اعتقادنامه وست مینستر، فصل دوم، خدا و تثلیث اقدس

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

فصل دوم

خدا و تثلیث اقدس

 

1. فقط یک خدای زنده و حقیقی وجود دارد1 که در وجود و کمال نامحدود بوده2 و مقدس­ترین روح می­باشد3، نامرئی4 و بدون بدن و اعضا است و قبول تأثیر نمی­کند5 و بی­تبدیل و تغییر6 و بی­حد7 و سرمدی8 و خارج از ادراک9 و قادر مطلق10 و حکیم11 و قدوس12 و آزاد13 و مختار مطلق است14 و همه­ی چیزها را مطابق مصلحت و اراده­ی تغییرناپذیر و عادل خود15 برای جلال خودش انجام می­دهد16. او پر از محبت17 و لطف و مهربانی و حلم بوده و لبریز از نیکویی و حقیقت و عفوکننده­ی تقصیر و عصیان و گناه است18 و کسانی را که با جدیت در جستجوی وی هستند پاداش می­دهد19. با وجود همه­ی این صفات، در تمام داوری­های خود بسیار عادل و مهیب است20 و از هر نوع گناه نفرت دارد21 و مجرمان را مُبرا نخواهد شمرد22.

2. خدا هر نوع حیات و جلال و نیکویی و برکت را در ذات خود دارا می­باشد23 و به خودی خود کفایت کامل را دارد و به هیچ یک از مخلوقات که خلق فرموده محتاج نیست و از آن­ها جلال حاصل نمی­کند بلکه جلال خود را در آن­ها و توسط آن­ها و به سوی آن­ها و بر آن­ها آشکار می­سازد24. او یگانه سرچشمه­ی همه­ی موجودات است و همه چیز از او و با او و به خاطر او وجود دارد25 و او بر آن­ها دارای فرمانروایی مطلق است تا با آن­ها و از برای آن­ها هر چه او را پسند آید به عمل آورد26. در نظر او همه چیز هویدا و آشکار است27 و دانش او بی­حد و مصون از خطا و مستقل از مخلوقات می­باشد28 به طوری که هیچ چیز در نزد او نامعلوم و نامشخص نیست29. او در تمام نظرات و اعمال و احکامش قدوسیت کامل دارد30 و شایسته است که از فرشتگان و انسان­ها و همه­ی مخلوقات دیگر هر اندازه عبادت و خدمت و اطاعت را که مورد پسند اوست انتظار داشته باشد31.

3. در وحدت الوهیت سه اُقنوم وجود دارد که دارای یک ذات و قدرت و ابدیت می­باشند یعنی خدای پدر و خدای پسر و خدای روح­القدس32. پدر از هیچ کس سرچشمه نمی­گیرد و نه مولود گردیده و نه صادر شده است، پسر از ازل از پدر مولود شده33 و روح­القدس از ازل از پدر و از پسر صادر گردیده است34.

 

*****

 

 (۱)

تثنیه ۶: ۴‌ای اسرائیل بشنو، یهُوَه، خدای ما، یهُوَه واحد است.

اول قرنتیان ۸: ۴پس دربارة خوردن قربانیهای بت‌ها، می‌دانیم که بت در جهان چیزی نیست و اینکه خدایی دیگر جز یکی نیست.

اول قرنتیان ۸: ۶لکن ما را یک خداست، یعنی پدر که همه چیز از اوست و ما برای او هستیم، و یک خداوند، یعنی عیسی مسیح که همهچیز از اوست و ما از او هستیم.

اول تسالونیکیان ۱: ۹زیرا خود ایشان دربارة ما خبر می‌دهند که چه قسم وارد به شما شدیم و به چه نوع شما از بت‌ها به سوی خدا بازگشت کردید تا خدای حیِّ حقیقی را بندگی نمایید،

ارمیا ۱۰: ۱۰امّا یهوه خدای حّق است و او خدای حی و پادشاه سرمدی می‌باشد. از غضب او زمین متزلزل می‌شود و امّت‌ها قهر او را متحمّل نتوانند شد.

 (۲)

ایوب ۱۱: ۷ - ۹ ۷آیا عمقهای خدا را می‌توانی دریافت نمود؟ یا به کُنه قادر مطلق توانی رسید؟ ۸مثل بلندیهای آسمان است؛ چه خواهی کرد؟ گود‌تر از هاویه است؛ چه توانی دانست؟ ۹پیمایش آن از جهان طویل‌تر و از دریا پهن‌تر است.

ایوب ۲۶: ۱۴اینک این‌ها حواشی طریقهای او است. و چه آواز آهستهای درباره او می‌شنویم، لکن رعد جبروت او را کیست که بفهمد؟»

ارمیا ۲۳: ۲۴و خداوند می‌گوید: آیا کسی خویشتن را در جای مخفی پنهان تواند نمود که من او را نبینم مگر من آسمان و زمین را مملّو نمی‌سازم؟ کلام خداوند این است.

مزامیر ۱۴۷: ۵خداوند ما بزرگ است و قوّت او عظیم و حکمت وی غیرمتناهی.

اول پادشاهان ۸: ۲۷ «اما آیا خدا فیالحقیقۀ بر زمین ساکن خواهد شد؟ اینک فلک و فلکالافلاک تو را گنجایش ندارد تا چه رسد به این خانهای که من بنا کردهام.

مزامیر ۱۳۹: ۱ - ۲۴ ۱ [برای سالار مغنّیان. مزمور داود]‌ای خداوند مرا آزموده و شناختهای. ۲تو نشستن و برخاستن مرا می‌دانی و فکرهای مرا از دور فهمیدهای. ۳راه و خوابگاه مرا تفتیش کردهای و همة طریقهای مرا دانستهای. ۴زیرا که سخنی بر زبان من نیست، جز اینکه تو‌ای خداوند آن را تماماً دانستهای. ۵از عقب و از پیش مرا احاطه کردهای و دست خویش را بر من نهادهای. ۶این گونه معرفت برایم زیاده عجیب است. و بلند است که بدان نمی‌توانم رسید. ۷از روح تو کجا بروم؟ و از حضور تو کجا بگریزم؟ ۸اگر به آسمان صعود کنم، تو آنجا هستی! و اگر در هاویه بستر بگسترانم اینک، تو آنجا هستی! ۹اگر بالهای سحر را بگیرم و در اقصای دریا ساکن شوم، ۱۰در آنجا نیز دست تو مرا رهبری خواهد نمود و دست راست تو مرا خواهد گرفت. ۱۱و گفتم، یقیناً تاریکی مرا خواهد پوشانید. که در حال شب گرداگرد من روشنایی گردید. ۱۲تاریکی نیز نزد تو تاریک نیست و شب مثل روز روشن است و تاریکی و روشنایی یکی است. ۱۳زیرا که تو بر دل من مالک هستی؛ مرا در رحم مادرم نقش بستی. ۱۴تو را حمد خواهم گفت زیرا که به طور مَهیب و عجیب ساخته شدهام. کارهای تو عجیب است و جان من این را نیکو می‌داند. ۱۵استخوان‌هایم از تو پنهان نبود وقتی که در نهان ساخته می‌شدم و در اسفل زمین نقشبندی می‌گشتم. ۱۶چشمان تو جنین مرا دیدهاست و در دفتر تو همة اعضای من نوشته شده، در روزهایی که ساخته می‌شد، وقتی که یکی از آن‌ها وجود نداشت. ۱۷ای خدا، فکرهای تو نزد من چه قدر گرامی است و جمله آن‌ها چه عظیم است! ۱۸اگر آن‌ها را بشمارم، از ریگ زیاده است. وقتیکه بیدار می‌شوم هنوز نزد تو حاضر هستم. ۱۹یقیناً‌ای خدا شریران را خواهی کشت. پس‌ای مردمان خون ریز از من دور شوید. ۲۰زیرا سخنان مکرآمیز دربارة تو می‌گویند و دشمنانت نام تو را به باطل می‌برند. ۲۱ای خداوند آیا نفرت نمی‌دارم از آنانی که تو را نفرت می‌دارند، و آیا مخالفان تو را مکروه نمی‌شمارم؟ ۲۲ایشان را به نفرت تام نفرت می‌دارم. ایشان را دشمنان خویشتن می‌شمارم. ۲۳ای خدا مرا تفتیش کن و دل مرا ب‌شناس. مرا بیازما و فکرهای مرا بدان، ۲۴و ببین که آیا در من راه فساد است! و مرا به طریق جاودانی هدایت فرما.

 (۳)

انجیل یوحنا ۴: ۲۴خدا روح است و هر که او را پرستش کند می‌باید به روح و راستی بپرستد.

 (۴)

اول تیموتائوس ۱: ۱۷باری پادشاه سَرمَدی و باقی و نادیده را، خدای حکیم وحید را اکرام و جلال تا ابدالآباد باد. آمین

 (۵)

تثنیه ۴: ۱۵پس خویشتن را بسیار متوجه باشید، زیرا در روزی که خداوند با شما در حوریب از میان آتش تکلّم می‌نمود، هیچ صورتی ندیدید.

تثنیه ۴: ۱۶مبادا فاسد شوید و برای خود صورتتراشیده، یا تمثال هر شکلی از شبیه ذکور یا اُناث بسازید،

انجیل یوحنا ۴: ۲۴خدا روح است و هر که او را پرستش کند می‌باید به روح و راستی بپرستد.

انجیل لوقا ۲۴: ۳۹دست‌ها و پای‌هایم را ملاحظه کنید که من خود هستم و دست بر من گذارده ببینید، زیرا که روح گوشت و استخوان ندارد، چنانکه می‌نگرید که در من است.

اعمال رسولان ۱۴: ۱۱امّا خلق چون این عمل پولُس را دیدند، صدای خود را به زبان لیکاونیه بلند کرده، گفتند، خدایان به صورت انسان نزد ما نازل شدهاند.

اعمال رسولان ۱۴: ۱۵گفتند،‌ای مردمان، چرا چنین می‌کنید؟ ما نیز انسان و صاحبان علّت‌ها مانند شما هستیم و به شما بشارت می‌دهیم که از این اباطیل رجوع کنید به سوی خدای حیّ که آسمان و زمین و دریا و آنچه را که در آن‌ها است آفرید.

 (۶)

رساله یعقوب ۱: ۱۷هر بخشندگیِ نیکو و هر بخششِ کامل از بالا است، و نازل می‌شود از پدر نور‌ها، که نزد او هیچ تبدیل و سایة گَردِش نیست.

ملاکی ۳: ۶زیرا من که یهوه می‌باشم، تبدیل نمی‌پذیرم و از این سبب شما‌ای پسران یعقوب هلاک نمی‌شوید.

اول پادشاهان ۸: ۲۷ «اما آیا خدا فیالحقیقۀ بر زمین ساکن خواهد شد؟ اینک فلک و فلکالافلاک تو را گنجایش ندارد تا چه رسد به این خانهای که من بنا کردهام.

ارمیا ۲۳: ۲۳یهوه می‌گوید: آیا من خدای نزدیک هستم و خدای دور نی؟

ارمیا ۲۳: ۲۴و خداوند می‌گوید: آیا کسی خویشتن را در جای مخفی پنهان تواند نمود که من او را نبینم مگر من آسمان و زمین را مملّو نمی‌سازم؟ کلام خداوند این است.

 (۸)

مزامیر ۹۰: ۲قبل از آنکه کوه‌ها به وجود آید و زمین و ربع مسکون را بیافرینی. از ازل تا به ابد تو خدا هستی.

اول تیموتائوس ۱: ۱۷باری پادشاه سَرمَدی و باقی و نادیده را، خدای حکیم وحید را اکرام و جلال تا ابدالآباد باد. آمین.

 (۹)

مزامیر ۱۴۵: ۳خداوند عظیم است و بی‌‌نهایت ممدوح، و عظمت او را تفتیش نتوان کرد.

رومیان ۱۱: ۳۳زهی عمق دولتمندی و حکمت و علم خدا! چقدر بعید از غوررسی است احکام او و فوق از کاوش است طریقهای وی

 (۱۰)

پیدایش ۱۷: ۱و چون ابرام نود و نه ساله بود، خداوند بر ابرام ظاهر شده، گفت: «من هستم خدای قادر مطلق. پیش روی من بخرام و کامل شو.

مکاشفه ۴: ۸و آنچهار حیوان که هر یکی از آن‌ها شش بال دارد، گرداگرد و درون به چشمان پر هستند و شبانهروز باز نمی‌ایستند از گفتن قدّوس قدّوس قدّوس، خداوند خدای قادر مطلق که بود و هست و می‌آید.

 (۱۱)

رومیان ۱۶: ۲۷خدای حکیم وحید را بوسیلۀ عیسی مسیح تا ابدالآباد جلال باد، آمین.

 (۱۲)

اشعیا ۶: ۳و یکی دیگری را صدا زده، می‌گفت: «قدّوس قدّوس قدّوس یهوه صبایوت، تمامی زمین از جلال او مملّو است.»

مکاشفه ۴: ۸و آنچهار حیوان که هر یکی از آن‌ها شش بال دارد، گرداگرد و درون به چشمان پر هستند و شبانهروز باز نمی‌ایستند از گفتن قدّوس قدّوس قدّوس، خداوند خدای قادر مطلق که بود و هست و می‌آید.

 (۱۳)

مزامیر ۱۵: ۳که به زبان خود غیبت ننماید؛ و به همسایة خود بدی نکند و دربارة اقارب خویش مذمت را قبول ننماید.

 (۱۴)

خروج ۳: ۱۴خدا به موسی گفت: «هستم آنکه هستم.» و گفت: «به بنیاسرائیل چنین بگو: اهْیه (هستم) مرا نزد شما فرستاد.»

اشعیا ۴۴: ۶خداوند پادشاه اسرائیل و یهوه صبایوت که ولّی ایشان است چنین می‌گوید: من اوّل هستم و من آخر هستم و غیر از من خدایی نیست.

اعمال رسولان ۱۷: ۲۴خدایی که جهان و آنچه در آن است آفرید، چونکه او مالک آسمان و زمین است، در هیکلهای ساخته شده به دست‌ها ساکن نمی‌باشد

اعمال رسولان ۱۷: ۲۵و از دست مردم خدمت کرده نمی‌شود که گویا محتاج چیزی باشد، بلکه خود به همگان حیات و نَفَس و جمیع چیز‌ها می‌بخشد.

 (۱۵)

افسسیان ۱: ۱۱که ما نیز در وی میراث او شد‌هایم، چنانکه پیش معیّن گشتیم برحسب قصد او که همة چیز‌ها را موافق رأی ارادة خود می‌کند.

 (۱۶)

امثال سلیمان ۱۶: ۴خداوند هر چیز را برای غایت آن ساخته است، و شریران را نیز برای روز بلا.

رومیان ۱۱: ۳۶زیرا که از او و به او و تا او همهچیز است؛ و او را تا ابدالآباد جلال باد، آمین.

مکاشفه ۴: ۱۱‌ای خداوند، مستحقّی که جلال و اکرام و قوّت را بیابی، زیرا که تو همة موجودات را آفریدهای و محض ارادة تو بودند و آفریده شدند.

 (۱۷)

رساله اول یوحنا ۴: ۸و کسی که محبّت نمی‌نماید، خدا را نمی‌شناسد زیرا خدا محبّت است.

رساله اول یوحنا ۴: ۹و محبّت خدا به ما ظاهر شده است به اینکه خدا پسر یگانة خود را به جهان فرستاده است تا به وی زیست نماییم.

رساله اول یوحنا ۴: ۱۰و محبّت در همین است، نه آنکه ما خدا را محبّت نمودیم، بلکه اینکه او ما را محبّت نمود و پسر خود را فرستاد تا کفّارة گناهان ما شود.

رساله اول یوحنا ۴: ۱۶و ما دانسته و باور کرد‌هایم آن محبّتی را که خدا با ما نموده است. خدا محبّت است و هرکه در محبّت ساکن است در خدا ساکن است و خدا در وی.

انجیل یوحنا ۳: ۱۶زیرا خدا جهان را اینقدر محبّت نمود که پسر یگانه خود را داد تا هر که بر او ایمان آورد، هلاک نگردد بلکه حیات جاودانی یابد.

 (۱۸)

خروج ۳۴: ۶و خداوند پیش روی وی عبور کرده، ندا درداد که «یهوه، یهوه، خدای رحیم و رئوف و دیرخشم و کثیر احسان و وفا؛

خروج ۳۴: ۷نگاه دارندۀ رحمت برای هزاران، و آمرزندۀ خطا و عصیان و گناه؛ لکن گناه را هرگز بیسزا نخواهد گذاشت، بلکه خطایای پدران را بر پسران و پسران پسران ایشان تا پشت سوم و چهارم خواهد گرفت.»

 (۱۹)

رساله به عبرانیان ۱۱: ۶لیکن بدون ایمان تحصیل رضامندی او محال است، زیرا هر که تقرّب به خدا جوید، لازم است که ایمان آورد بر اینکه او هست و جویندگان خود را جزا می‌دهد.

 (۲۰)

نحمیا ۹: ۳۲و الان‌ای خدای ما،‌ای خدای عظیم و جبّار و مهیب که عهد و رحمت را نگاه می‌داری، زنهار تمامی این مصیبتی که بر ما و بر پادشاهان و سروران و کاهنان و انبیا و پدران ما و بر تمامی قوم تو از ایام پادشاهان اَشُّور تا امروز مستولی شده است، در نظر تو قلیل ننماید.

نحمیا ۹: ۳۳و تو در تمامی این چیزهایی که بر ما وارد شده است عادل هستی، زیرا که تو به راستی عمل نمودهای، اما ما شرارت ورزید‌هایم.

رساله به عبرانیان ۱۰: ۲۸هر که شریعت موسی را خوار شمرد، بدون رحم به دو یا سه شاهد کشته می‌شود.

رساله به عبرانیان ۱۰: ۳۹لکن ما از مرتدّان نیستیم تا هلاک شویم، بلکه از ایمانداران تا جان خود را دریابیم.

 (۲۱)

پیدایش ۵: ۵پس تمام ایام آدم که زیست، نهصد و سی سال بود که مرد.

پیدایش ۵: ۶و شیث صد و پنج سال بزیست، و اَنوش را آورد.

حبقوق ۱: ۱۳چشمان تو پاک‌تر است از اینکه به بدی بنگری و به بیانصافی نظر نمی‌توانی کرد. پس چرا خیانتکاران را ملاحظه می‌نمایی و حینی که شریر کسی را که از خودش عادل‌تر است می‌بلعد، خاموش می‌مانی؟

 (۲۲)

ناحوم ۱: ۲یهوه خدای غیور و انتقام گیرنده است. خداوند انتقام گیرنده و صاحب غضب است. خداوند از دشمنان خویش انتقام می‌گیرد و برای خصمان خود خشم را نگاه می‌دارد.

ناحوم ۱: ۳خداوند دیرغضب و عظیمالقوّت است و گناه را هرگز بیسزا نمی‌گذارد. راه خداوند در تند باد و طوفان است و ابر‌ها خاک پای او می‌باشد.

خروج ۳۴: ۷نگاه دارندۀ رحمت برای هزاران، و آمرزندۀ خطا و عصیان و گناه؛ لکن گناه را هرگز بیسزا نخواهد گذاشت، بلکه خطایای پدران را بر پسران و پسران پسران ایشان تا پشت سوم و چهارم خواهد گرفت.»

 (۲۳)

انجیل یوحنا ۵: ۳۶و امّا من شهادت بزرگ‌تر از یحیی دارم زیرا آن کارهایی که پدر به من عطا کرد تا کامل کنم، یعنی این کارهایی که من می‌کنم، بر من شهادت می‌دهد که پدر مرا فرستاده است.

اعمال رسولان ۷: ۲او گفت،‌ای برادران و پدران، گوش دهید. خدای ذوالجلال بر پدر ما ابراهیم ظاهر شد وقتی که در جزیره بود قبل از توقّفش در حرّان.

مزامیر ۱۱۹: ۶۸تو نیکو هستی و نیکویی می‌کنی. فرایض خود را به من بیاموز.

اول تیموتائوس ۶: ۱۵که آن را آن متبارک و قادر وحید و ملکالملوک و ربّالارباب در زمان معیّن به ظهور خواهد آورد.

رومیان ۹: ۵که پدران از آن ایشانند و از ایشان مسیح بحسب جسم شد که فوق از همه است، خدای متبارک تا ابدالآباد، آمین.

 (۲۴)

اعمال رسولان ۱۷: ۲۴خدایی که جهان و آنچه در آن است آفرید، چونکه او مالک آسمان و زمین است، در هیکلهای ساخته شده به دست‌ها ساکن نمی‌باشد

اعمال رسولان ۱۷: ۲۵و از دست مردم خدمت کرده نمی‌شود که گویا محتاج چیزی باشد، بلکه خود به همگان حیات و نَفَس و جمیع چیز‌ها می‌بخشد.

ایوب ۲۲: ۲ «آیا مرد به خدا فایده برساند؟ البتّه مرد دانا برای خویشتن مفید است.

ایوب ۲۲: ۲۳اگر به قادرمطلق بازگشت نمایی، بنا خواهی شد؛ و اگر شرارت را از خیمه خود دور نمایی؛

مزامیر ۵۰: ۱۲اگر گرسنه می‌بودم تو را خبر نمی‌دادم، زیرا ربع مسکون و پُری آن از آن من است.

اشعیا ۴۰: ۱۲ - ۱۷ ۱۲کیست که آب‌ها را به کف دست خود پیموده و افلاک را با وجب اندازه کرده و غبار زمین را در کیل گنجانیده و کوه‌ها را به قپان و تلّ‌ها را به ترازو وزن نموده است؟ ۱۳کیست که روح خداوند را قانون داده یا مشیر او بودهاو را تعلیم داده باشد. ۱۴او از که مشورت خواست تا به او فهم بخشد و طریق راستی را به او بیاموزد؟ و کیست که او را معرفت آموخت و راه فطانت را به او تعلیم داد؟ ۱۵اینک امّت‌ها مثل قطره دلو و مانند غبار میزان شمرده می‌شوند. اینک جزیره‌ها را مثل گَرْد برمیدارد. ۱۶و لبنان به جهت هیزم کافی نیست و حیواناتش برای قربانی سوختنی کفایت نمی‌کند. ۱۷تمامی امّت‌ها بنظر وی هیچاند و از عدم و بطالت نزد وی کمتر می‌نمایند.

 (۲۵)

رومیان ۱۱: ۳۶زیرا که از او و به او و تا او همهچیز است؛ و او را تا ابدالآباد جلال باد، آمین.

اشعیا ۴۰: ۱۲ - ۱۷ ۱۲کیست که آب‌ها را به کف دست خود پیموده و افلاک را با وجب اندازه کرده و غبار زمین را در کیل گنجانیده و کوه‌ها را به قپان و تلّ‌ها را به ترازو وزن نموده است؟ ۱۳کیست که روح خداوند را قانون داده یا مشیر او بودهاو را تعلیم داده باشد. ۱۴او از که مشورت خواست تا به او فهم بخشد و طریق راستی را به او بیاموزد؟ و کیست که او را معرفت آموخت و راه فطانت را به او تعلیم داد؟ ۱۵اینک امّت‌ها مثل قطره دلو و مانند غبار میزان شمرده می‌شوند. اینک جزیره‌ها را مثل گَرْد برمیدارد. ۱۶و لبنان به جهت هیزم کافی نیست و حیواناتش برای قربانی سوختنی کفایت نمی‌کند. ۱۷تمامی امّت‌ها بنظر وی هیچاند و از عدم و بطالت نزد وی کمتر می‌نمایند.

 (۲۶)

مکاشفه ۴: ۱۱‌ای خداوند، مستحقّی که جلال و اکرام و قوّت را بیابی، زیرا که تو همة موجودات را آفریدهای و محض ارادة تو بودند و آفریده شدند.

اول تیموتائوس ۶: ۱۵که آن را آن متبارک و قادر وحید و ملکالملوک و ربّالارباب در زمان معیّن به ظهور خواهد آورد.

دانیال ۴: ۲۵که تو را از میان مردمان خواهند راند و مسکن تو با حیوانات صحرا خواهد بود و تو را مثل گاوان علف خواهند خورانید و تو را از شبنم آسمان‌تر خواهند ساخت و هفت زمان بر تو خواهد گذشت تا بدانی که حضرت متعال بر ممالک آدمیان حکمرانی می‌کند و آن را به هر که می‌خواهد عطا می‌فرماید.

دانیال ۴: ۳۵و جمیع ساکنان جهان هیچ شمرده می‌شوند و با جُنُود آسمان و سکنه جهان بر وفق اراده خود عمل می‌نماید و کسی نیست که دست او را باز دارد یا او را بگوید که چه می‌کنی.

افسسیان ۱: ۱۱که ما نیز در وی میراث او شد‌هایم، چنانکه پیش معیّن گشتیم برحسب قصد او که همة چیز‌ها را موافق رأی ارادة خود می‌کند.

 (۲۷)

رساله به عبرانیان ۴: ۱۳و هیچ خلقت از نظر او مخفی نیست بلکه همهچیز در چشمان او که کار ما با وی است، برهنه و منکشف می‌باشد.

 (۲۸)

رومیان ۱۱: ۳۳زهی عمق دولتمندی و حکمت و علم خدا! چقدر بعید از غوررسی است احکام او و فوق از کاوش است طریقهای وی!

رومیان ۱۱: ۳۴زیرا کیست که رأی خداوند را دانسته باشد؟ یا کِه مشیر او شده؟

مزامیر ۱۴۷: ۵خداوند ما بزرگ است و قوّت او عظیم و حکمت وی غیرمتناهی.

(۲۹)

اعمال رسولان ۱۵: ۱۸این را می‌گویدخداوندی که این چیز‌ها را از بدو عالم معلوم کرده است.

حزقیال ۱۱: ۵آنگاه روح خداوند بر من نازل شده، مرا فرمود: «بگو که خداوند چنین می‌فرماید:‌ای خاندان اسرائیل شما به اینطور سخن می‌گویید و امّا من خیالات دل شما را می‌دانم.

اشعیا ۴۶: ۹ - ۱۱ ۹چیزهای اوّل را از زمان قدیم به یاد آورید. زیرا من قادر مطلق هستم و دیگری نیست. خدا هستم و نظیر من نی. ۱۰آخر را از ابتدا و آنچه را که واقع نشده از قدیم بیان می‌کنم و می‌گویم که اراده من برقرار خواهد ماند و تمامی مسرّت خویش را بجاخواهم آورد. ۱۱مرغ شکاری را از مشرق و هم مشورت خویش را از جای دور می‌خوانم. من گفتم و البتّه بجا خواهم آورد و تقدیر نمودم و البتّه به وقوع خواهم رسانید.

امثال سلیمان ۱۵: ۳چشمان خداوند در همه جاست، و بر بدان و نیکان می‌نگرد.

 (۳۰)

مزامیر ۱۴۷: ۱۷که تگرگ خود را در قطعه‌ها می‌اندازد؛ و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟

رومیان ۷: ۱۲خلاصه شریعت مقدّس است و حکم مقدّس و عادل و نیکو.

 (۳۱)

مکاشفه ۵: ۱۲ - ۱۴ ۱۲که به آواز بلند می‌گویند، مستحّق است برّه ذبح شده که قوّت و دولت و حکمت و توانایی و اکرام و جلال و برکت را بیابد. ۱۳و هر مخلوقی را که در آسمان و بر زمین و زیرزمین و در دریاست و آنچه در آن‌ها می‌باشد، شنیدم که می‌گویند، تختنشین و برّه را برکت و تکریم و جلال و توانایی باد تا ابدالآباد. ۱۴و چهار حیوان گفتند، آمین! و آن پیران به روی درافتادند و سجده نمودند.

مکاشفه ۷: ۱۱و جمیع فرشتگان در گرد تخت و پیران و چهار حیوان ایستاده بودند. و در پیش تخت به روی درافتاده، خدا را سجده کردند

مکاشفه ۷: ۱۲و گفتند، آمین! برکت و جلال و حکمت و سپاس و اکرام و قوّت و توانایی، خدای ما را باد تا ابدالآباد. آمین.

 (۳۲)

رساله اول یوحنا ۵: ۷زیرا سه هستند که شهادت می‌دهند،

انجیل متی ۳: ۱۶امّا عیسی چون تعمید یافت، فوراً از آب برآمد که در ساعت آسمان بر وی گشاده شد و روح خدا را دید که مثل کبوتری نزول کرده، بر وی می‌آید.

انجیل متی ۳: ۱۷آنگاه خطابی از آسمان در رسید که این است پسر حبیب من که از او خشنودم.

انجیل متی ۲۸: ۱۹پس رفته، همة امّت‌ها را شاگرد سازید و ایشان را به اسمِ اب و ابن و روحالقدس تعمید دهید.

دوم قرنتیان ۱۳: ۱۴فیض عیسی خداوند و محبّت خدا و شرکت روحالقدس با جمیع شما باد. آمین.

افسسیان ۲: ۱۸زیرا که بهوسیلة او هردو نزد پدر در یک روح دخول داریم.

 (۳۳)

انجیل یوحنا ۱: ۱۴و کلمه جسم گردید و میان ما ساکن شد، پُر از فیض و راستی؛ و جلال او را دیدیم، جلالی شایستة پسر یگانة پدر.

انجیل یوحنا ۱: ۱۸خدا را هرگز کسی ندیده است؛ پسر یگانهای که در آغوش پدر است،‌‌ همان او را ظاهر کرد.

انجیل یوحنا ۱۷: ۲۴‌ای پدر می‌خواهم آنانی که به من دادهای با من باشند در جایی که من می‌باشم تا جلال مرا که به من دادهای ببینند، زیرا که مرا پیش از بنای جهان محبّت نمودی.

رساله به عبرانیان ۱: ۲ - ۶ ۲در این ایّام آخر به ما بوساطت پسر خود متکلّم شد، که او را وارث جمیع موجودات قرار داد، و بهوسیلة او عالم‌ها را آفرید؛ ۳که فروغ جلالش و خاتم جوهرش بوده و به کلمة قوّت خود حامل همة موجودات بوده، چون طهارت گناهان را به اتمام رسانید، به دست راست کبریا در اعلیعلّییّن بنشست؛ ۴و از فرشتگان افضال گردید، به مقدار آنکه اسمی بزرگ‌تر از ایشان به میراث یافته بود. ۵زیرا به کدام یک از فرشتگان هرگز گفت که، تو پسر من هستی، من امروز تو را تولید نمودم؟ و ایضاً، من او را پدر خواهم بود و او پسر من خواهد بود؟ ۶و هنگامی که نخستزاده را باز به جهان می‌آورَد، می‌گوید که، جمیع فرشتگان خدا او را پرستش کنند.

کولسیان ۱: ۱۵ - ۱۷ ۱۵و او صورت خدای نادیده است، نخستزادة تمامی آفریدگان. ۱۶زیرا که در او همهچیز آفریده شد، آنچه در آسمان و آنچه بر زمین است از چیزهای دیدنی و نادیدنی و تخت‌ها و سلطنت‌ها و ریاسات و قوّات؛ همه بهوسیلة او و برای او آفریده شد. ۱۷و او قبل از همه است و در وی همهچیز قیام دارد.

 (۳۴)

انجیل یوحنا ۱۵: ۲۶لیکن چون تسلّیدهنده که او را از جانب پدر نزد شما می‌فرستم آید، یعنی روح راستی که از پدر صادر می‌گردد، او بر من شهادت خواهد داد.

غلاطیان ۴: ۶امّا چونکه پسر هستید، خدا روح پسر خود را در دلهای شما فرستاد که ندا می‌کند، یا ابّا، یعنی،‌ای پدر.