.  3ایشان را گفت، مگر نخواندهاید آنچه داود و رفیقانش کردند، وقتی که گرسنه بودند؟  4چه طور به خانة خدا در آمده، نانهای تَقْدِمه را خورد که خوردن آن بر او و رفیقانش حلال نبود، بلکه بر کاهنان فقط.  5یا در تورات نخواندهاید که در روزهای سَبَّت، کَهَنه در هیکل سَبَّت را حرمت نمیدارند و بیگناه هستند؟  6لیکن به شما میگویم که در اینجا شخصی بزرگتر از هیکل است!  7و اگر این معنی را درک میکردید که، رحمت میخواهم نه قربانی، بیگناهان را مذمّت نمینمودید.  8زیرا که پسر انسان مالک روز سَبَّت نیز است.  9و از آنجا رفته، به کنیسه ایشان درآمد،  10که ناگاه شخص دست خشکی حاضر بود. پس از وی پرسیده، گفتند، آیا در روز سَبَّت شفا دادن جایز است یا نه؟ تا ادّعایی بر او وارد آورند.  11وی به ایشان گفت، کیست از شما که یک گوسفند داشته باشد و هرگاه آن در روز سَبَّت به حفرهای افتد، او را نخواهد گرفت و بیرون آورد؟  12پس چقدر انسان از گوسفند افضل است. بنابراین در سَبَّتها نیکویی کردن روا است.  13آنگاه آن مرد را گفت، دست خود را دراز کن! پس دراز کرده، مانند دیگری صحیح گردید.