اختلافات و فرقه‌های مسیحی

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

page-believe

متأسفانه بین مسیحیان فرقه های مختلف وجود دارد. از ابتدا هدف عیسی این نبود. عیسی مسیح فرمود: "و نه برای این‌ها فقط سؤال (دعا) می‌کنم، بلکه برای آن‌ها نیز که به وسیله‌ی کلام ایشان به من ایمان خواهند آورد. تا همه یک گردند چنان که تو ای پدر، در من هستی و من در تو، تا ایشان نیز در ما یک باشند تا جهان ایمان آورد که تو مرا فرستادی. و من جلالی را که به من دادی به ایشان دادم تا یک باشند چنانکه ما یک هستیم. من در ایشان و تو در من، تا در یکی کامل گردند و تا جهان بداند که تو مرا فرستادی و ایشان را محبت نمودی چنان که مرا محبت نمودی"(یوحنا 17: 20-23). اتحاد در تعالیم مسیحیت باید بر روی حقیقت کلام خدا بنا باشد. اتحاد به خودیِ خود فایده ندارد، بلکه اتحادی که به دور حقیقت جمع شود بسیار ارزش دارد.

اختلافات بزرگی وجود دارد درباره‌ی موضوعاتی که دو گروه فکر می‌کنند که آن قدر مهم است که نمی‌توانند مصالحه کنند. عیسی مسیح فرمود: "...کلام تو (ای خدای پدر) راستی است" (یوحنا 17: 17). راستی و حقیقت ذاتاً یگانگی دارند. پولس رسول می‌گوید: "و سعی کنید که یگانگی روح را در رشته‌ی سلامتی نگاه دارید" (افسسیان 4: 3). پس اتحاد مهم است اما چه باید بکنیم هنگامی که کلیسا از حقیقت کلام خدا دور می‌شود و به کج راهه می‌رود؟ پولس رسول می‌گوید: "از آن جهت که لازم است در میان شما بدعت‌ها نیز باشد تا که مقبولان از شما ظاهر گردند"(اول قرنتیان 11: 19).

ما پروتستان‌ها یقین داریم که نمی‌توانیم با کلیسای کاتولیک اتحاد داشته باشیم چون که ما ایمان داریم که کتاب مقدس بر خلاف تعالیم کلیسای کاتولیک تعلیم می‌دهد. البته باید بگوییم که با مردم کلیسای کاتولیک کاری نداریم، آن‌ها انسان هستند و هرگز نمی‌گوییم که "ما بهتر هستیم" بلکه آن‌ها را دوست داریم. بسیاری از ایشان صمیمانه ایمان دارند و تصور می‌کنیم که نجات پیدا کردند ولی نمی‌توانند در کلیسایی که تعالیم بدی می‌دهد، به خوبی رشد کنند. بحث ما با تعالیم نادرست کلیسای کاتولیک است. بسیاری از اعضای این کلیسا به تعالیم آن صمیمانه ایمان دارند ولی غافل هستند و نمی‌دانند. بیشتر مسؤولیت بر دوش رهبران آن کلیسا است. اگر مردم را به راه کج راهنمایی می‌کنند، خداوند بیشتر آن رهبران را قضاوت و داوری خواهد کرد.

 در تمام دنیای مسیحیت، به طور ساده بیان می‌کنیم که دو فرقه‌ی بزرگ وجود دارد:

1کلیسای کاتولیک روم: در کنار کلیسای کاتولیک روم می­توان کلیسای ارتودکس را نیز قرار داد با این تفاوت که کلیسای ارتودکس اساساً با کلیسای کاتولیک روم یکی هستند و فقط در چند موضوع بزرگ با کلیسای کاتولیک روم اختلاف دارند:

۱.  اختیارات پاپ

۲.  الهیات آگوستین راجع به ذات گناهکار انسان و اینکه همه نوع بشر از این ذات گناهکار ارث می­برد.

۳.  تأکید ارتودکس­ها بر روی شمایل

۴.  مناقشه "و از پسر" یا  به عبارت دیگر "فیکیوک یا فیلیوک" که به زبان لاتین به معنی "و از پسر" می­باشد.

 کلیسای ارتودکس اختیارات پاپ را قبول نمی­کند و همچنین ارث بردن ذات گناهگار انسانها و گناهکار بودن بچه­ها را نیز قبول نمی­کند.

چیزی دیگری که خیلی مهم بود و باعث شد که کلیسای ارتودکس نسبت به کلیسای کاتولیک خیلی ناراحت شود تصمیمی بود که کلیسای روم مبنی بر افزودن عبارت "و از پسر" به اعتقادنامه نیقیه در مورد فرستادن روح القدس از جانب خدای پدر گرفت.

این موضوع معروف است به "مناقشه فیلویک" که از سال ۵۸۹تا ۱۰۵۴مورد بحث و جدال بین این دو کلیسا بود و تا حدی پیش رفتند که هر دو این کلیساها، یکدیگر را لعنت کردند.

 

2. کلیساهای پروتستان: بین کلیسای کاتولیک و پروتستان تفاوت زیادی وجود دارد ولی در بین کلیساهای پروتستان نیز تفاوت‌های کوچکی وجود دارد. تمامی کلیساهای پروتستان در مورد دو اصلی که با کلیسای کاتولیک تفاوت داریم با یکدیگر موافق هستند:

اول: مرجع اختیار (Final Source of Authority)

 

کلیسای کاتولیک روم عملاً می گوید که کلیسا بر روی کتاب مقدس حکمرانی می­کند ولی کلیساهای پروتستان می گوید که کتاب مقدس بر روی کلیسا حمکرانی می­کند.

 

اختلاف در بین کلیسای کاتولیک روم و کلیسای پروتستان را می­توان اینگونه معرفی کرد که کلیسای کاتولیک روم است که تصمیم می­گیرد کدام کتاب­ها و نامه­ها را در فهرست کتب کانون قرار دهد، ولی کلیساهای پروتستان می­گویند که خدا این تصمیم را در بین سال­های 48 تا 96 میلادی در زمانیکه که کتاب­ها نوشته شدند گرفته و کلیسا آنها را تأیید یا تصدیق کرد."

 

کلیسای کاتولیک روم همچنین می­گوید که کلیسا حق و اختیار دارد که الهیات مسیحی را با توجه به سنت­هایی که در طول تاریخ کلیسا شکل گرفته­اند را گسترش و توسعه دهد و از تفسیرهای خودشان استفاده کنند.

 

همچون آموزه­هایی راجع به مریم، برزخ، کارهای نیک که شرط  مهم برای نجات می­باشد، راجع به پاپ، سنت­ها و تفسیرهای دیگر

 

البته کلیسا کاتولیک روم اعتراف نمی­کند که چیزی اضافه کرده­اند، بلکه می­گویند که آنها الاهیات را وسعت و توسعه و گسترش داده­اند.

 

 

دوم: طریق نجات یافتن از گناه یا عادل شمردگی  (How Sinful Man is Saved from Sin and Justified before God)

 

 از دیدگاه پروتستان شرط نجات یافتن تنها ایمان به مسیح است:

یوحنا 1: 12، 3: 16 و 36، 5: 24، 8: 24

رومیان 1: 16 و 17، 3: 26 و 28، 4: 5، 5: 1، 10: 9 و 10

غلاطیان 2: 16 و 21

افسسیان 2: 8 و 9

فیلپیان 3: 9

 

و نتایج نجات این است که ثمرات و کارهای نیکو از خود نشان می‌دهیم:

دوم قرنتیان 5: 17

افسسیان 2: 10

عقیده‌ی کلیسای پروتستان:

ایمان = عادل شمردگی + ثمرات

عقیده‌ی کلیسای کاتولیک:

ایمان + کار نیکو = عادل شمردگی

 

ادعای اشتباه کلیسای کاتولیک در مورد تعالیم پروتستان:

ایمان = عادل شمردگی کارهای نیکو

 

کارهای نیکو در کلیسای کاتولیک نه تنها اخلاق و رفتار نیکو بلکه شامل "هفت آیین دینی" نیز می‌باشد:

1. غسل تعمید در زمان طفولیت در خانواده‌ی کاتولیک یا زمان ایمان به کلیسای کاتولیک

2. مسح، عشای ربانی یا شام خداوند (Mass or Communion): مراسم تشریفات که شامل شام خداوند نیز می‌باشد. بر طبق تعالیم کاتولیک در شام خداوند، نان و شراب به بدن و خون مسیح تبدیل می‌شوند و هرگاه این مراسم را انجام می‌دهند مرگ مسیح دوباره تکرار می‌شود ولی کلیسای پروتستان می‌گوید بر طبق کلام خدا این تعلیم کاتولیک صحیح نیست: رومیان 6: 10، عبرانیان 7: 27، 9: 26 و 28، 10: 10-12 و 18، اول پطرس3: 18. عبارت کلیدی این است: "یک بار برای همیشه".

3. عذاب کشیدن جسمی برای بخشیده شدن گناه یا ریاضت توبه کردن (Penance)

4. تأیید شدن زمان 12 سال (Confirmation)

5. فقط برای کسانی که می توانند ازدواج کنند

6. دست گذاری برای خدمت کشیشی (Holy Orders or Ordination of Priests): فقط مخصوص کشیشان کلیسای کاتولیک روم می باشد

7. مراسم قبل از مرگ (Last Rites or Extreme Unction)

کلیسای کاتولیک تعلیم می‌دهد که افراد برای اطمینان به نجات یا برای عادل شمرده شدن در حضور خدا، باید در تمامی این هفت آیین (به جز شماره ۵برای کسانی که می توانند ازدواج کنند و شماره ۶فقط برای کشیشان کلیسای کاتولیک روم )  تا هنگام مرگ در این کلیسا وفادار باشند، ولی حتی بعد از این، اطمینان به نجات ندارند چوتکه اکثراً باید به برزخ بروند و آنجا باید زجر بکشند تا پاک شوند . پس می بینیم چه قدر مغایرت دارت با رومیان ۱:۵که واضح می گوید که ما صلح با خدا داریم در آن لحظه که عادل شمرده شویم وقتی که توبه کردیم و  به مسیح ایمان آوردیم و اطمینان به نجات داریم مطابق وعده ای که خداوند گفت در اول یوحنا ۱۳:۵.

"این نامه را نوشتم تا شما که به نام پسر خدا ایمان دارید، یقین بدانید که حیات جاودانی دارید."  اول یوحنا ۱۳:۵ترجمه مژده

 

*****

نويسنده: كن تمپل