اعتقادنامه وست مینستر، فصل ششم، سقوط انسان و گناه و مجازات آن

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

فصل ششم

 

سقوط انسان و گناه و مجازات آن

 

 1. والدین نخستین ما بر اثر حیله و وسوسه­ی شیطان فریب خورده و با خوردن میوه­ی ممنوعه گناه ورزیدند1. خدا مطابق مصلحت حکیمانه و مقدس خود رضا بدین داد که آن­ها را واگذارد که مرتکب این گناه شوند زیرا قصد داشت که از آن برای جلال خود استفاده نماید2.

2. بر اثر این گناه، والدین نخستین ما از نیکویی اصلی خود و از مصاحبت با خدا محروم شدند3 و به این طریق در گناه مردند4 وتمام نیروها و روح و بدنشان کامل ناپاک شد5.

3. چون آن­ها منشأ و ریشه­ی همه­ی مردم بودند، جرم این گناه به حساب فرزندانشان هم محسوب شد6 و این مردن و گناه و ذات فاسد به تمام فرزندان آن­ها که به وسیله­ی تولد طبیعی از آن­ها به وجود آمدند سرایت کرد7.

4. تمام گناهانی که مرتکب می­شویم از این گناه اصلی سرچشمه گرفته است و به علت همین فساد اصلی می­باشد که ما نسبت به تمام نیکویی­ها در واقع بی­علاقه و ناتوان و مخالف شده8 و به طرف همه­ی بدی­ها مایل گشته­ایم9.

5. این فساد ذات انسان در کسانی که تولد تازه می­یابند در طول این عمر باقی می­ماند10 و با وجودی که توسط مسیح بخشیده می­شود ولی هم خود این فساد ذات و هم تمام امیال مربوط به آن در واقع گناه است11.

6. هر گناهی چون تجاوز از شریعت عادل خدا و مخالف آن شریعت می­باشد، گناهکار را در ذات مجرم می­سازد12 و به همین دلیل دچار غضب خدا13 و لعنت شریعت می­گرداند14 و به این طریق او را تابع مرگ15 و تمام بدبختی­های روحانی و جسمانی و ابدی مربوط به آن می­سازد16

*****

فصل  ششم

1

پیدایش 3: 13  پس خداوند خدا به زن گفت: «این چه کار است که کردی؟» زن گفت: «مار مرا اغوا نمود که خوردم

دوم قرنتیان 11: 3  لیکن میترسم که چنانکه مار به مکر خود حوّا را فریفت، همچنین خاطر شما هم از سادگیای که در مسیح است، فاسد گردد.

پیدایش 3: 1 -  14  1و مار از همۀ حیوانات صحرا که خداوند خدا ساخته بود، هُشیارتر بود. و به زن گفت: «آیا خدا حقیقتاً گفته است که از همۀ درختان باغ نخورید؟»  2زن به مار گفت: «از میوۀ درختان باغ میخوریم،  3لکن از میوۀ درختی کهدر وسط باغ است، خدا گفت از آن مخورید و آن را لمس مکنید، مبادا بمیرید.»  4مار به زن گفت: «هر آینه نخواهید مرد،  5بلکه خدا میداند در روزی که از آن بخورید، چشمان شما باز شود و مانند خدا عارف نیک و بد خواهید بود.»  6و چون زن دید که آن درخت برای خوراک نیکوست و بنظر خوشنما و درختی دلپذیر و دانشافزا، پس از میوهاش گرفته، بخورد و به شوهر خود نیز داد و او خورد.  7آنگاه چشمان هر دوِ ایشان باز شد و فهمیدند که عریانند. پس برگهای انجیر به هم دوخته، سترها برای خویشتن ساختند.  8و آواز خداوند خدا را شنیدند که در هنگام وزیدن نسیم نهار در باغ میخرامید، و آدم و زنش خویشتن را از حضور خداوند خدا در میان درختان باغ پنهان کردند.  9و خداوند خدا آدم را ندا در داد و گفت: «کجا هستی؟»  10گفت: «چون آوازت را در باغ شنیدم، ترسان گشتم، زیرا که عریانم. پس خود را پنهان کردم.»  11گفت: «که تو را آگاهانید که عریانی؟ آیا از آن درختی که تو را قدغن کردم که از آن نخوری، خوردی؟»  12آدم گفت: «این زنی که قرین من ساختی، وی از میوۀ درخت به من داد که خوردم.»  13پس خداوند خدا به زن گفت: «این چه کار است که کردی؟» زن گفت: «مار مرا اغوا نمود که خوردم.»  14پس خداوند خدا به مار گفت: «چونکه این کار کردی، از جمیع بهایم و از همۀ حیوانات صحرا ملعونتر هستی! بر شکمت راه خواهی رفت و تمام ایام عمرت خاک خواهی خورد.

2

رومیان 11: 32  زیرا خدا همه را در نافرمانی بسته است تا بر همه رحم فرماید.
رومیان 5: 19 -  21  19زیرا به همین قسمی که از نافرمانی یک شخص بسیاری گناهکار شدند، همچنین نیز به اطاعت یک شخص بسیاری عادل خواهند گردید.  20امّا شریعت در میان آمد تا خطا زیاده شود. لکن جایی که گناه زیاده گشت، فیض بینهایت افزون گردید.  21تا آنکه چنانکه گناه در موت سلطنت کرد، همچنین فیض نیز سلطنت نماید به عدالت برای حیات جاودانی بوساطت خداوند ما عیسی مسیح

3

پیدایش 3: 6 -  8  6و چون زن دید که آن درخت برای خوراک نیکوست و بنظر خوشنما و درختی دلپذیر و دانشافزا، پس از میوهاش گرفته، بخورد و به شوهر خود نیز داد و او خورد.  7آنگاه چشمان هر دوِ ایشان باز شد و فهمیدند که عریانند. پس برگهای انجیر به هم دوخته، سترها برای خویشتن ساختند.  8و آواز خداوند خدا را شنیدند که در هنگام وزیدن نسیم نهار در باغ میخرامید، و آدم و زنش خویشتن را از حضور خداوند خدا در میان درختان باغ پنهان کردند.

جامعه 7: 29  همانا این را فقط دریافتم که خدا آدمی را راست آفرید، اما ایشان مخترعات بسیارطلبیدند.
رومیان 3: 23  زیرا همه گناه کردهاند واز جلال خدا قاصر میباشند،

پیدایش 2: 17  اما از درخت معرفت نیک و بد زنهار نخوری، زیرا روزی که از آن خوردی، هرآینه خواهی مرد.»

4

پیدایش 2: 17  اما از درخت معرفت نیک و بد زنهار نخوری، زیرا روزی که از آن خوردی، هرآینه خواهی مرد.»

افسسیان 2: 1 -  3  1و شما را که در خطایا و گناهان مرده بودید، زنده گردانید،  2که در آنها قبل، رفتار میکردید برحسب دورة این جهان، بر وفق رئیس قدرت هوا، یعنی آن روحی که الحال در فرزندان معصیت عمل میکند.  3که در میان ایشان، همة ما نیز در شهوات جسمانی خود قبل از این زندگی میکردیم و هوسهای جسمانی و افکار خود را به عمل میآوردیم و طبعاً فرزندان غضب بودیم، چنانکه دیگران.

رومیان 5: 12  لهذا همچنان که بوساطت یک آدم گناه داخل جهان گردید و به گناه موت؛ و به اینگونه موت بر همة مردم طاری گشت، از آنجا که همه گناه کردند.

5

رساله تیطس 1: 15  هرچیز برای پاکان پاک است، لیکن آلودگان و بیایمانان را هیچچیز پاک نیست، بلکه فهم و ضمیر ایشان نیز ملوّث است؛

پیدایش 6: 5  و خداوند دید که شرارت انسان در زمین بسیار است، و هر تصور از خیالهای دل وی دائماً محض شرارت است.

ارمیا 17: 9  دل از همه چیز فریبندهتر است و بسیار مریض است کیست که آن را بداند؟

رومیان 3: 10 -  19  10چنانکه مکتوب است که کسی عادل نیست، یکی هم نی.  11کسی فهیم نیست، کسی طالب خدا نیست.  12همه گمراه و جمیعاً باطل گردیدهاند. نیکوکاری نیست یکی هم نی.  13گلوی ایشان گور گشاده است و به زبانهای خود فریب میدهند. زهر مار در زیر لب ایشان است،  14و دهان ایشان پر از لعنت و تلخی است.  15پایهای ایشان برای خون ریختن شتابان است.  16هلاکت و پریشانی در طریقهای ایشان است،  17و طریق سلامتی را ندانستهاند.  18خدا ترسی در چشمانشان نیست.  19الآن آگاه هستیم که آنچه شریعت میگوید، به اهل شریعت خطاب میکند تا هر دهانی بسته شود و تمام عالم زیر قصاص خدا آیند.

رومیان 8: 6 -  8  6از آن جهت که تفکّر جسم موت است، لکن تفکّر روح حیات و سلامتی است.  7زانرو که تفکّر جسم دشمنی خدا است، چونکه شریعت خدا را اطاعت نمیکند، زیرا نمیتواند هم بکند.  8و کسانی که جسمانی هستند، نمیتوانند خدا را خشنود سازند.

مزامیر 58: 1 -  5  1[برای سالار مغنیان برلاتهلک. مکتوم داود] آیا فیالحقیقت به عدالتی که گنگاست سخن میگویید؟ و ای بنیآدم، آیا به راستی داوری مینمایید؟  2بلکه در دل خود شرارتها به عمل میآورید و ظلمِ دستهای خود را در زمین از میزان درمیکنید.  3شریران از رَحِم منحرف هستند، از شکم مادر دروغ گفته، گمراه میشوند.  4ایشان را زهری است مثل زهر مار؛ مثل افعیِ کر که گوش خود را میبندد  5که آواز افسونگران را نمیشنود، هر چند به مهارت افسون میکند.

6

پیدایش 1: 27  پس خدا آدم را بصورت خود آفرید. او را بصورت خدا آفرید. ایشان را نر و ماده آفرید.
پیدایش 1: 28  و خدا ایشان را برکت داد و خدا بدیشان گفت: «بارور و کثیر شوید و زمین را پر سازید و در آن تسلط نمایید، و بر ماهیان دریا و پرندگان آسمان و همۀ حیواناتی که بر زمین میخزند، حکومت کنید.»

پیدایش 2: 16  و خداوند خدا آدم را امر فرموده، گفت: «از همۀ درختان باغ بیممانعت بخور،

پیدایش 2: 17  اما از درخت معرفت نیک و بد زنهار نخوری، زیرا روزی که از آن خوردی، هرآینه خواهی مرد.»

رومیان 5: 12  لهذا همچنان که بوساطت یک آدم گناه داخل جهان گردید و به گناه موت؛ و به اینگونه موت بر همة مردم طاری گشت، از آنجا که همه گناه کردند.

رومیان 5: 15 -  19  15و نه چنانکه خطا بود، همچنان نعمت نیز باشد. زیرا اگر به خطای یک شخص بسیاری مردند، چقدر زیاده فیض خدا و آن بخششی که به فیض یک انسان، یعنی عیسی مسیح است، برای بسیاری افزون گردید.  16و نه اینکه مثل آنچه از یک گناهکار سر زد، همچنان بخشش باشد؛ زیرا حکم شد از یک برای قصاص لکن نعمت از خطایای بسیار برای عدالت رسید.  17زیرا اگر بهسبب خطای یک نفر و بهواسطة آن یک موت سلطنت کرد، چقدر بیشتر آنانی که افزونی فیض و بخشش عدالت را میپذیرند، در حیات سلطنت خواهند کرد بهوسیلة یک، یعنی عیسی مسیح.  18پس همچنان که به یک خطا حکم شد بر جمیع مردمان برای قصاص، همچنین به یک عمل صالح بخشش شد بر جمیع مردمان برای عدالت حیات.  19زیرا به همین قسمی که از نافرمانی یک شخص بسیاری گناهکار شدند، همچنین نیز به اطاعت یک شخص بسیاری عادل خواهند گردید.

اعمال رسولان 17: 26  و هر امّت انسان را از یک خون ساخت تا بر تمامی روی زمین مسکن گیرند و زمانهای معیّن و حدود مسکنهای ایشان را مقرّر فرمود
اول قرنتیان 15: 21  زیرا چنانکه به انسان موت آمد، به انسان نیز قیامت مردگان شد.

اول قرنتیان 15: 22  و چنانکه در آدم همه میمیرند در مسیح نیز همه زنده خواهند گشت.

اول قرنتیان 15: 45  و همچنین نیز مکتوب است که انسان اوّل، یعنی آدم نفس زنده گشت، امّا آدم آخر روح حیاتبخش شد.

اول قرنتیان 15: 49  و چنانکه صورت خاکی را گرفتیم، صورت آسمانی را نیز خواهیم گرفت.

7

مزامیر 51: 5  اینک، در معصیت سرشته شدم و مادرم در گناه به من آبستن گردید.

پیدایش 5: 3  و آدم صد و سی سال بزیست، پس پسری به شبیه و بصورت خود آورد، و او را شیث نامید.

ایوب 14: 4  کیست که چیز طاهر را از چیز نجس بیرون آورد؟ هیچکس نیست.

ایوب 15: 14  «انسان چیست که پاک باشد، و مولود زن که عادل شمرده شود؟

انجیل یوحنا 3: 6  آنچه از جسم مولود شد، جسم است و آنچه از روح مولود گشت روح است.

رومیان 3: 10 -  18  10چنانکه مکتوب است که کسی عادل نیست، یکی هم نی.  11کسی فهیم نیست، کسی طالب خدا نیست.  12همه گمراه و جمیعاً باطل گردیدهاند. نیکوکاری نیست یکی هم نی.  13گلوی ایشان گور گشاده است و به زبانهای خود فریب میدهند. زهر مار در زیر لب ایشان است،  14و دهان ایشان پر از لعنت و تلخی است.  15پایهای ایشان برای خون ریختن شتابان است.  16هلاکت و پریشانی در طریقهای ایشان است،  17و طریق سلامتی را ندانستهاند.  18خدا ترسی در چشمانشان نیست.

8

رومیان 5: 6  زیرا هنگامی که ما هنوز ضعیف بودیم، در زمان معیّن، مسیح برای بیدینان وفات یافت.

رومیان 7: 18  زیرا میدانم که در من، یعنی در جسدم هیچ نیکویی ساکن نیست، زیرا که اراده در من حاضر است امّا صورت نیکو کردن نی.

رومیان 8: 7  زانرو که تفکّر جسم دشمنی خدا است، چونکه شریعت خدا را اطاعت نمیکند، زیرا نمیتواند هم بکند.

کولسیان 1: 21  و شما را که سابقاً از نیّت دل در اعمال بد خویش اجنبی و دشمن بودید، بالفعل مصالحه داده است،

انجیل یوحنا 3: 6  آنچه از جسم مولود شد، جسم است و آنچه از روح مولود گشت روح است.

پیدایش 6: 5  و خداوند دید که شرارت انسان در زمین بسیار است، و هر تصور از خیالهای دل وی دائماً محض شرارت است.

پیدایش 8: 21  و خداوند بوی خوش بویید وخداوند در دل خود گفت: «بعد از این دیگر زمین را بسبب انسان لعنت نکنم، زیرا که خیال دل انسان از طفولیت بد است، و بار دیگر همۀ حیوانات را هلاک نکنم، چنانکه کردم.

رومیان 3: 10 -  19  10چنانکه مکتوب است که کسی عادل نیست، یکی هم نی.  11کسی فهیم نیست، کسی طالب خدا نیست.  12همه گمراه و جمیعاً باطل گردیدهاند. نیکوکاری نیست یکی هم نی.  13گلوی ایشان گور گشاده است و به زبانهای خود فریب میدهند. زهر مار در زیر لب ایشان است،  14و دهان ایشان پر از لعنت و تلخی است.  15پایهای ایشان برای خون ریختن شتابان است.  16هلاکت و پریشانی در طریقهای ایشان است،  17و طریق سلامتی را ندانستهاند.  18خدا ترسی در چشمانشان نیست.  19الآن آگاه هستیم که آنچه شریعت میگوید، به اهل شریعت خطاب میکند تا هر دهانی بسته شود و تمام عالم زیر قصاص خدا آیند.

9

رساله یعقوب 1: 14  لکن هرکس در تجربه میافتد، وقتی که شهوت وی او را میکَشَد، و فریفته میسازد.

رساله یعقوب 1: 15  پس شهوت آبستن شده، گناه را میزاید و گناه به انجام رسیده، موت را تولید میکند.

افسسیان 2: 2  که در آنها قبل، رفتار میکردید برحسب دورة این جهان، بر وفق رئیس قدرت هوا، یعنی آن روحی که الحال در فرزندان معصیت عمل میکند.

افسسیان 2: 3  که در میان ایشان، همة ما نیز در شهوات جسمانی خود قبل از این زندگی میکردیم و هوسهای جسمانی و افکار خود را به عمل میآوردیم و طبعاً فرزندان غضب بودیم، چنانکه دیگران.

انجیل متی 15: 19  زیرا که از دل برمیآید، خیالات بد و قتلها و زناها و فسقها و دزدیها و شهادات دروغ و کفرها.

10

رساله اول یوحنا 1: 8  اگر گوییم که گناه نداریم خود را گمراه میکنیم و راستی در ما نیست.

رساله اول یوحنا 1: 10  اگر گوییم که گناه نکردهایم، او را دروغگو میشماریم و کلام او در ما نیست.

رومیان 7: 14  زیرا میدانیم که شریعت روحانی است، لکن من جسمانی و زیر گناه فروخته شده هستم،

رومیان 7: 17  و الحال من دیگر فاعل آن نیستم بلکه آن گناهی که در من ساکن است.

رومیان 7: 18  زیرا میدانم که در من، یعنی در جسدم هیچ نیکویی ساکن نیست، زیرا که اراده در من حاضر است امّا صورت نیکو کردن نی.

رومیان 7: 21 -  23  21لهذا این شریعت را مییابم که وقتی که میخواهم نیکویی کنم بدی نزد من حاضر است.  22زیرا برحسب انسانیّت باطنی به شریعت خدا خشنودم.  23لکن شریعتی دیگر در اعضای خود میبینم که با شریعت ذهن من منازعه میکند و مرا اسیر میسازد به آن شریعت گناه که در اعضای من است.

رساله یعقوب 3: 2  زیرا همگیِ ما بسیار میلغزیم. و اگر کسی در سخن گفتن نلغزد، او مرد کامل است و میتواند عنان تمام جسد خود را بکشد.
امثال سلیمان 20: 9  کیست که تواند گوید: «دل خود را طاهر ساختم، و از گناه خویش پاک شدم؟»

جامعه 7: 20  زیرا مرد عادلی در دنیا نیست که نیکویی ورزد و هیچ خطا ننماید.

11

رومیان 7: 5  زیرا وقتی که در جسم بودیم، هوسهای گناهانی که از شریعت بود، در اعضای ما عمل میکرد تا بجهت موت ثمر آوریم.

رومیان 7: 7  پس چه گوییم؟ آیا شریعت گناه است؟ حاشا! بلکه گناه را جز به شریعت ندانستیم. زیرا که شهوت را نمیدانستم، اگر شریعت نمیگفت که، طمع مورز.

رومیان 7: 8  لکن گناه از حکم فرصت جسته، هر قسم طمع را در من پدید آورد، زیرا بدون شریعت گناه مرده است.

رومیان 7: 25  خدا را شکر میکنم بوساطت خداوند ما عیسی مسیح. خلاصه اینکه من به ذهن خود شریعت خدا را بندگی میکنم و امّا به جسم خود شریعت گناه را.

غلاطیان 5: 17  زیرا خواهش جسم به خلاف روح است و خواهش روح به خلاف جسم؛ و این دو با یکدیگر منازعه میکنند بطوری که آنچه میخواهید نمیکنید.

12

رساله اول یوحنا 3: 4  و هرکه گناه را به عمل میآوَرَد، برخلاف شریعت عمل میکند زیرا گناه مخالفت شریعت است.

رومیان 2: 15  چونکه از ایشان ظاهر میشود که عمل شریعت بر دل ایشان مکتوب است و ضمیر ایشان نیز گواهی میدهد و افکار ایشان با یکدیگر یا مَذِمَّت میکنند یا عذر میآورند،

رومیان 3: 9  پس چه گوییم؟ آیا برتری داریم؟ نه به هیچوجه! زیرا پیش ادّعا وارد آوردیم که یهود و یونانیان هر دو به گناه گرفتارند.

رومیان 3: 19  الآن آگاه هستیم که آنچه شریعت میگوید، به اهل شریعت خطاب میکند تا هر دهانی بسته شود و تمام عالم زیر قصاص خدا آیند.

13

افسسیان 2: 3  که در میان ایشان، همة ما نیز در شهوات جسمانی خود قبل از این زندگی میکردیم و هوسهای جسمانی و افکار خود را به عمل میآوردیم و طبعاً فرزندان غضب بودیم، چنانکه دیگران.

رومیان 5: 12  لهذا همچنان که بوساطت یک آدم گناه داخل جهان گردید و به گناه موت؛ و به اینگونه موت بر همة مردم طاری گشت، از آنجا که همه گناه کردند.

14

غلاطیان 3: 10  زیرا جمیع آنانی که از اعمال شریعت هستند، زیر لعنت میباشند زیرا مکتوب است، مَلعون است هر که ثابت نماند در تمام نوشتههای کتاب شریعت تا آنها را بهجا آرد.

15

رومیان 6: 23  زیرا که مزد گناه موت است، امّا نعمت خدا حیات جاودانی در خداوند ما عیسی مسیح.

پیدایش 2: 17  اما از درخت معرفت نیک و بد زنهار نخوری، زیرا روزی که از آن خوردی، هرآینه خواهی مرد.»

16

افسسیان 4: 18  که در عقل خود تاریک هستند و از حیات خدا محروم، بهسبب جهالتی که بجهت سختدلی ایشان در ایشان است.

رومیان 8: 20  زیرا خلقت، مطیع بطالت شد، نه به ارادة خود، بلکه بخاطر او که آن را مطیع گردانید،

مراثی ارمیا 3: 39  پس چرا انسان تا زنده است و آدمی به سبب سزای گناهان خویش شکایت کند؟

انجیل متی 25: 41  پس اصحاب طرف چپ را گوید، ای ملعونان، از من دور شوید در آتش جاودانی که برای ابلیس و فرشتگان او مهیّا شده است.

دوم تسالونیکیان 1: 9  که ایشان به قصاص هلاکت جاودانی خواهند رسید از حضور خداوند و جلال قوّت او

رومیان 1: 21 -  28  21زیرا هر چند خدا را شناختند، ولی او را چون خدا تمجید و شکر نکردند بلکه در خیالات خود باطل گردیده، دل بیفهم ایشان تاریک گشت.  22ادّعای حکمت میکردند و احمق گردیدند.  23و جلال خدای غیرفانی را به شبیه صورت انسان فانی و طیور و بهایم و حشرات تبدیل نمودند.  24لهذا خدا نیز ایشان را در شهوات دل خودشان به ناپاکی تسلیم فرمود تا در میان خود بدنهای خویش را خوار سازند،  25که ایشان حقّ خدا را به دروغ مبدّل کردند و عبادت و خدمت نمودند مخلوق را به عوض خالقی که تا ابدالآباد متبارک است. آمین.  26از این سبب خدا ایشان را به هوسهای خباثت تسلیم نمود، به نوعی که زنانشان نیز عمل طبیعی را به آنچه خلاف طبیعت است تبدیل نمودند.  27و همچنین مردان هم استعمال طبیعی زنان را ترک کرده، از شهوات خود با یکدیگر سوختند. مرد با مرد مرتکب اعمال زشت شده، عقوبت سزاوار تقصیر خود را در خود یافتند.  28و چون روا نداشتند که خدا را در دانش خود نگاه دارند، خدا ایشان را به ذهن مردود واگذاشت تا کارهای ناشایسته بجا آورند.

لاویان 26: 14 -  16  14«و اگر مرا نشنوید و جمیع این اوامر را بجا نیاورید،  15و اگر فرایض مرا رد نمایید و دل شما احکام مرا مکروه دارد، تا تمامی اوامر مرا بجا نیاورده، عهد مرا بشکنید،  16من این را به شما خواهمکرد که خوف و سل و تب را که چشمان را فنا سازد، و جان را تلف کند، بر شما مسلط خواهم ساخت، و تخم خود را بیفایده خواهید کاشت و دشمنان شما آن را خواهند خورد.

تثنیه 28: 15 -  17  15«و اما اگر آواز یهُوَه خدای خود را نشنوی تا هوشیار شده، همۀ اوامر و فرایض او را که من امروز به تو امر میفرمایم بجا آوری، آنگاه جمیع این لعنتها به تو خواهد رسید، و تو را خواهد دریافت.  16در شهر ملعون، و در صحرا ملعون خواهی بود.  17سبد و ظرف خمیر تو ملعون خواهد بود