اعتقادنامه وست مینستر، فصل چهارم، آفرینش

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

  فصل چهارم

آفرینش

 

1. خدای پدر و پسر و روح­القدس را پسند آمد1 که برای ابراز شکوه قدرت و حکمت و نیکویی ازلی خود2 در ابتدا عالم و همه چیزهایی را که در آن وجود دارد، از مرئی و غیرمرئی، در مدت شش روز از نیستی به هستی آورد و خلق فرماید و همه بسیار نیکو بود3.

2. پس از آن که خدا همه مخلوقات دیگر را آفرید، انسان را هم مرد و زن4 با روحی ابدی که دارای شعور5 و دانش و عدالت و قدوسیت حقیقی بود، مطابق صورت خود خلق6 و شریعت خود را بر دل­های آن­ها مرقوم فرمود7 و قدرت اطاعت کامل از آن را به آنان عطا کرد ولی در عین حال، آن­ها اجازه­ی خطا ورزیدن را داشتند و به آزادی اراده­ی خودشان که قابل تغییر بود واگذار شدند8. به غیر از شریعتی که در قلبشان مرقوم بود، به آن­ها آشکارا دستور داده شد که از درخت معرفت نیک و بد نخورند و تا وقتی از این دستور اطاعت کردند در مصاحبت با خدا خوشحال بودند10 و بر سایر مخلوقات تسلط داشتند11.

 

*****

فصل چهارم
1

رساله به عبرانیان 1: 2  در این ایّام آخر به ما بوساطت پسر خود متکلّم شد، که او را وارث جمیع موجودات قرار داد، و بهوسیلة او عالمها را آفرید؛

انجیل یوحنا 1: 2  همان در ابتدا نزد خدا بود.

انجیل یوحنا 1: 3  همهچیز بهواسطة او آفریده شد و به غیر از او چیزی از موجودات وجود نیافت.

پیدایش 1: 1 -  3  1در ابتدا، خدا آسمانها و زمین را آفرید.  2و زمین تهی و بایر بود و تاریکی بر روی لجه و روح خدا سطح آبها را فرو گرفت.  3و خدا گفت: «روشنایی بشود.» و روشنایی شد.

ایوب 26: 13  به روح او آسمانها زینت داده شد، و دست او مار تیز رو را سفت.
ایوب 33: 4  روح خدا مرا آفریده، و نفخه قادرمطلق مرا زنده ساخته است.

رومیان 11: 36  زیرا که از او و به او و تا او همهچیز است؛ و او را تا ابدالآباد جلال باد، آمین.

اول قرنتیان 8: 6  لکن ما را یک خداست، یعنی پدر که همه چیز از اوست و ما برای او هستیم، و یک خداوند، یعنی عیسی مسیح که همهچیز از اوست و ما از او هستیم.

2

رومیان 1: 20  زیرا که چیزهای نادیدة او، یعنی قوّت سَرْمَدی و اُلوهیّتش از حین آفرینش عالم بهوسیلة کارهای او فهمیده و دیده میشود تا ایشان را عذری نباشد.

ارمیا 10: 12  او زمین را به قوّت خود ساخت و ربع مسکون را به حکمت خویش استوار نمود و آسمان را به عقل خود گسترانید.

مزامیر 104: 24  ای خداوند اعمال تو چه بسیار است! جمیع آنها را به حکمت کردهای. زمین از دولت تو پر است.

مزامیر 33: 5  عدالت و انصاف را دوست میدارد. جهان از رحمت خداوند پر است.

مزامیر 33: 6  به کلام خداوند آسمانها ساخته شد و کل جنود آنها به نَفْخِة دهان او.

3

رساله به عبرانیان 11: 3  به ایمان فهمیدهایم که عالمها به کلمه خدا مرتّب گردید، حتّی آنکه چیزهای دیدنی از چیزهای نادیدنی ساخته شد.

کولسیان 1: 16  زیرا که در او همهچیز آفریده شد، آنچه در آسمان و آنچه بر زمین است از چیزهای دیدنی و نادیدنی و تختها و سلطنتها و ریاسات و قوّات؛ همه بهوسیلة او و برای او آفریده شد.

اعمال رسولان 17: 24  خدایی که جهان و آنچه در آن است آفرید، چونکه او مالک آسمان و زمین است، در هیکلهای ساخته شده به دستها ساکن نمیباشد

خروج 20: 11  زیرا که در شش روز، خداوند آسمان و زمین و دریا و آنچه را که در آنهاست بساخت، و در روز هفتم آرام فرمود. از این سبب خداوند روز هفتم را مبارک خوانده، آن را تقدیس نمود.

4

پیدایش 1: 27  پس خدا آدم را بصورت خود آفرید. او را بصورت خدا آفرید. ایشان را نر و ماده آفرید.

5

پیدایش 2: 7  خداوند خدا پس آدم را از خاک زمین بسرشت و در بینی وی روح حیات دمید، و آدم نَفْس زنده شد.

جامعه 12: 7  و خاک به زمین برگردد به طوری که بود، و روح نزد خدا که آن را بخشیده بود رجوع نماید.

انجیل لوقا 23: 43  عیسی به وی گفت، هرآینه به تو میگویم امروز با من در فردوس خواهی بود.

انجیل متی 10: 28  و از قاتلان جسم که قادر بر کشتن روح نیاند، بیم مکنید، بلکه از او بترسید که قادر است بر هلاک کردن روح و جسم را نیز در جهنّم.

مزامیر 8: 5  او را از فرشتگان اندکی کمتر ساختی و تاج جلال و اکرام را بر سر او گذاردی.

مزامیر 8: 6  او را بر کارهای دست خودت مسلط نمودی، و همهچیز را زیر پای وی نهادی،

پیدایش 2: 19  و خداوند خدا هر حیوان صحرا و هر پرندۀ آسمان را از زمین سرشت و نزد آدم آورد تا ببیند که چه نام خواهد نهاد و آنچه آدم هر ذیحیات را خواند، همان نام او شد.

پیدایش 2: 20  پس آدم همۀ بهایم و پرندگان آسمان و همۀ حیوانات صحرا را نام نهاد. لیکن برای آدم معاونی موافق وی یافت نشد.

6

پیدایش 1: 26  و خدا گفت: «آدم را بصورت ما و موافق شبیه ما بسازیم تا بر ماهیان دریا و پرندگان آسمان و بهایم و بر تمامی زمین و همۀ حشراتی که بر زمین میخزند، حکومت نماید.»

کولسیان 3: 10  و تازه را پوشیدهاید که به صورت خالق خویش تا به معرفت کامل، تازه میشود،

افسسیان 4: 24  و انسانیّت تازه را که به صورت خدا در عدالت و قدّوسیّت حقیقی آفریده شده است بپوشید.

7

رومیان 2: 14  زیرا هرگاه امّتهایی که شریعت ندارند کارهای شریعت را به طبیعت بجا آرند، اینان هرچند شریعت ندارند، برای خود شریعت هستند،

رومیان 2: 15  چونکه از ایشان ظاهر میشود که عمل شریعت بر دل ایشان مکتوب است و ضمیر ایشان نیز گواهی میدهد و افکار ایشان با یکدیگر یا مَذِمَّت میکنند یا عذر میآورند،

8

جامعه 7: 29  همانا این را فقط دریافتم که خدا آدمی را راست آفرید، اما ایشان مخترعات بسیارطلبیدند.

پیدایش 3: 6  و چون زن دید که آن درخت برای خوراک نیکوست و بنظر خوشنما و درختی دلپذیر و دانشافزا، پس از میوهاش گرفته، بخورد و به شوهر خود نیز داد و او خورد.

پیدایش 3: 17  و به آدم گفت: «چونکه سخن زوجهات را شنیدی و از آن درخت خوردی که امر فرموده، گفتم از آن نخوری، پس بسبب تو زمین ملعون شد، و تمام ایام عمرت از آن با رنج خواهی خورد.

پیدایش 2: 16  و خداوند خدا آدم را امر فرموده، گفت: «از همۀ درختان باغ بیممانعت بخور،

پیدایش 2: 17  اما از درخت معرفت نیک و بد زنهار نخوری، زیرا روزی که از آن خوردی، هرآینه خواهی مرد.»

کولسیان 3: 10  و تازه را پوشیدهاید که به صورت خالق خویش تا به معرفت کامل، تازه میشود،

افسسیان 4: 24  و انسانیّت تازه را که به صورت خدا در عدالت و قدّوسیّت حقیقی آفریده شده است بپوشید.

9

پیدایش 2: 16  و خداوند خدا آدم را امر فرموده، گفت: «از همۀ درختان باغ بیممانعت بخور،

پیدایش 2: 17  اما از درخت معرفت نیک و بد زنهار نخوری، زیرا روزی که از آن خوردی، هرآینه خواهی مرد.»

10

پیدایش 2: 17  اما از درخت معرفت نیک و بد زنهار نخوری، زیرا روزی که از آن خوردی، هرآینه خواهی مرد.»

پیدایش 3: 8 -  11  8و آواز خداوند خدا را شنیدند که در هنگام وزیدن نسیم نهار در باغ میخرامید، و آدم و زنش خویشتن را از حضور خداوند خدا در میان درختان باغ پنهان کردند.  9و خداوند خدا آدم را ندا در داد و گفت: «کجا هستی؟»  10گفت: «چون آوازت را در باغ شنیدم، ترسان گشتم، زیرا که عریانم. پس خود را پنهان کردم.»  11گفت: «که تو را آگاهانید که عریانی؟ آیا از آن درختی که تو را قدغن کردم که از آن نخوری، خوردی؟»

پیدایش 3: 23  پس خداوند خدا، او را از باغ عدن بیرون کرد تا کار زمینی را که از آن گرفته شده بود، بکند.
11

پیدایش 1: 26  و خدا گفت: «آدم را بصورت ما و موافق شبیه ما بسازیم تا بر ماهیان دریا و پرندگان آسمان و بهایم و بر تمامی زمین و همۀ حشراتی که بر زمین میخزند، حکومت نماید.»

پیدایش 1: 28  و خدا ایشان را برکت داد و خدا بدیشان گفت: «بارور و کثیر شوید و زمین را پر سازید و در آن تسلط نمایید، و بر ماهیان دریا و پرندگان آسمان و همۀ حیواناتی که بر زمین میخزند، حکومت کنید.»

مزامیر 8: 6  او را بر کارهای دست خودت مسلط نمودی، و همهچیز را زیر پای وی نهادی،

مزامیر 8: 7  گوسفندان و گاوان جمیعاً، و بهایم صحرا را نیز؛

مزامیر 8: 8  مرغان هوا و ماهیان دریا را، و هر چه بر راههای آبها سیر میکند.

پیدایش 1: 29  و خدا گفت: «همانا همۀ علفهای تخمداری که بر روی تمام زمین است و همۀ درختهایی که در آنها میوۀ درخت تخمدار است، به شما دادم تا برای شما خوراک باشد.

پیدایش 1: 30  و به همۀ حیوانات زمین و به همۀ پرندگان آسمان و به همۀ حشرات زمین که در آنها حیات است، هر علف سبز را برای خوراک دادم.» و چنین شد.