اعتقادنامه وست مینستر، فصل شانزدهم، کارهای نیکو

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

فصل شانزدهم

کارهای نیکو

 

1. کار­های نیکو فقط اعمالی است که خدا در کلام مقدس خود نیکو خوانده و انجام آن­ها را دستور فرموده است1. سایر کارها، حتا با وجود حسن نیت و جدیتی که انسان­ها ممکن است در انجام آن­ها نشان دهند، کار نیکو شمرده نمی­شوند2.

2. این کارهای نیکو، که بر اثر اطاعت از قوانین الهی انجام می­شوند، ثمره و دلیل وجود ایمان حقیقی و زنده می­باشند3. ایمانداران به وسیله­ی این کارهای نیکو مراتب شکر و سپاس خود را ابراز می­دارند و اطمینان نجات خود را تقویت می­بخشند5 و برادران خود را بنا می­کنند6 و باعث جلای معترفین به انجیل می­گردند7. کارهای نیکو باعث می­گردد که ایرادهای دشمنان انجیل بی­اثر شوند8 و بر اثر این کارهای نیکو خدا مورد تمجید قرار می­گیرد9 زیرا آشکار می­شود که ایمانداران آفریده­ی عیسا مسیح هستند و برای کارهای نیکو آفریده شده­اند10 زیرا به طرف زندگی مقدسی پیش می­روند که به حیات ابدی منتهی می­گردد11.

3. توانایی ایمانداران برای انجام کارهای نیکو به هیچ وجه از خودشان نیست بلکه به تمامی از روح مسیح است12. علاوه بر نتایج مخصوص دیگری که بر اثر عمل روح­القدس حاصل می­گردد، ایمانداران باید به وسیله­ی روح­القدس هدایت شوند تا بر حسب رضامندی خدا هم اراده و هم فعل را به عمل آورند13. با وجود این نباید دچار تنبلی روحانی شوند و در مواردی که حکم به خصوصی از طرف خدا وجود ندارد، در انتظار هدایت مخصوص الهی باشند بلکه باید با جدیت کارهای نیکو را در فرامین الهی جستجو کنند و با تمام قدرت به انجام آن­ها مبادرت ورزند و هر روز با علاقه دعا کنند تا روح­القدس که در آن­ها سکونت دارد به ایشان قدرت عطا فرماید14.

4. کسانی که در اطاعت از خدا به عالی­ترین مقامی که ممکن است در این عمر حاصل شود می­رسند، به هیچ وجه قادر نیستند بیشتر از آن چه که خدا می­طلبد و حتا همان قدر که خدا انتظار دارد انجام دهند بلکه در واقع از اجرای کامل وظایف خود ناتوان هستند15.

5. ما قادر نیستیم به وسیله­ی بهترین اعمال خود برای بخشیده شدن گناهان و رسیدن به حیات ابدی شایستگی پیدا کنیم. در میان بهترین اعمال ما در این جهان و جلالی که در ما ظاهر خواهد شد تفاوت عظیمی وجود دارد و فاصله­ی بی­اندازه­ای در میان ما و خدا هست و خدا از بهترین کارهای ما نفعی نمی­برد و این کارها نمی­توانند گناهان گذشته­ی ما را کفاره نمایند16. وقتی تمام تلاش خود را به عمل می­آوریم فقط به وظیفه­ی خود عمل کرده­ایم و غلامان بی­منفعت هستیم17. نیکویی بهترین اعمال ما از روح­القدس حاصل می­گردد18 و چون این اعمال توسط ما انجام می­شوند و با ناپاکی و ضعف و نقص ما آمیخته می­باشند، قادر نیستند در مقابل داوری الهی بایستند19.

6. با این حال چون ایمانداران توسط مسیح پذیرفته شده­اند، کارهای نیکوی آن­ها در این جهان هم مورد قبول خدا می­باشد20. این به آن معنی نیست که آن­ها از نظر الهی کامل هستند21 بلکه به این معنی است که وقتی خدا در فرزندش بر آنان نظر می­افکند راضی می­شود که آن چه را که با صمیمیت انجام شده است، هر چند آمیخته به ضعف و نقص باشد، بپذیرد22.

7. اعمالی که از انسانی که تولد تازه ندارد صادر می­گردد ممکن است همان کارهایی باشد که خدا امر فرموده است و امکان دارد این اعمال برای خودش و سایرین مفید باشد23 ولی چون از قلبی که به وسیله­ی ایمان تقدیس شده باشد صادر نگشته24 بنابراین به طرز صحیح انجام نگرفته یعنی بر اثر اطاعت از کلام خدا عملی نگردیده25 و برای مقصود صحیح که جلال خدا می­باشد به جا آورده نشده است26 و به همین دلیل گناه­آلود بوده و نمی­تواند رضایت خدا را جلب نماید و به او شایستگی ببخشد که از لطف الهی بهره­مند شود27. با وجود این غفلت در انجام این اعمال نیکو از نظر الهی گناه­آلود و ناخوشایندتر از انجام آن­ها است28.

 

*****

 فصل شانزدهم

1

میکاه 6: 8  ای مرد از آنچه نیکو است تو را اخبار نموده است؛ و خداوند از تو چه چیز را میطلبد غیر از اینکه انصاف را بجا آوری و رحمت را دوست بداری و در حضور خدای خویش با فروتنی سلوک نمایی؟

رومیان 12: 2  و همشکل این جهان مشوید بلکه به تازگی ذهن خود صورت خود را تبدیل دهید تا شما دریافت کنید که ارادة نیکوی پسندیده کامل خدا چیست.

رساله به عبرانیان 13: 21  شما را در هر عمل نیکو کامل گرداند تا ارادة او را بجا آورید و آنچه منظور نظر او باشد، در شما به عمل آوَرَد بوساطت عیسی مسیح که او را تا ابدالآباد جلال باد. آمین.

تثنیه 12: 32  هر آنچه من به شما امر میفرمایم متوجه شوید، تا آن را به عمل آورید، چیزی برآن میفزایید و چیزی از آن کم نکنید.

مزامیر 119: 9  [ب] به چه چیز مرد جوان راه خود را پاک میسازد؟ به نگاه داشتنش موافق کلام تو.

انجیل متی 28: 20  و ایشان را تعلیم دهید که همة اموری را که به شما حکم کردهام حفظ کنند. و اینک، من هر روزه تا انقضای عالم همراه شما میباشم. آمین.

انجیل لوقا 10: 25  ناگاه یکی از فقها برخاسته، از روی امتحان به وی گفت، ای استاد چه کنم تا وارث حیات جاودانی گردم؟

انجیل لوقا 10: 26  به وی گفت، در تورات چه نوشته شده است و چگونه میخوانی؟

رساله دوم پطرس 1: 19  و کلام انبیا را نیز محکمتر داریم؛ که نیکو میکنید اگر در آن اهتمام کنید، مثل چراغی درخشنده در مکان تاریک، تا روز بشکافد و ستارة صبح در دلهای شما طلوع کند:

2

انجیل متی 15: 9  پسعبادت مرا عبث میکنند زیرا که احکام مردم را بمنزله فرایض تعلیم میدهند.

اشعیا 29: 13  و خداوند میگوید: «چونکه این قوم از دهان خود به من تقرّب میجویند و به لبهای خویش مرا تمجید مینمایند، امّا دل خود را از من دور کردهاند و ترس ایشان از من وصیتی است که از انسان آموختهاند؛

رساله اول پطرس 1: 18  زیرا میدانید که خریده شدهاید از سیرتِ باطلی که از پدران خود یافتهاید، نه به چیزهای فانی مثل نقره و طلا،

رومیان 10: 2  زیرا بجهت ایشان شهادت میدهم که برای خدا غیرت دارند لکن نه از روی معرفت.

انجیل یوحنا 16: 2  شما را از کنایس بیرون خواهند نمود؛ بلکه ساعتی میآید که هر که شما را بکُشد، گمان بَرَد که خدا را خدمت میکند.

اول سموئیل 15: 21 -  23  21اما قوم از غنیمت، گوسفندان و گاوان، یعنی بهترین آنچه حرام شده بود، گرفتند تا برای یهُوَه خدایت در جِلْجال قربانی بگذرانند.»  22سموئیل گفت: «آیا خداوند به قربانیهای سوختنی و ذبایح خوشنود است یا به اطاعت فرمان خداوند ؟ اینک اطاعت از قربانیها و گوش گرفتن از پیه قوچها نیکوتر است.  23زیرا که تمرّد مثل گناه جادوگری است و گردنکشی مثل بت پرستی و ترافیم است. چونکه کلام خداوند را ترک کردی، او نیز تو را از سلطنت رد نمود.»

کولسیان 2: 16  پس کسی دربارة خوردن و نوشیدن و دربارة عید و هِلال و سَبَّت بر شما حکم نکند،
کولسیان 2: 17  زیرا که اینها سایه چیزهای آینده است، لیکن بدن از آنِ مسیح است.

کولسیان 2: 20 -  23  20چونکه با مسیح از اصول دنیوی مردید، چگونه است که مثل زندگانِ در دنیا بر شما فرایض نهاده میشود؟  21که لمس مکن و مچش بلکه دست مگذار!  22(که همة اینها محض استعمال فاسد میشود) برحسب تقالید و تعالیم مردم،  23که چنین چیزها هرچند در عبادت نافله و فروتنی و آزار بدن صورت حکمت دارد، ولی فایدهای برای رفع تنپروری ندارد.

تثنیه 10: 12  پس الان ای اسرائیل، یهُوَه خدایت از تو چه میخواهد، جز اینکه از یهُوَه خدایت بترسی و در همه طریقهایش سلوک نمایی، و او را دوست بداری و یهُوَه خدای خود را به تمامی دل و به تمامی جان خود عبادت نمایی.
تثنیه 10: 13  و اوامر خداوند و فرایض او را که من امروز تو را برای خیریتت امر میفرمایم، نگاه داری.

3

رساله یعقوب 2: 18  بلکه کسی خواهد گفت، تو ایمان داری و من اعمال دارم: ایمان خود را بدون اعمال به من بنما، و من ایمان خود را از اعمال خود به تو خواهم نمود.

رساله یعقوب 2: 22  میبینی که ایمان با اعمال او عمل کرد و ایمان از اعمال، کامل گردید.

4

مزامیر 116: 12  خداوند را چه ادا کنم، برای همة احسانهایی که به من نموده است؟

مزامیر 116: 13  پیاله نجات را خواهم گرفت و نام خداوند را خواهم خواند.

رساله اول پطرس 2: 9  لکن شما قبیلة برگزیده و کهانت ملوکانه و امّت مقدّس و قومی که مِلک خاصِّ خدا باشد هستید، تا فضایل او را که شما را از ظلمتْ به نور عجیب خود خوانده است، اعلام نمایید.

کولسیان 3: 17  و آنچه کنید در قول و فعل، همه را به نام عیسی خداوند بکنید و خدای پدر را بهوسیلة او شکر کنید.

اول تواریخ 29: 6 -  9  6آنگاه روسای خاندانهای آبا و روسای اسباط اسرائیل و سرداران هزاره و صده با ناظرانِ کارهای پادشاه به خوشی دل هدایا آوردند.  7و به جهت خدمت خانۀ خدا پنج هزار وزنه و ده هزار درهم طلا و ده هزار وزنۀ نقره و هجده هزار وزنۀ برنج و صد هزار وزنۀ آهن دادند.  8و هر کس که سنگهای گرانبها نزد او یافت شد، آنها را به خزانۀ خانۀ خداوند به دست یحیئیلِ جَرْشونی داد.  9آنگاه قوم از آن رو که به خوشی دل هدیه آورده بودند شاد شدند زیرا به دل کامل هدایای تبرّعی برای خداوند آوردند و داود پادشاه نیز بسیار شاد و مسرور شد.

5

رساله اول یوحنا 2: 3  و از این میدانیم که او را میشناسیم، اگر احکام او را نگاه داریم.
رساله اول یوحنا 2: 5  لکن کسی که کلام او را نگاه دارد، فیالواقع محبّت خدا در وی کامل شده است و از این میدانیم که در وی هستیم.

رساله دوم پطرس 1: 5 -  10  5و به همین جهت، کمال سعی نموده، در ایمان خود فضیلت پیدا نمایید؛  6و در فضیلت، علم و در علم، عفّت و در عفّت، صبر و در صبر، دینداری؛  7و در دینداری، محبّت برادران و در محبّت برادران، محبّت را.  8زیرا هرگاه اینها در شما یافت شود و بیفزاید، شما را نمیگذارد که در معرفت خداوند ما عیسی مسیح کاهل یا بیثمر بوده باشید.  9زیرا هرکه اینها را ندارد، کور و کوتاه نظر است و تطیهرِ گناهانِ گذشتة خود را فراموش کرده است.  10لهذا ای برادران، بیشتر جدّ و جهد کنید تا دعوت و برگزیدگی خود را ثابت نمایید: زیرا اگر چنین کنید، هرگز لغزش نخواهید خورد:

6

دوم قرنتیان 9: 2  چونکه دلگرمی شما را میدانم که دربارة آن بجهت شما به اهل مکادونیه فخر میکنم که از سال گذشته اهل اَخائیه مستعّد شدهاند و غیرت شما اکثر ایشان را تحریض نموده است.
انجیل متی 5: 16  همچنین بگذارید نور شما بر مردم بتابد تا اعمال نیکوی شما را دیده، پدر شما را که در آسمان است تمجید نمایند

اول تیموتائوس 4: 12  هیچکس جوانی تو را حقیر نشمارد، بلکه مومنین را در کلام و سیرت و محبّت و ایمان و عصمت، نمونه باش.

7

رساله تیطس 2: 5  و خرد اندیش و عفیفه و خانهنشین و نیکو و مطیع شوهرانِ خود، که مبادا کلام خدا متهّم شود.

رساله تیطس 2: 9 -  12  9غلامان را نصیحت نما، که آقایان خود را اطاعت کنند و در هر امر ایشان را راضی سازند و نقیضگو نباشند؛  10و دزدی نکنند، بلکه کمال دیانت را ظاهر سازند تا تعلیم نجاتدهندة ما خدا را در هر چیز زینت دهند.  11زیرا که فیض خدا که برای همة مردم نجاتبخش است، ظاهر شده،  12ما را تأدیب میکند، که بیدینی و شهوات دنیوی را ترک کرده، با خرد اندیشی و عدالت و دینداری در این جهان زیست کنیم.

اول تیموتائوس 6: 1  آنانی که غلامان زیر یوغ میباشند، آقایان خویش را لایق کمال احترام بدانند، که مبادا نام و تعلیم خدا بد گفته شود.

8

رساله اول پطرس 2: 15  زیرا که همین است ارادة خدا که به نیکوکاریِ خود، جهالت مردمان بیفهم را ساکت نمایید،

9

رساله اول پطرس 2: 12  و سیرت خود را در میان امّتها نیکو دارید تا در همان امری که شما را مثل بدکاران بد میگویند، از کارهای نیکوی شما که ببینند، در روز تفقّد، خدا را تمجید نمایند.

فیلیپیان 1: 11  و پر شوید از میوة عدالت که بهوسیلة عیسی مسیح برای تمجید و حمد خداست.

انجیل یوحنا 15: 8  جلال پدر من آشکارا میشود به اینکه میوة بسیار بیاورید و شاگرد من بشوید.

10

افسسیان 2: 10  زیرا که صنعت او هستیم، آفریده شده در مسیح عیسی برای کارهای نیکو، که خدا قبل مهیّا نمود تا در آنها سلوک نماییم.

11

رومیان 6: 22  امّا الحال چونکه از گناه آزاد شده و غلامان خدا گشتهاید، ثمر خود را برای قدّوسیّت میآورید که عاقبتِ آن، حیات جاودانی است.

12

انجیل یوحنا 15: 4 -  6  4در من بمانید و من در شما. همچنانکه شاخه از خود نمیتواند میوه آورد اگر در تاک نماند، همچنین شما نیز اگر در من نمانید.  5من تاک هستم و شما شاخهها. آنکه در من میماند و من در او، میوة بسیار میآورد زیرا که جدا از من هیچ نمیتوانید کرد.  6اگر کسی در من نماند، مثل شاخه بیرون انداخته میشود و میخشکد و آنها را جمع کرده، در آتش میاندازند و سوخته میشود.

حزقیال 36: 26  و دل تازه به شما خواهم داد و روح تازه در اندرون شما خواهم نهاد. و دل سنگی را از جسد شما دور کرده، دل گوشتین به شما خواهم داد.

حزقیال 36: 27  و روح خود را در اندرون شما خواهم نهاد و شما را به فرایض خود سالک خواهم گردانید تا احکام مرا نگاه داشته، آنها را بجا آورید.

انجیل لوقا 11: 13  پس اگر شما با آنکه شریر هستید، میدانید چیزهای نیکو را به اولاد خود باید داد، چند مرتبه زیادتر پدر آسمانی شما روحالقدس را خواهد داد به هر که از او سوال کند.

13

فیلیپیان 2: 13  زیرا خداست که در شما برحسب رضامندی خود، هم اراده و هم فعل را به عمل ایجاد میکند.

فیلیپیان 4: 13  قوّت هرچیز را دارم در مسیح که مرا تقویت میبخشد.

دوم قرنتیان 3: 5  نه آنکه کافی باشیم که چیزی را به خود تفکّر کنیم که گویا از ما باشد، بلکه کفایت ما از خداست.

افسسیان 3: 16  که بحسب دولت جلال خود به شما عطا کند که در انسانیّتِ باطنیِ خود از روح او به قوّت زورآور شوید،

14

فیلیپیان 2: 12  پس ای عزیزانِ من چنانکه همیشه مطیع میبودید، نه در حضور من فقط، بلکه بسیار زیادتر الآن وقتی که غایبم، نجات خود را به ترس و لرز به عمل آورید.

رساله به عبرانیان 6: 11  لکن آرزوی این داریم که هر یک از شما همین جدّ و جهد را برای یقین کامل امید تا به انتها ظاهر نمایید،

رساله به عبرانیان 6: 12  و کاهل مشوید، بلکه اقتدا کنید آنانی را که به ایمان و صبر وارث وعدهها میباشند.

رساله دوم پطرس 1: 3  چنانکه قوّت الهیة او همة چیزهایی را که برای حیات و دینداری لازم است، به ما عنایت فرموده است، به معرفت او که ما را به جلال و فضیلت خود دعوت نموده:

رساله دوم پطرس 1: 5  و به همین جهت، کمال سعی نموده، در ایمان خود فضیلت پیدا نمایید؛

رساله دوم پطرس 1: 10  لهذا ای برادران، بیشتر جدّ و جهد کنید تا دعوت و برگزیدگی خود را ثابت نمایید: زیرا اگر چنین کنید، هرگز لغزش نخواهید خورد:

رساله دوم پطرس 1: 11  و همچنین دخول در ملکوت جاودانی خداوند و نجاتدهندة ما عیسی مسیح به شما به دولتمندی داده خواهد شد.

اشعیا 64: 7  و کسی نیست که اسم تو را بخواند یا خویشتن را برانگیزاند تا به تو متمسّک شود زیرا که روی خود را از ما پوشیدهای و ما را به سبب گناهان ما گداختهای.

دوم تیموتائوس 1: 6  لهذا به یاد تو میآورم که آن عطای خدا را که بهوسیلة گذاشتن دستهای من بر تو است برافروزی.

اعمال رسولان 26: 6  والحال بهسبب امید آن وعدهای که خدا به اجداد ما داد، بر من ادّعا میکنند.

اعمال رسولان 26: 7  و حال آنکه دوازده سبط ما شبانهروز بجدّ و جهد عبادت میکنند محض امید تحصیل همین وعده که بجهت همین امید، ای اَغْرِیپاس پادشاه، یهود بر من ادّعا میکنند.

رساله یهودا 1: 20  امّا شما ای حبیبان، خود را به ایمانِ اقدس خود بنا کرده و در روحالقدس عبادت نموده،

رساله یهودا 1: 21  خویشتن را در محبّت خدا محفوظ دارید و منتظر رحمت خداوند ما عیسی مسیح برای حیات جاودانی بوده باشید.

15

انجیل لوقا 17: 10  همچنین شما نیز چون به هر چیزی که مأمور شدهاید عمل کردید، گویید که غلامان بیمنفعت هستیم زیرا که آنچه بر ما واجب بود بجا آوردیم.

نحمیا 13: 22  و لاویان را امر فرمودم که خویشتن را تطهیر نمایند و آمده، دروازهها را نگاهبانی کنند تا روز سَبَّت تقدیس شود. ای خدایم این را نیز برای من بیاد آور و برحسب کثرت رحمت خود، بر من ترحّم فرما.

ایوب 9: 2  «یقین میدانمکه چنین است. لیکن انسان نزد خدا چگونه عادل شمرده شود؟

ایوب 9: 3  اگر بخواهد با وی منازعه نماید، یکی از هزار او را جواب نخواهد داد.

غلاطیان 5: 17  زیرا خواهش جسم به خلاف روح است و خواهش روح به خلاف جسم؛ و این دو با یکدیگر منازعه میکنند بطوری که آنچه میخواهید نمیکنید.

16

رومیان 3: 20  از آنجا که به اعمال شریعت هیچ بشری در حضور او عادل شمرده نخواهد شد، چونکه از شریعت دانستن گناه است.

رومیان 4: 2  زیرا اگر ابراهیم به اعمال عادل شمرده شد، جای فخر دارد امّا نه در نزد خدا.

رومیان 4: 4  لکن برای کسی که عمل میکند، مزدش نه از راه فیض بلکه از راه طلب محسوب میشود.

رومیان 4: 6  چنانکه داود نیز خوشحالی آن کس را ذکر میکند که خدا برای او عدالت محسوب میدارد، بدون اعمال،

رومیان 8: 18  زیرا یقین میدانم که دردهای زمان حاضر نسبت به آن جلالی که در ما ظاهر خواهد شد هیچ است.

افسسیان 2: 8  زیرا که محض فیض نجات یافتهاید، بهوسیلة ایمان و این از شما نیست بلکه بخشش خداست،

افسسیان 2: 9  و نه از اعمال، تا هیچکس فخر نکند.

رساله تیطس 3: 5 -  7  5نه بهسبب اعمالی که ما به عدالت کرده بودیم، بلکه محض رحمت خود ما را نجات داد، به غسل تولّد تازه و تازگیای که از روحالقدس است؛  6که او را به ما به دولتمندی افاضه نمود، به توسّط نجاتدهندة ما عیسی مسیح،  7تا به فیض او عادل شمرده شده، وارث گردیم بحسب امید حیات جاودانی.

رومیان 8: 22 -  24  22زیرا میدانیم که تمام خلقت تا الآن با هم در آه کشیدن و درد زه میباشند.  23و نه این فقط، بلکه ما نیز که نوبر روح را یافتهایم، در خود آه میکشیم در انتظار پسرخواندگی، یعنی خلاصی جسم خود.  24زیرا که به امید نجات یافتیم، لکن چون امید دیده شد، دیگر امید نیست، زیرا آنچه کسی بیند چرا دیگر در امید آن باشد؟

مزامیر 16: 2  خداوند را گفتم، تو خداوند من هستی. نیکویی من نیست غیر از تو.
ایوب 22: 2  «آیا مرد به خدا فایده برساند؟ البتّه مرد دانا برای خویشتن مفید است.

ایوب 22: 3  آیا اگر تو عادل باشی، برای قادر مطلق خوشی رخ مینماید؟ یا اگر طریق خود را راست سازی، او را فایده میشود؟

ایوب 35: 7  اگر بیگناه شدی به او چه بخشیدی؟ و یا از دست تو چه چیز را گرفته است؟

ایوب 35: 8  شرارت تو به مردی چون تو (ضرر میرساند) و عدالت تو به بنیآدم (فایده میرساند).

17

انجیل لوقا 17: 10  همچنین شما نیز چون به هر چیزی که مأمور شدهاید عمل کردید، گویید که غلامان بیمنفعت هستیم زیرا که آنچه بر ما واجب بود بجا آوردیم.

18

غلاطیان 5: 22  لیکن ثمرة روح، محبّت و خوشی و سلامتی و حلم و مهربانی و نیکویی و ایمان و تواضع و پرهیزکاری است،

غلاطیان 5: 23  که هیچ شریعت مانع چنین کارها نیست.

19

اشعیا 64: 6  زیرا که جمیع ما مثل شخص نجس شدهایم و همه اعمال عادله ما مانند لتّه ملوّث میباشد. و همگی ما مثل برگ، پژمرده شده، گناهان ما مثل باد، ما را میرباید.

غلاطیان 5: 17  زیرا خواهش جسم به خلاف روح است و خواهش روح به خلاف جسم؛ و این دو با یکدیگر منازعه میکنند بطوری که آنچه میخواهید نمیکنید.

رومیان 7: 15  که آنچه میکنم نمیدانم زیرا آنچه میخواهم نمیکنم بلکه کاری را که از آن نفرت دارم بجا میآورم.

رومیان 7: 18  زیرا میدانم که در من، یعنی در جسدم هیچ نیکویی ساکن نیست، زیرا که اراده در من حاضر است امّا صورت نیکو کردن نی.

مزامیر 143: 2  و بر بندة خود به محاکمه برمیا. زیرا زندهای نیست که به حضور تو عادل شمرده شود.

مزامیر 130: 3  ای یاه، اگر گناهان را به نظر آوری، کیست ای خداوند که به حضور تو بایستد؟

20

افسسیان 1: 6  برای ستایش جلال فیض خود که ما را به آن مستفیض گردانید در آن حبیب.

رساله اول پطرس 2: 5  شما نیز، مثل سنگهای زنده بنا کرده میشوید به عمارت روحانی و کهانت مقدّس تا قربانیهای روحانی و مقبول خدا را بهواسطة عیسی مسیح بگذرانید.

خروج 28: 38  و بر پیشانی هارون باشد تا هارون گناه موقوفاتی که بنیاسرائیل وقف مینمایند، در همۀ هدایای مقدس ایشان متحمل شود. و آن دائماً بر پیشانی او باشد تا بحضور خداوند مقبول شوند.

پپیدایش 4: 4  و هابیل نیز از نخستزادگان گلۀ خویش و پیه آنها هدیهای آورد. و خداوند هابیل و هدیۀ او را منظور داشت،

رساله به عبرانیان 11: 4  به ایمان هابیل قربانی نیکوتر از قائن را به خدا گذرانید و بهسبب آن شهادت داده شد که عادل است، به آنکه خدا به هدایای او شهادت میدهد؛ و بهسبب همان بعد از مردن هنوز گوینده است.

21

ایوب 9: 20  اگر عادل میبودم دهانم مرا مجرم میساخت، و اگر کامل میبودم مرا فاسق میشمرد.

مزامیر 143: 2  و بر بندة خود به محاکمه برمیا. زیرا زندهای نیست که به حضور تو عادل شمرده شود.

اول قرنتیان 4: 3  امّا بجهت من کمتر چیزی است که از شما یا از یوم بشر حکم کرده شوم، بلکه برخود نیز حکم نمیکنم.

اول قرنتیان 4: 4  زیرا که در خود عیبی نمیبینم، لکن از این عادل شمرده نمیشوم، بلکه حکمکننده من خداوند است.

22

رساله به عبرانیان 13: 20  پس خدای سلامتی که شبان اعظم گوسفندان، یعنی خداوند ما عیسی را به خون عهد ابدی از مردگان برخیزانید،

رساله به عبرانیان 13: 21  شما را در هر عمل نیکو کامل گرداند تا ارادة او را بجا آورید و آنچه منظور نظر او باشد، در شما به عمل آوَرَد بوساطت عیسی مسیح که او را تا ابدالآباد جلال باد. آمین.

دوم قرنتیان 8: 12  زیرا هرگاه دلگرمی باشد، مقبول میافتد، بحسب آنچه کسی دارد نه بحسب آنچه ندارد.

رساله به عبرانیان 6: 10  زیرا خدا بیانصاف نیست که عمل شما و آن محبّت را که به اسم او از خدمت مقدّسین که در آن مشغول بوده و هستید ظاهر کردهاید، فراموش کند.

انجیل متی 25: 21  آقای او به وی گفت، آفرین ای غلامِ نیکِ متدّین! بر چیزهای اندک امین بودی، تو را بر چیزهای بسیار خواهم گماشت. به شادی خداوند خود داخل شو!

انجیل متی 25: 23  آقایش وی را گفت، آفرین ای غلام نیکِ متدیّن! بر چیزهای کم امین بودی، تو رابر چیزهای بسیار میگمارم. در خوشی خداوند خود داخل شو!

23

دوم پادشاهان 10: 30  و خداوند به ییهُو گفت: «چونکه نیکویی کردی و آنچه در نظر من پسند بود، بجا آوردی و موافق هر چه در دل من بود با خانۀ اَخاب عمل نمودی، از این جهت پسران تو تا پشت چهارم بر کرسی اسرائیل خواهند نشست

دوم پادشاهان 10: 31  اما ییهُو توجه ننمود تا به تمامی دل خود در شریعت یهُوَه، خدای اسرائیل، سلوک نماید، و از گناهان یرُبْعام که اسرائیل را مرتکب گناه ساختهبود، اجتناب ننمود.

اول پادشاهان 21: 27  و چون اَخاب این سخنان را شنید، جامۀ خود را چاک زده، پلاس در بر کرد و روزه گرفته، بر پلاس خوابید و به سکوت راه میرفت.

اول پادشاهان 21: 29  «آیا اَخاب را دیدی چگونه به حضور من متواضع شده است؟ پس از این جهت که در حضور من تواضع مینماید، این بلا را در ایام وی نمیآورم، لیکن در ایام پسرش، این بلا را بر خاندانش عارض خواهم گردانید.»

فیلیپیان 1: 15  امّا بعضی از حسد و نزاع به مسیح موعظه میکنند، ولی بعضی هم از خشنودی.

فیلیپیان 1: 16  امّا آنان از تعصّب نه از اخلاص به مسیح اعلام میکنند و گمان میبرند که به زنجیرهای من زحمت میافزایند.

فیلیپیان 1: 18  پس چه؟ جز اینکه به هر صورت، خواه به بهانه و خواه به راستی، به مسیح موعظه میشود و از این شادمانم بلکه شادی هم خواهم کرد،

24

پپیدایش 4: 3 -  5  3و بعد از مرور ایام، واقع شد که قائن هدیهای از محصول زمین برای خداوند آورد.  4و هابیل نیز از نخستزادگان گلۀ خویش و پیه آنها هدیهای آورد. و خداوند هابیل و هدیۀ او را منظور داشت،  5اما قائن و هدیۀ او را منظور نداشت. پس خشم قائن به شدت افروخته شده، سر خود را بزیر افکند.

رساله به عبرانیان 11: 4  به ایمان هابیل قربانی نیکوتر از قائن را به خدا گذرانید و بهسبب آن شهادت داده شد که عادل است، به آنکه خدا به هدایای او شهادت میدهد؛ و بهسبب همان بعد از مردن هنوز گوینده است.

رساله به عبرانیان 11: 6  لیکن بدون ایمان تحصیل رضامندی او محال است، زیرا هر که تقرّب به خدا جوید، لازم است که ایمان آورد بر اینکه او هست و جویندگان خود را جزا میدهد.

25

اول قرنتیان 13: 3  و اگر جمیع اموال خود را صدقه دهم و بدن خود را بسپارم تا سوخته شود و محبّت نداشته باشم، هیچ سود نمیبرم.

اشعیا 1: 12  وقتی که میآیید تا به حضور من حاضر شوید، کیست که این را از دست شما طلبیده است که دربار مرا پایمال کنید؟

انجیل مرقس 10: 20  او در جواب وی گفت، ای استاد، این همه را از طفولیّت نگاه داشتم.

انجیل مرقس 10: 21  عیسی به وی نگریسته، او را محبّت نمود و گفت، تو را یک چیز ناقص است، برو و آنچه داری بفروش و به فقرا بده که در آسمان گنجی خواهی یافت و بیا صلیب را برداشته، مرا پیروی کن.

26

انجیل متی 6: 2  پس چون صدقه دهی، پیش خود کَرِّنا منواز چنانکه ریاکاران در کنایس و بازارها میکنند، تا نزد مردم اکرام یابند. هرآینه به شما میگویم اجر خود را یافتهاند.

انجیل متی 6: 5  و چون عبادت کنی، مانند ریاکاران مباش زیرا خوش دارند که در کنایس و گوشههای کوچهها ایستاده، نماز گذارند تا مردم ایشان را ببینند. هرآینه به شما میگویم اجر خود را تحصیل نمودهاند.

انجیل متی 6: 16  امّا چون روزه دارید، مانند ریاکاران ترشرو مباشید زیرا که صورت خویش را تغییر میدهند تا در نظر مردم روزهدار نمایند. هرآینه به شما میگویم اجر خود را یافتهاند.

رومیان 14: 23  لکن آنکه شکّ دارد اگر بخورد ملزم میشود، زیرا به ایمان نمیخورد؛ و هر چه از ایمان نیست گناه است.

27

حجی 2: 14  پس حَجَّی تکلّم نموده، گفت: خداوند میفرماید این قوم همچنین هستند و این امّت به نظر من همچنین میباشند و همه اعمال دستهای ایشان چنین است و هر هدیهای که در آنجا میبرند نجس میباشد.

رساله تیطس 1: 15  هرچیز برای پاکان پاک است، لیکن آلودگان و بیایمانان را هیچچیز پاک نیست، بلکه فهم و ضمیر ایشان نیز ملوّث است؛

عاموس 5: 21  من از عیدهای شما نفرت و کراهت دارم و (عطر) محفلهای مقدّس شما را استشمام نخواهم کرد.

عاموس 5: 22  و اگر چه قربانیهای سوختنی و هدایای آردی خود را برای من بگذرانید، آن را قبول نخواهم کرد و ذبایح سلامتی پرواریهای شما را منظور نخواهم داشت.

هوشع 1: 4  و خداوند وی را گفت: «او را یزرعیل نام بنه زیرا که بعد از اندک زمانی انتقام خون یزرعیل را از خاندان ییهو خواهم گرفت و مملکت خاندان اسرائیل را تلف خواهم ساخت.

رومیان 9: 16  لاجرم نه از خواهش کننده و نه از شتابنده است، بلکه از خدای رحم کننده.

رساله تیطس 3: 5  نه بهسبب اعمالی که ما به عدالت کرده بودیم، بلکه محض رحمت خود ما را نجات داد، به غسل تولّد تازه و تازگیای که از روحالقدس است؛

امثال سلیمان 15: 8  قربانی شریران نزد خداوند مکروه است، اما دعای راستان پسندیده اوست.

امثال سلیمان 28: 9  هر که گوش خود را از شنیدن شریعت برگرداند، دعای او هم مکروه میشود.

انجیل مرقس 7: 6  در جواب ایشان گفت، نیکو اخبار نمود اشعیا دربارة شما ای ریاکاران، چنانکه مکتوب است، این قوم به لبهای خود مرا حرمت میدارند لیکن دلشان از من دور است.

انجیل مرقس 7: 7  پس مرا عبث عبادت مینمایند زیرا که رسوم انسانی را به جای فرایض تعلیم میدهند،

28

مزامیر 14: 4  آیا همة گناهکاران بیمعرفت هستند که قوم مرا میخورند، چنانکه نان میخورند، و خداوند را نمیخوانند؟

مزامیر 36: 3  سخنان زبانش شرارت و حیله است. از دانشمندی و نیکوکاری دست برداشته است.

ایوب 21: 14  و به خدا میگویند: از ما دور شو زیرا که معرفت طریق تو را نمیخواهیم.

ایوب 21: 15  قادر مطلق کیست که او را عبادت نماییم، و ما را چه فایده که از او استدعا نماییم.

انجیل متی 23: 23  وای بر شما ای کاتبان و فریسیان ریاکار که نعناع و شبت و زیره را عشر میدهید و اعظم احکام شریعت، یعنی عدالت و رحمت و ایمان را ترک کردهاید! میبایست آنها را بجا آورده، اینها را نیز ترک نکرده باشید.

انجیل متی 25: 24 -  28  24پس آنکه یک قنطار گرفته بود، پیش آمده، گفت، ای آقا چون تو را میشناختم که مرد درشت خویی میباشی، از جایی که نکاشتهای میدروی و از جایی که نیفشاندهای جمع میکنی،  25پس ترسان شده، رفتم و قنطار تو را زیر زمین نهفتم. اینک، مال تو موجود است.  26آقایش در جواب وی گفت، ای غلامِ شریرِ بیکاره! دانستهای که از جایی که نکاشته ام میدروم و از مکانی که نپاشیدهام، جمع میکنم.  27از همین جهت تو را میبایست نقد مرا به صرّافان بدهی تا وقتی که بیایم مال خود را با سود بیابم.  28الحال آن قنطار را از او گرفته، به صاحب ده قنطار بدهید.

انجیل متی 25: 41 -  45  41پس اصحاب طرف چپ را گوید، ای ملعونان، از من دور شوید در آتش جاودانی که برای ابلیس و فرشتگان او مهیّا شده است.  42زیرا گرسنه بودم مرا خوراک ندادید، تشنه بودم مرا آب ندادید،  43غریب بودم مرا جا ندادید، عریان بودم مرا نپوشانیدید، مریض و محبوس بودم عیادتم ننمودید.  44پس ایشان نیز به پاسخ گویند، ای خداوند، کی تو را گرسنه یا تشنه یا غریب یا برهنه یا مریض یا محبوس دیده، خدمتت نکردیم؟  45آنگاه در جواب ایشان گوید، هرآینه به شما میگویم، آنچه به یکی از این کوچکان نکردید، به من نکردهاید.